به گزارش تجارتنیوز، حوالی ساعت ۶ بعد از ظهر روز دوشنبه ۱۶ فروردین دو محیطبان زنجانی به خودروی نیسانی مشکوک میشوند. دستور ایست میدهند و خودرو متوقف نمیشود. اطلاعات را به مرکز گزارش میدهند. تعقیب و گریز حدود یک ساعت طول میکشد. بعد از آن دیگر محیطبانان بیسیم و تلفنشان را جواب نمیدهند.
بررسی و پیگیریها در نهایت نشان میدهد که محیطبانان در منطقه فیله خاصه زنجان با گلوله سلاح جنگی به شهادت رسیدهاند. این ماجرای شهادت مهدی مجلل و میکائیل هاشمی به نقل از جمشید محبتخانی، فرمانده یگان حفاظت سازمان حفاظت محیطزیست است.
محبت خانی میگوید: «بعد از ساعت ۷٫۳۰ عصر که دیگرمحیطبانان جوابگو نبودند نیروهای کمکی را فرستادند. هوا تاریک شد و محیطبانان را پیدا نکردند. صبح امروز توانستند محیطبانان را پیدا کنند که با تیر جنگی به شهادت رسیده بودند.»
درباره مظنونان شهادت این حادثه جعفر رحمتی، رئیس پلیس آگاهی استان زنجان، نیز گفت: پس از دستگیری مظنون اول، اقدامات برای دستگیری فرد دیگر آغاز شد و این فرد نیز دستگیر شد. در بررسی از منزل این افراد گوشت شکار و اسلحه نیز پیدا شد.»
فقر شدید عامل شکار در مناطق محلی
محمد درویش درباره شهادت این دو محیطبان به تجارتنیوز میگوید: «بیش از هزار نفر از محیطبان و جنگلبان معلول و به شدت زخمی شدهاند، تاکنون بیش از ۱۵۰ نفر آنها را از دست دادهایم و خانواده برخی از آنها نیز تهدید میشوند.»
اما دلیل کشته شدن این دو محیطبان چیست؟ محمد درویش میگوید: «بستگی دارد عامل شهادت چه کسانی باشند، مثلا عضو یک باند حرفهای شکار باشند یا شکارچی محلی. اگر عاملان این حادثه از شکارچیان محلی باشند باید گفت جامعه محلی در اثر فلاکت اقتصادی و تحریمها به شدت فقیر شدهاند و ممکن است مردم برای گذران زندگی خود به شکار یا قطع درختان روی بیاورند. یک شکار هم میتواند مایحتاج یک خانواده را فراهم کند.»
او میگوید: «طبیعت ایران صحنه یک جنگ اعلام نشده است. با توجه به جمعیت ایران و وسعت مناطق حفاظت شده، این نسبت قتل و کشتار در دنیا بینظیر است و در هیچ کشوری این تعداد از محیطبانان و متخلفان در درگیری مستقیم کشته نمیشوند. این نشاندهنده یک خلا جدی در نظام آموزشی ماست. اگر نظام آموزش و پرورش و رسانههای رسمی کشور در این مورد به درستی آگاهسازی نکنند وضعیت به مراتب از این بدتر میشود.»
این فعال محیط زیست میگوید: «بهتر است که فرماندههای حفاظت سازمان محیط زیست از جنس محیط زیست باشند. متخلفان، دشمن کشور نیستند، آنها هموطنانی هستند که آگاه و توجیه نشدهاند. باید با آنها برخورد مجابی داشت نه قهری.»
درویش ادامه میدهد: «در بسیاری از مناطق دنیا به سمتی رفتهاند که پاسگاههای محیطبانی و مراکز دیدهبانی به منابع نرمافزاری، دیجیتالی و نصب دوربینهای هوایی و رصد شبانهروزی مجهز شوند. در این حالت دیگر نیاز نیست محیطبان با متخلف روبه رو و چنین درگیریهایی ایجاد شود.»
مسلح بودن محیطبانان خطری برای آنهاست
از سوی دیگر اسماعیل کهرم، کارشناس محیط زیست میگوید: «در زنجان و حوالی منطقهای که این حادثه رخ داده حیواناتی چون کل و بز، قوچ و میش مورد توجه شکارچیان است.»
کهرم درباره حمل سلاح و استفاده از آن توسط محیطبانان میگوید: «باور دارم که باید اسلحه را از محیطبان گرفت. وقتی شکارچی ماشین محیطبانان را میبیند دچار ترس و وحشت میشود. اگر اسلحه از محیطبانان گرفته شود، شکارچیها به سمت آنها شلیک نکرده و جان آنها به خطر نمیافتد.»
او ادامه میدهد: «معمولا محیطبانان ما دو نفره برای گشت میروند، از سوی دیگر معمولا شکارچیها محلی هستند و در خود منطقه شناخته شدهاند. بنابراین کافی است محیط بانان گزارش متخلفان را به مرکز و پایگاه محیط زیست بدهند.»
کهرم در پایان میگوید: «از سوی دیگر اگر محیطبانان از اسلحه استفاده کنند با مجازات مواجه میشوند. مسلح بودن محیطبانان فقط باعث کشته شدن آنها میشود. پیش از این هم محیطبانان به دلیل استفاده از اسلحه، احکام چند ساله زندان و حتی اعدام گرفتند. ماشالله مهنایی در بهبهان، اسعد تقی زاده و غلامحسین خالدی در یاسوج به دلیل استفاده از اسلحه خود با احکام قضایی مواجه شدند.»
نظر شما