حجتالاسلام حسن روحانی رئیس جمهور در جلسه ستاد ملی مبارزه با کرونا گفت: باید مراقبتها را در سراسر کشور تشدید کنیم و بیماریهای دیگری هم ممکن است وارد شوند.
وی افزود: در برخی کشورهای همسایه برخی بیماری شبیه به ذاتالریه مشاهده شده که از کرونا هم خطرناک است و چون در همسایگیهای ما هستند احتمال اینکه وارد کشور شوند وجود دارد و باید مراقبتها را در این زمینه انجام دهیم، بنابراین وارد فصلی میشویم که باید مراقبتها را بالا ببریم.
رئیسجمهور با تأکید بر تغییر سبک زندگی در ایام کرونا گفت:گاهی مردم میگویند "این ماسک و محدودیتهای سفر تا چهزمانی است؟ فاصلهگذاری تا چهزمانی است؟"، باید بیحوصلگی را کنار بگذاریم و این سبک زندگی را سبک زندگی میانمدت و بلندمدت ببینیم. این بحثی نیست که 15 روز دیگر تمام شود. باید تمام امسال را مدنظر قرار دهیم، حتی ممکن است سال آینده هم نیاز باشد با همین اصول ادامه دهیم، حتی اگر واکسن هم در دسترس قرار گیرد باید این سبک زندگی ادامه پیدا کند.
روحانی ادامه داد: باید از ترددهای غیرضرور پرهیز کنیم، حتی اگر واکسن در اختیار قرار گرفت باید همین سبک را ادامه دهیم. موضوع مهم دیگر این است دوگانگیهای نادرست را کنار بگذاریم، بعضاً دیده میشود در تحلیلها دوگانگی سلامت و معیشت درست میکنند، اینها غلط است، فکر نکنیم اگر نوجوانی رفت مدرسه مبتلا میشود اما در کوچه و خیابان بازی کرد مبتلا نمیشود، فکر نکنیم نوجوانی در مدرسه مبتلا میشود اما در مهمانی خانوادگی مبتلا نمیشود، کووید به اجتماع و مکان خاصی تعلق ندارد، همه جا است.
متن کامل سخنرانی روحانی بهشرح زیر است:
با شروع فصل پاییز باید مراقبتها را در سطح کشور در زمینه این بیماری کرونا تشدید کنیم، بهدلیل این که همزمان بیماریهای دیگری مثل آنفلوآنزا، سرماخوردگی یا بیماریهای دیگری در کشور شروع میشود. اخیراً در بعضی کشورهای همسایه بیماریهایی مثل شبه ذاتالریه که از کرونا هم خطرناکتر است شروع شده است و ما وارد فصلی میشویم که همه باید مراقبتها را بالا ببریم.
در این شرایط مردم میدانند بالای 30 میلیون نفر در دنیا به این کووید19 مبتلا شدهاند و از این تعداد نزدیک یک میلیون نفر هم فوتی بوده است، این یکی از آثار خطرناک کووید19 است که جان مردم را در خطر میاندازد، علاوه بر آن مشکلات دیگری هم از نظر روانی، اقتصادی، علمی و فرهنگی و آموزشی در جامعه تأثیرگذار است، بیماریای با اینهمه ویژگیهای خاص است که امروز با همهگیری دنیا را گرفتار کرده است. اقدامات مهمی را در این زمینه انجام دادیم، باز هم باید روی برخی اقدامات تأکید کنیم و با مراقبت و دقت بیشتر کار را به پیش ببریم. در دوران کرونا و پساکرونا تا مدتی گرفتار خواهیم بود سرمایهگذاریها شکل متفاوتی گرفته است و ما هم امروز در کشور باید این کار را بکنیم.
امروز سرمایهگذاری در بخش سلامت، بهداشت، اقتصاد دانشبنیان، اقتصاد دیجیتالی، دولت الکترونیک را باید تشدید کنیم، یعنی سرمایهگذاریها را از برخی از امور که در این شرایط سخت و مشکل است باید بهسمت اموری هدایت کنیم که ضرورت دارد و میتواند شرایط اقتصادی را دچار تغییر کند، در عین حال جامعه هم در زندگی و اقتصاد شرایط مناسب را داشته باشد.
مردم میپرسند که "تا چهزمانی باید ماسک بزنیم، سفر کم برویم یا فاصله اجتماعی را رعایت کنیم؟"، باید بیحوصلگی را کنار بگذاریم، این سبک زندگی را باید میانمدت و بلندمدت ببینیم و باید تمام امسال را مدنظر قرار دهیم، حتی ممکن است سال آینده هم نیاز باشد همه اصول بهداشتی را مراعات کنیم و زندگی را باید با سبک جدید بنیانگذاری کنیم، حتی اگر واکسن هم در دسترس قرار بگیرد، باز هم سبک زندگی ما باید ادامه پیدا کند. امروز آماری که در جلسه دولت ارائه شد ما دیدیم در برخی از استانها، افرادی امروز بستری هستند که چند ماه پیش، همانجا بستری بودند و دو مرتبه بستری شدهاند، یعنی یک فردی به کووید19 مبتلا شده و به بیمارستان رفته و بستری شده و معالجه و ترخیص شده و بعد از گذشت چند ماه، دومرتبه مبتلا شده است، این داستان خود واکسن را هم زیر علامت سؤال قرار میدهد که اگر واکسن هم آمد، چقدر تأثیر دارد.
فردی که به این بیماری مبتلا شده و 2ــ3 ماه بیشتر وی را حفاظت نکرده و دومرتبه گرفتار این بیماری شده است، واکسن چهکار میتواند انجام بدهد؟ ما نمیدانیم آثار واکسن چقدر است و چند ماه آثار مثبت دارد و ایمنی ایجاد میکند، حتی اگر واکسن هم برسد، باید همچنان اصول بهداشتی استفاده از ماسک، فاصلهگذاری و شستن دستها، ضدعفونیکردنها و همه اصول را باید ادامه بدهیم و از ترددهای غیرضرور، باز هم پرهیز کنیم، حتی در شرایطی که واکسن در اختیار ما قرار بگیرد، ما نمیتوانیم شرایط را عادی در نظر بگیریم.
نکته دیگری که بر آن تأکید دارم، یکسری دوگانگیهایی است که در فضای مجازی و یا در برخی از روزنامهها مطرح میشود، باید دوگانهانگاریهای نادرست در دوران کرونا مانند «سلامت یا معیشت»، «سلامت یا دیانت»، «سلامت یا فعالیت اجتماعی»، «سلامت یا آموزش و مهارت» کنار گذاشته شود و همه این دوگانهها کنار هم مدنظر قرار گیرد. ما نباید فکر کنیم به مدرسه برود مبتلا میشود ولی اگر در کوچه بازی کند مبتلا نخواهد شد، و یا اگر یک جوانی به دبیرستان رفت مبتلا میشود اما اگر در یک مهمانی خانوادگی شرکت کرد، مبتلا نمیشود. این کووید19 مکان خاص، تعلق خاص، اجتماع خاص و عنوان خاص ندارد و در همه جا هست،
در مدرسه، دبیرستان، مسجد، خیابان، خانه، مغازه و پیادهرو و همه جا هست و میتواند هیچجا هم نباشد، در جایی که ما همه اصول را مراعات کنیم. وقتی ما همه اصول بهداشتی و هر آنچه را در رعایت این اصول به ما گفته شده است بهطور دقیق اجرا کنیم، کووید19 در هر کجا هم که باشد به ما نمیرسد، این یک خطری بالقوه است، ولی بالفعل نمیشود. این خطر بالقوه زمانی بالفعل میشود که ما اصول بهداشتی را کنار بگذاریم، بنابراین مهم نیست که در چه شغلی باشیم. اتفاقاً آمار و ارقام ما نشان میدهد مشاغلی که کارمند یا کارگر زیادی داشتهاند و مراعات کردهاند کمتر مبتلا شدهاند و آن جاهایی که تعداد کم بوده و مراعات نکردند مبتلا شدهاند.
یک کارخانه عظیم و بزرگ ممکن است 5 هزار کارگر داشته باشد و از اول کووید19 تا الآن، تعداد مبتلا بسیار کم بوده و آنها هم معالجه شدهاند و هیچ خطری اینها را تهدید نکرده است. اما یک مغازه کوچک که 2ــ3 شاگرد داشته و اصول بهداشتی را مراعات نکردهاند، هم صاحب مغازه و شاگردان و هم خریدار مبتلا شدهاند، بنابراین اینکه تعداد کارگران 10 هزار یا 5 هزار نفر باشند و یا اینکه در خانه به کودکان آموزش بدهیم یا در مدرسه، دلیل ابتلا بر این بیماری نیست، بلکه مهم این است که اصول را بهصورت دقیق مراعات کنیم.
اتفاقاً در ماه محرم، هیئتهای بسیار بزرگ، معروف و پرجمعیت، پروتکلها را بهتر مراعات کردند، و آنهایی که هیئتهای کوچکی بودند اصول بهداشتی را کمتر مراعات کردند و اتفاقاً آنها گرفتاری درست کردند، نمونه بارز آن همین کنکور و آزمون سراسری بود. در آزمون سراسری برخی نگران بودند و به من نامه نوشتند و ابراز نگرانی کردند که یک میلیون نفر کنار هم آزمون میدهند و گفتند که "امسال را رها کنید و بگذارید یک سال عقب بیفتد و نتیجه کار آنها مشخص نباشد"؛ شما میدانید که در این صورت چه بار سنگین روحی و روانی و اضطراب و دلهره و حتی افسردگی ایجاد میشد.
این همان دوگانهای است که شما نمیپذیرید یا سلامت یا کنکور؛ نه! هم سلامت و هم کنکور؛ شما دیدید که یک میلیون نفر در کنکور شرکت کردند و هیچ ابتلایی نداشت و این از عجایب است و بعد که تعداد افرادی که احتمال مشکل ابتلا را داشتند غربالگری کردند ــ 56 نفر بودند ــ تستهای آنها منفی و معلوم شد که آزمون دقیقاً با پروتکلهای بهداشتی بهسلامت برگزار شده است. اجرای پروتکلهای بهداشتی برای مقابله با کرونا مهم است، اینکه کجا، چگونه، چه شغل و شرایطی اعم از سنی و غیره داریم تفاوتی ندارد، مهم رعایت پروتکلهای بهداشتی است؛ اوایل کرونا این ذهنیت ایجاد شده بود که افراد 60 سال به بالا یا افراد دارای بیماری زمینه ای مبتلا میشوند در حالی مشاهده کردیم که در این بیماری، ابتلا از نظر سنی تفاوتی ندارد و ممکن است یک کودک، جوان یا نوجوان به آن مبتلا شوند.
همه اعم از کودک و نوجوان و میانسال و سالمند باید اصول و پروتکلهای بهداشتی را تا زمانی که کاملاً مصون شویم، رعایت کنیم، این زمان مشخص نیست و همه باید حراست و حفاظت کنیم و کار را پیش ببریم. آمار نگرانکنندهای از سوی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ارائه شد که طبق آن گزارش، مراعات مردم در کشور در هفتههای قبل از 82 درصد به 62 درصد کاهش یافته و این بسیار نگرانکننده است.
اگر مردم بخواهند مسئله مراقبت را کنار بگذارند، به هشدارها و به آموزشهای عمومی از طریق رسانهها توجه نکنند با مشکل بزرگی مواجه میشویم. نمودارها نشان میدهد که هر جا مراعات مردم پایین آمده است از هفته بعد افزایش بیماری را داریم و هفته بعد از آن تعداد افراد بستری و هفته بعد هم مرگومیر اضافه میشود و این یک زنجیره است که کنار هم انجام میشود. یکی کووید19 گرفته بود یک هفته در اداره راه میرفت از او پرسیده میشد "در هفته گذشته حسی نداشتی؟"، میگفت "چرا، سردرد داشتم عطسه میکردم آسپرین خوردم خوب شدم."
پاییز در راه است و مردم از این به بعد کرونا را به سرماخوردگی پیوند میدهند در حالیکه هر علامتی میآید نخست بدترین حالت را در نظر گرفته و بگوییم این کووید19 است تا بعد روشن شود نیست و خیالمان راحت شود. علائم کووید19 این نیست حتماً سرفه کنیم؛ یکی میگوید "بدنم درد میکرد عطسه نمیکردم."، بحث سر سرفه و عطسه نیست این بیماری علائم مختلفی دارد. فرد مبتلا در بویایی و چشایی هم دچار اختلال میشود و باید مراجعه کند. در آموزش موارد را بهصورت ریزتر، دقیقتر و ملموستر برای مردم توضیح دهیم تا هر کسی مبتلا شد وظیفه شرعی و قانونی خود بداند و دو هفته خود را ایزوله کند و حتی با اعضای خانواده خود ارتباط نداشته باشد.
پزشکی و پرستاری همان است و حتی کادر پزشکی ما دلسوزتر و فداکارتر هم هستند. اما مردم آن کشورها در زمان مبتلا 14 روز مراعات میکنند و اینجا مراعات نمیکنند تا کار به بیمارستان بکشد. آموزش مردم برای این است که وقتی حس کنند مبتلا شدند بدانند چگونه باید ازخودمراقبتی داشته باشند.
قاچاق کالا متأسفانه در کشور ما وجود دارد و اینکه عدد آن چقدر است محل بحث است. همه ما از مرزبانی گرفته تا نیروی انتظامی، نیروهای مسلح، گمرکات و ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز در برابر قاچاق کالا مسئول هستیم.
نظر شما