به گزارش جهان صنعت نیوز: وی با صراحت به رییسجمهور گفت: «بیش از چهار ماه و نزدیک به پنج ماه است که مهمترین وزارتخانه کشور یعنی وزارت صنعت، معدن و تجارت بدون وزیر است، آن هم در سالی که سال جهش تولید است و انتظار میرود با توجه به نامگذاری این سال بتوانیم جهش تولید ایجاد کنیم. شاهد تحریمهای سنگین اقتصادی و نفتی هستیم و در این شرایط حداقل باید روی صادرات غیرنفتی متمرکز شویم اما در چنین وضعیتی وزارت صمت بدون وزیر بوده و شاهدیم یا تصمیم گرفته نمیشود یا تصمیمهایی که گرفته میشود کارشناسی نیست و به تولید و صادرات آسیب میزند.»
شوربختانه باید با صراحت نوشت، رییس دولت دوازدهم به هر دلیل که یک دلیل اصلی آن میتواند مشاورههای نادرست از سوی کسانی باشد که او به آنها در دولت اعتماد دارد، به سمت و سوی ناکارآمدی کشانده شده است. یکی از دلایل بسیار آشکار این ناکارآمدی معطل ماندن تکلیف وزارتخانه صمت به مدت ۱۵۰ روز است که شرح آن داده شد. آیا این یک بدبختی نیست که مهمترین وزارتخانه بخش تولید و تجارت را سردرگم سازیم و کاری کنیم که هیچ مدیری در درون مجموعه جرات تصمیمگیری نداشته باشد زیرا نمیداند کسی که به عنوان وزیر میآید کار او را درست میداند یا نادرست. به نظر میرسد این تاخیر را نمیتوان سهو یا فراموشی دانست و احتمالا در پشت و پس تاخیر در معرفی وزیر صمت باید نکات پنهانی باشد. این احتمال شاید بدبینانه باشد اما نمیتوان آن را نادیده گرفت. حالا وقت آن رسیده است که آقای روحانی برای ماههای باقیمانده از دوران ریاستش و با توجه به تجربه ناکامیهای سه سال اخیر به ویژه در درون دولت تغییرات لازم را با توجه به اهمیت دادن به وزن و اعتبار و امانتداری و تجربه و مهارت مدیریتی اعضای کابینه انجام دهد و روال دولت یازدهم را برقرار سازد. سپردن تصمیمهای اقتصادی به معاون اول و ایجاد محدودیت برای برخی از اعضای کابینه که گفته میشود بدون تجربههای تخصصی در اقتصاد برای هر امری تصمیمسازی میکنند گام نخست در مسیر بازگشت به عقلانیت است. صنعتگران ایرانی نیز باید به رییسجمهور یادآوری کنند که معطل گذاشتن یک وزارتخانه با هدفهای مبهم کار درستی نیست.
نظر شما