بسمه تعالی
او چهره ای مصمم، پر از تبسم و با نشاط داشت. نورا نیت قلب او بر چهره اش نمایان بود. آرام صحبت می کرد اما از عمق وجودش می گفت ،فلذا بر دل می نشست. علی رغم اینکه بر اثر ضایعه ای نیمی از بدنش بی تحرک بود اما از یک جوان، پر تحرک تر بود چرا که با چنین وضع جسمانی با تحمل ساعت ها معطلی در فرودگاه و ساعت ها رنج یک پرواز طولانی خودش را به نقطه ای دوردست در جهان می رساند تا در اجلاسی که برای وحدت در جهان اسلام برگزار شده بود، برساند و سخنرانی کند.
حضور او در هر مجلسی، این چنین، زینت بخش بود. برای رسیدن به آرمانش خستگی نمی شناخت، خستگی را خسته می کرد و از این طریق بر نشاط خود می افزود. سردار سلیمانی عرصه وحدت در جهان اسلام بود. آنقدر با این واژه "وحدت" خو گرفته بود که همه زندگیش شده بود. همه بزرگان جهان اسلام او را با این واژه می شناختند. قریب نیم قرن این واژه را مقدس و چراغ راه رستگاری مسلمانان ساخته بود. چراغی که اسلام، انقلاب، امام راحل(ره) و رهبر فرزانه انقلاب به دست او سپرده بودند تا پر فروغ نگه دارد و چنین پر فروغ نگهداشت. مرحوم آیت الله تسخیری، کم نظیر بود. اسوه ناب در عصر اختلاف افکنی های جهانی بود. از لحاظ دانش سرآمد بود، نگاهی عمیق و بسیط به مسائل پیرامونی جهان اسلام داشت.
داعش و طالبان و وهابیت و همه فرقه های فتنه انگیز و تفرقه انگیز را به خوبی می شناخت بنابراین گفتاری سدید و مستدل داشت و دشمن را سست و بی پایه می کرد. کتابها و نوشته ها و سخنرانی هایش حاکی از چنین تعبیری است. پس از سه دهه کار فرهنگی و اجرائی، تقدیر شرایط را به نحوی فراهم نمود تا با چنین شخصیت علمی و دینی آشنا شوم و مفهوم مدیریت را یاد بگیرم.
در اداره جلسات شورای عالی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی که من هم توفیق حضور داشتم، برایم سرمشق بود. دقیق و منظم بود، قبل از حضور اعضاء، حضور داشت و در انتها، فراز و فرود مباحث جلسه را جمع بندی و ارائه طریق می نمود به نحوی که اجماع نظرات حاصل می شد. در نشست ها و کمیسیون های بین المللی که تقاضای حضورشان را می کردیم با حلاوت تمام می پذیرفتند و آن نشست را غنای فکری می بخشیدند و علی رغم وضعیت جسمانی بعضاً ساعت ها می نشستند و صحبت ها را می شنیدند بدون اینکه ذره ای از نشاط ایشان کاسته و یا خستگی در چهره او احساس شود.
در هر زمان که تقاضای دیدار خصوصی برای دریافت راهنمائی خدمتشان داشتم در اولین فرصت، شرایط دیدار را فراهم می نمود و همین که راه کارهای جدیدی برای پیمودن مسیر وحدت در جهان اسلام مطرح می شد نه تنها استقبال بلکه تشویق می کردند و به روی خود نمی آوردند که امثال شما چند صباحی است که در این مسیر وارد شده اید و امثال ما چند دهه است که استخوان خورد کرده ایم. شفاف، بی ریا و با اخلاص بود. شجاعت بیان داشت.
لحن صحبتش لین و پر مغز بود، بصیرت در فهم او از مسائل موج می زد. فهم دینی و سیاسی او بر هم منطبق بود و همین باعث شده بود که مشاور خوب و مطمئنی برای رهبر فرزانه انقلاب در جهان اسلام باشد. او از اینکه عمر پر برکت و با فضیلت خود را سراسر وقف تحقق وحدت در جهان اسلام نمود، دست آوردهای گران سنگی را به بارآورد. اگر نام او را در جهان اسلام و شخصیت های معاصر به نیکی یاد می کنند در نتیجه این دست آوردهاست،بطوریکه در هر نقطه ای از جهان اعم از آفریقا، آمریکا، آسیا و اروپا صحبتی از وحدت در میان باشد، نام تسخیری هم به زبانها جاری است بخاطر اینکه دلها را برای وحدت به تسخیر خود درآورده.
یادش و نامش در تاریخ اسلام برای همیشه مستدام باد.
محمد ناظمی اردکانی
29/5/1399
∎
نظر شما