![](https://www.parsine.com/files/fa/news/1398/11/8/817887_573.jpeg)
تلسکوپ فضایی اسپیتزر، در چهاردهمین سال فعالیت خود، یک ستاره کوتوله کشف کرد که هفت سیاره در مدار خود داشت.
این کشف یکی از بزرگترین و مهمترین کشفهای تلسکوپ قدرتمند ناسا بود که درنهایت «تراپیست» نام گرفت.
تراپیست-۱ که ۲MASS J۲۳۰۶۲۹۲۸-۰۵۰۲۲۸۵ نیز نامیده میشود، یک ستاره کوتوله فراسرد است که در فاصله ۳۹ سال نوری (۱۲ پارسک) از زمین است.
جرم این ستاره کوچک هشت درصد جرم خورشید است و در مقیاس ستارهای اندکی پرجرمتر از مشتری بهشمار میرود؛ این ستاره در راستای صورت فلکی دلو قرار دارد و بسیار کمسو است.
سیارههایی که در تراپیست گردش میکنند، هنگام عبور از مقابل قرص ستاره مادر خود باعث کاهش نور اندکی در منحنی نوری آن میشدند.
این کشف رکورد جدیدی برای بیشترین تعداد سیارات منطقه قابل سکونت پیدا کرده که در اطراف یک ستاره واحد در خارج از منظومه شمسی ما است؛ تمام این هفت سیاره در شرایط جوی مناسب میتوانند امیدی برای زندگی باشند.
مهندسان آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در یک بیانیه مطبوعاتی گفتند:اسپیتزر که در سال ۲۰۰۳ به فضا پرتاب شد، ویژگیهای پنهان اشیاء شناخته شده کیهانی را کشف کرد و منجر به اکتشافات و بینشهایی از منظومه شمسی تا لبههای جهان شد.
∎
این کشف یکی از بزرگترین و مهمترین کشفهای تلسکوپ قدرتمند ناسا بود که درنهایت «تراپیست» نام گرفت.
تراپیست-۱ که ۲MASS J۲۳۰۶۲۹۲۸-۰۵۰۲۲۸۵ نیز نامیده میشود، یک ستاره کوتوله فراسرد است که در فاصله ۳۹ سال نوری (۱۲ پارسک) از زمین است.
جرم این ستاره کوچک هشت درصد جرم خورشید است و در مقیاس ستارهای اندکی پرجرمتر از مشتری بهشمار میرود؛ این ستاره در راستای صورت فلکی دلو قرار دارد و بسیار کمسو است.
سیارههایی که در تراپیست گردش میکنند، هنگام عبور از مقابل قرص ستاره مادر خود باعث کاهش نور اندکی در منحنی نوری آن میشدند.
این کشف رکورد جدیدی برای بیشترین تعداد سیارات منطقه قابل سکونت پیدا کرده که در اطراف یک ستاره واحد در خارج از منظومه شمسی ما است؛ تمام این هفت سیاره در شرایط جوی مناسب میتوانند امیدی برای زندگی باشند.
مهندسان آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در یک بیانیه مطبوعاتی گفتند:اسپیتزر که در سال ۲۰۰۳ به فضا پرتاب شد، ویژگیهای پنهان اشیاء شناخته شده کیهانی را کشف کرد و منجر به اکتشافات و بینشهایی از منظومه شمسی تا لبههای جهان شد.
نظر شما