به گزارش اقتصادآنلاین به نقل از ایران، پیش از کلانتری، «صدرالدین علیپور» مدیرعامل سازمان مدیریت پسماند نیز آراد کوه را تبرئه کرده بود! اما عیسی کلانتری میگوید: «این بوی نامطبوع، بوی زباله و گوگرد است. همه آن را انکار میکنند چون کسی بودجه کافی برای جابهجایی سایت پسماند آرادکوه و حل معضل بو ندارد.» برخی مجلسیها هم «آرادکوه» را متهم ردیف اول بوی مرموز و ترسناک تهران میدانند. با این وجود زهرا سماعی میگوید یک هفته لازم است تا نتیجه مطالعاتی کارشناسی از آرادکوه به دست بیاید. حال این سؤال پیش میآید اگر آراد کوه منبع بوی مرموز دو ساله پایتخت باشد آیا راه حلی برای آن وجود دارد؟ کارشناسان محیط زیست پاسخ امیدوارکنندهای برای این سؤال ندارند!
مجلس هم آرادکوه را نشانه رفت!
«طیبه سیاوشی» نماینده مجلس هم سفت و سخت معتقد است آراد کوه منشأ بویی است که مشام تهران را هرازگاهی و نابهنگام میآزارد و محو میشود. او و برخی دیگر از بهارستاننشینها دو بار از سایت آراد کوه بازدید کردهاند. سیاوشی به رسانهها میگوید: «{در آرادکوه} دقیقاً همین بو را استشمام کردیم. بویی که در مسیر فرودگاه بینالمللی میآید هم، دقیقاً همین بو است. یکی از مسئولان سازمان محیط زیست به من گفت که هرگاه باد تهران از شرق به غرب میوزد، بو را از سمت آرادکوه میآورد.»
محیط زیستیها آنطور که «زهرا سماعی» میگوید علاوه بر آراد کوه به جنوب شهر تهران هم با دیده تردید مینگرند. آنها احتمال میدهند شاید بتوان آنجا هم رد پایی از این بوی مرموز را یافت. تهرانیها دی ماه سال گذشته برای نخستین باراین بوی نامطبوع را استشمام کردند. کارشناسان محیط زیست سال پیش به رغم همه پایشها دست خالی برگشتند و نتوانستند منبع بو را تشخیص بدهند. آن سال گزینههای زیادی برای منبع بوی نامطبوع تهران تیتر رسانهها شد. دی ماه سال گذشته چاه مخفی فاضلاب پلاسکو را رسانهها روی میز گمانه زنیها آوردند. دو رسانه به نقل از یک منبع آگاه، چاه 21 متری این پاساژ ویران را منبع بوی نامطبوع اعلام کردند. مسألهای که از سوی نگهبان و کسبه اطراف پلاسکو رد شد. پیمایشهای کارشناسان محیط زیست (پردیسان) هم پلاسکو را تبرئه کرد. بوی مرموز سال پیش در دو ساعت، بیشتر مناطق تهران را در برگرفت و مسئولان را سردرگم کرد. فرماندار تهران ایستگاه ملت را محل بوی نامطبوع دانست. بعد از آن انگشتها به سمت ایستگاه مترو حسن آباد هم رفت اما مسئولان مترو تهران سفت و سخت پشت ایستگاههای مترو ماندند و گفتند بو نمیدهد. این درست در زمانی بود که برخی از مسافران قطارهای مترو از انتشار بوی فاضلاب در آن خبر میدادند. میدان انقلاب هم یکی از مناطقی بود که بسیاری فکر میکردند بتوانند آن راز سر به مهر را در آن بشکافند اما جستوجو در آن نقطه مرکزی هم راه به جایی نبرد. فاضلاب شهری تهران به عنوان متهم ردیف اول بوی مرموز روی خط خبرها آمد. دست به تکذیب مسئولان حرف نداشت. هر گزینه احتمالی خیلی زود از سوی مسئولان، سخنگوها و روابط عمومیهای سازمان مربوطه تبرئه میشد. پالایشگاه تهران هم برای تبرئه خودش، فاضلاب شهری را پیش کشید. «انوشیروان محسنی بندپی» استاندار تهران هم وارد ماجرا شد و ترکیدگی لوله گاز و شبکه فاضلاب را رد کرد اما احتمال داده بود یک ماده شیمیایی که بوی تندی دارد مانند «مرکاپتان» در جایی ریخته شده باشد! اما هیچکس نگفت چرا باید چنین مادهای پخش شود و چه کسی ممکن است به چنین مادهای دسترسی داشته باشد؟!
سال گذشته همه مسئولان مرتبط، دستها را بالا برده و اعلام برائت کردند. در نهایت هم باد و باران به کمک مسئولان آمد و بوی مرموز و نامطبوع تهران را شست و با خود برد! تا همه نفسی براحتی بکشند! امسال اما باران به داد مسئولان نرسید. رد پای بوی مرموز نه تنها در باران پائیزی سال 98 از بین نرفت که یک بار درست وسط یک روز بارانی تهرانیها را کلافه کرد. زهرا سماعی همین مسأله را یکی از دلایل متهم بودن آراد کوه میداند. او اعتقاد دارد که رطوبت باعث شده تا بوی نامطبوع آراد کوه مشام پایتخت نشینها را در یک روز بارانی اما آلوده بیازارد. او میگوید: «گازهای کلاسیک را به عنوان منبع احتمالی بو پایش کردهاند.» اما به نتیجهای نرسیدهاند. آنطور که سماعی میگوید پردیسانیها از یک آزمایشگاه معتمد هم خواستهاند تا ترکیبات عالی چون بنزن و آروماتیک و گازهای آلاینده در ایجاد بوی نامطبوع را بررسی کنند اما از این نقطه هم به سرانجامی که بتواند گره کور بو را بازکند نرسیدهاند. «انوشیروان محسنی بندپی» استاندار تهران هم انگشت اتهام را به آرادکوه نشانه رفت و این سایت دفن زباله و کارخانه سیمان ری را منبع ومنشأ بوی نامطبوع دانسته است!
حال هم چشم دوختهاند به آراد کوه تا طلسم سؤالهای بیپاسخ را برای شهروندان تهرانی باز کند. این گشایش البته خیال آنها را راحت نمیکند. چون کارشناسان میگویند اگر منبع بوی نامطبوع تهران آرادکوه باشد، این کوه باید پاک تراشی شود اما به قطع حاصل آن را نمیتوان در جای دیگر دفن کرد. آنها چاره کار را در سوزاندن زباله در دستگاههای زباله سوز دانستهاند که در حال حاضر در ایران وجود ندارد! حالا سؤال دیگری پیش میآید آیا باید دست به دعا برداشت تا باد به کوه «آرادکوه» نوزد؟ چون طبیعت آراد کوه دارد انتقام زخمی که تهرانیها به تنش زدهاند، میگیرد!
نظر شما