«محمدرضا عارف سرلیست اصلاحطلبان برای انتخابات مجلس نمیشود.»؛ این جمله را علی شکوریراد دبیرکل حزب اتحاد ملت دوشنبه در نشست خبری خود اعلام کرد و درباره احتمال کاندیداتوری عارف برای 1400 نیز گفت «در هیچ یک از جلسات شورای سیاستگذاری چنین چیزی مطرح نشده و اگر چنین ارادهای هم در شخص آقای عارف وجود داشته باشد کاملاً تصمیمی شخصی است.» عبدالله ناصری، فعال سیاسی اصلاحطلب هم در روزهای گذشته صحبتهایی شبیه شکوریراد بیان کرده بود.
از تصور خوابیدن در آبنمک تا انصراف با مرقومه خاتمی!
«هر نظامی افرادی را در آبنمک میخواباند تا در شرایط لازم از آنها استفاده کند، فکر میکنم من یکی از آن افراد هستم که در آبنمک خوابیدهام، به همین خاطر الآن احساس تکلیف میکنم و میآیم»؛ این بخشی از گفتوگوی عارف با مجله شهروند امروز در سال 87 است، زمانی که وی از انتخابات مجلس انصراف داده و قصد داشت برای انتخابات ریاستجمهوری وارد گود شود و خودش را به شخصی تشبیه کرد که در آبنمک خوابانده شده تا روزی بهکار بیاید! اما حضور محمد خاتمی، میرحسین موسوی و مهدی کروبی در انتخابات ریاستجمهوری سال 88 به عارف مجال نداد تا بخت خود را آزمایش کند و وی تا انتخابات سال 92 صبر کرد.
از چند ماه قبل از انتخابات سال 92، عارف یکی از گزینههای اصلی جریان اصلاحات برای حضور در انتخابات بود و فعالیتهای تبلیغاتی گستردهای را آغاز کرد. حضور وی در شهرستانها و استانها و قرار گرفتن همسرش با وی در میتینگهای تبلیغاتی او را در کانون توجهات قرار داد. با اعلام نامزدهای تأییدصلاحیتشده، محمدرضا عارف و حسن روحانی تنها شخصیتهایی بودند که جناح اصلاحات برای پیروزی در این انتخابات به آنها امید بسته بود. درخشش روحانی در مناظرهها و برتری فیلمهای تبلیغاتی وی موجب شد تا در این مصاف تنبهتن از عارف پیش بیفتد.
غروب 20 خرداد 92 عارف با انتشار نامهای از مرقومه خاتمی به وی مبنی بر کنارهگیری از انتخابات خبر داد و نوشت «ایشان طی این نامه در مقام رهبری اصلاحات، ادامه حضورم را در صحنه انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری مصلحت ندانستهاند.»، بهاین ترتیب عارف از نامزدی در انتخابات انصراف داد تا تنها کاندیدای مورد حمایت جناح متبوعش حسن روحانی باشد، شخصیتی که از جناح راست برخاسته بود ولی شانس بیشتری از عارف برای پیروزی داشت.
پیروزی حسن روحانی در انتخابات و کنارهگیری عارف بهنفع وی موجب شد تا محبوبیت او میان هواداران جریان اصلاحات بالا برود و وی نامزد بلامنازع سرلیستی اصلاحطلبان در انتخابات مجلس دهم باشد. تشکیل شورای سیاستگذاری اصلاحطلبان در سال 94 که وظیفه ارائه لیستهای انتخاباتی برای اصلاحطلبان را دارد و قرار گرفتن عارف در رأس این شورا جایگاه مهمی برای او در این جریان رقم زد.
عارف که در انتخابات مجلس دهم توانست بهعنوان نفر اول تهران وارد پارلمان شود، در اولین زورآزمایی خود برای کسب کرسی ریاست مجلس ناکام ماند. عملکرد عارف در ریاست فراکسیون امید موجب شد تا رفته رفته از محبوبیت وی کاسته شود.
به گزارش تسنیم، حزب کارگزاران [و چهرههایی مانند غلامحسین کرباسچی و عطریانفر] بهعنوان یکی از منتقدان اصلی عارف، بارها به عملکرد او تاختهاند.
انتقادها به عارف تنها ناظر به عملکرد وی در فراکسیون امید نبوده بلکه برخی احزاب اصلاحطلب اقدامات شورای سیاستگذاری اصلاحطلبان و قرار گرفتن یک شخصیت غیرحزبی در رأس این نهاد را عامل کمرنگ شدن نقش احزاب میدانند. کواکبیان، منتجبنیا، هادی خامنهای، حکیمیپور، حسین کمالی و محسن رهامی از جمله منتقدان سازوکار شورای تحت مدیریت عارف بوده و هستند. دامنه انتقادات به عارف تنها منحصر در کارگزاران نیست و این روزها افرادی همچون ناصری و شکوریراد که چهرههای نزدیک به حزب اتحادملت و اطرافیان خاتمی بودند نیز صحبت از عدم سرلیستی عارف میکنند.
در شرایطی که 4 ماه تا انتخابات مجلس یازدهم باقی مانده شنیدهها حاکی از این است که عارف اینبار قصد ندارد وارد مجلس و سرلیست جناح اصلاحات شود و شاید بهخلاف مجلس هشتم انصراف خود را پیش از آغاز ثبتنامها اعلام کند. با این فرض، او برای 1400 نیز راه دشواری را پیشِرو دارد چراکه از محبوبیت وی میان احزاب اصلاحطلب کاسته شده و این ریزش محبوبیت با توجه به اظهارات پسر وی که خود را «ژن خوب» میدانست میان بدنه اجتماعی اصلاحطلبان نیز مشهود است.
نظر شما