شناسهٔ خبر: 3565160 - سرویس سیاسی
نسخه قابل چاپ منبع: روزنامه کاروکارگر | لینک خبر

حضور پرشور و وحدت‌بخش خود در راهپیمایی 22بهمن

مردم ایران بدخواهان را مأیوس کردند

صاحب‌خبر -
 رئیس جمهوری: ملت ایران در منافع و مصالح ملی یک صدا است
 
 راه پیشرفت را با قدرت ادامه می‌دهیم
 
 اگر غرب از تحریم ایران نتیجه گرفته، چرا پای میز مذاکره آمده است؟
 
 غربی‌ها دروغگویی را کنار بگذارند و صادقانه به ملت‌های خود بگویند در مقابل ایران راهی جز تعامل ندارند
 
 رئیس مجلس: توافق هسته‌ا‌ی باید عزتمندانه و توام با حفظ دستاورهای هسته‌ای کشورباشد
 
 تلاش سیاستمداران کشور باید بر کارآفرینی و فراهم کردن زندگی آبرومندانه برای مردم متمرکز شود

خبرگزاری آسوشیتدپرس: ایرانی‌ها یاد انقلاب خود را با تأکید بر حق هسته‌ای گرامی داشتند
 
مردم ایران دیروز در سراسر کشور با حضور پرشور و وحدت بخش خود در راهپیمایی ها ، برگ زرین دیگری بر افتخارات خود افزودند و گام‌های بلندی در مسیر اقتدار کشور برداشتند تا بدخواهان ملت بیش از پیش مایوس شوند.
22 بهمن امسال ویژگی خاصی داشت و آن پاسخ صریح ملت ایران به یاوه‌گویی‌ها و اهانت هتاکانه نشریه فرانسوی به پیامبر عظیم‌الشان اسلام بوده است. ملت ایران در شعار و عمل خود نشان دادند که ما عاشق رسول الله(ص) هستیم. راهپیمانان این شعار را به زبان‌های مختلف بر روی پلاکاردهایی که در دست داشتند نوشته بودند.
22 بهمن امسال بار دیگر ملت بزرگ ایران از بیداری اسلامی در کشورهای همسایه و مقابله با تحرکات تروریستی تکفیری‌ها و حرکت‌های آزادیخواهی و مقابله با شیطان بزرگ آمریکا و هم‌پیمانان آن در هر نقطه از جهان دفاع و حمایت کردند.
در تهران ، راهپیمایان 22 بهمن، تابوت نمادین گروه تکفیری داعش را روی دوش خود حمل کردند. روی این تابوت تصاویری از ابوبکر بغدادی رهبر گروه داعش،‌ باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا و نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی به چشم می‌خورد. همچنین راهپیمایان پلاکاردی با خود حمل می‌کنند که داعش را گروه دولت الحادی عصیان و شرارت معرفی می‌کرد.
مردم در راهپیمایی 22 بهمن پلاکاردهایی با مضمون «ما تا آخر ایستاده‌ایم» در دست داشتند. برخی از راهپیمایان پلاکاردهایی با مضامین «ما مشتاق گزینه‌های روی میزیم»، «همه تحریم‌ها باید برداشته شود»،‌ «آمریکا حق ندارد حتی یک شرط بذاره تا وقتی مثل آدم تحریم برنداره»، «مذاکره با قدرت نشانه عزت ماست، توافقات ننگین مایه ذلت ماست» با خود حمل می کردند.

 
در صفحات2،1و10