جهان صنعت نیوز: صرافان امکان نقل و انتقال قانونی را ندارند و همین ماجرا ، امکان نگارش سناریویی جذاب و نفس گیر را مهیا می کند. سررشته این ماجرا می رسد به مجرمان یقه سفید ایرانی در یک سو و تاجران ایرانی در سوی دیگر
این آغاز ماجرایی نفس گیر است که به خالی تر شدن بیشتر جیب تاجران ایرانی ، چه وارد کننده و چه صادر کننده می انجامد . آنها که مال باخته اند می گویند بالاخره عوارض تحریم است و اتفاقا این ماجرا آنجا قوام می یابد که عده ای ایرانی ، با آگاهی از همه جوانب تحریم ،سوار بر موج می شوند تا کاسبی راه بیندازند .
کاسبی تحریم
شاید لازم باشد سال ها بگذرد تا روایتی دست اول از کاسبان تحریم به نگارش درآید .
سر کوه یخ پیشتر، در ماجرای دکل نفتی گم شده بیرون زد، آنجا که عده ای کاسب ایرانی تحریم تشکیل مثلثی که یک سر آن ایران بود، سر دیگرش ترکیه و یک سرش در دوبی ، معامله ای صوری را ترتیب می دهند . این چنین است که دکلی یک جا ناپدید میشود . نیامده راهی جایی دیگر می شود و داستانی که حالا دیگر در برابر داستانهای دیگر ، کوچک و قدیمی به نظر میرسد.
کاسبان تحریم اما تنها در ایران مستقر نیستند، فضا برای برخی مساعد شده است تا آن سوی مرزها بر این موج ناپایدار سوار شوند.
انتقال پول برای تاجر، چه وارد کننده و چه صادر کننده مهمترین بهانه است .
یک سر ماجرا می رسد به صرافی ها ، صرافی هایی که در این ماجرا چندان تقصیری ندارند و تنها در نقش واسطه عمل می کنند، آنها که قصد دارند برای پرهیز از کار غیر قانونی ، خود دست به انتقال پول نزنند. اینجاست که “صرافان خود معرف” آن سوی آب گزینه های مناسبی هستند برای به دام افتادن انها که پول می برند.
ماجرای یک انتقال
یکی از صرافان درباره معرفی صرافان ایرانی آن سوی مرز می گوید پس از آنکه دوبی کار نقل و انتقال پول تاجران ایرانی را با اخلال مواجه کرد و دست به سنگ اندازی زد، پای برخی صرافانی که در اروپا بودند، خصوصا آلمان و سوییس و غیره به اجرا باز شد . آنها با تماس با صرافان ایرانی، خود را معرفی کرده و شماره تلفن تماس و … را می سپارند تا اگر مشتری درخواستی داشت، کار انجام شود .
سید حمید حسینی ، فعال اقتصادی و صادر کننده فراورده نفتی نیز در گفتگو با خبرآنلاین تاکید دارد از این دست کلاه برداری ها به وفور یافت می شود و در سایه تحریم یک جانبه آمریکا علیه ایران، تجارت پول ایران به یکی از سودآورترین تجارت های جهان بدل شده است چرا که تحریم ها خود عاملی برای بروز بحران هستند .
شبکه های متعددی وجود دارد متشکل از ملیت های مختلف که البته یک سر آنها به ایرانیان خارج کشور و یک سرشان به ایرانیان داخل کشور متصل است .
این شبکه ها با شناسایی تاجرانی که قانونی در دخل کشور فعالیت می کنند، برای نقل و انتقال ارزی پیش قدم می شوند و با جلب اعتماد آنها در معاملات اولیه ، دام بزرگ تر را برای آنان پهن می کنند و در معامله اصلی ، پس از دریافت پول ، وجهی را به حساب مقصد منتقل نمی کنند و با از بین بردن کانالهای ارتباطی ناپدید میشوند.
هر چند این شبکه ها پیش از راه اندازی سامانه نیما فعال تر بودند اما همچنان از طرق مختلف از قبیل تماس با صرافان داخلی برای اطلاع از نام کارکنانشان و یا تلاش برای دریافت معرفی مشتری ، ادعای دور زدن تحریم را مطرح می کنند.
مجوزهای جعلی صرافی ، آدرسهای قلابی و اسامی مستعار در کنار شبکه ای که در سراسر جهان در صدد شکار ایرانیان است، در حال فعالیت هستند تا بتوانند از پس ضربات پس از تحریم برآیند. یک سر داستان اما اینجاست، در داخل. این چنین امکان انتقال فراهم میشود که صرافی قلابی در آن سوی مرز مسئولیت انتقال ارز را برعهده می گیرد تا در داخل ایران معادل ریالی به حسابی ایرانی واریز شود. حسابی که صاحبش در داخل ایران حضور ندارد و پول نیز به سرعت از ایران خارج میشود.
بررسیها نشان می دهد پرونده هایی مملو از شکایات ایرانیان بابت از دست رفتن پول هایشان در این شبکه های متعدد در دادگاههای کشورهای اروپایی ، نظیر آلمان در جریان است اما هنوز تا رسیدن به حصول نتیجه راه درازی در پیش است .
بانک مرکزی پیش تر با هشدار نسبت به معاملات غیر قانونی از طریق صرافی های غیر مجاز و حتی مجاز در صدد برامده است نسبت به پیشگیری از بروز اتفاقاتی از این دست اقدام کند.
نظر شما