صاحب‌خبر - پیوند برقرار کردن با امام و میثاق بستن با او ضرورتی انکار ناپذیر است که اثرش به خود ما برمی گردد با این حال امام آن را حقی معرفی می کند تا از آن غافل نبوده و به عهد خود با امام عمل نمائیم. حجت الاسلام و المسلمی ن علی ربانی ، کارشناس مهدوی در سخنرانی با عنوان «نیم نگاهی به چند دعا و زیارت مهدوی» مطالبی را آورده که در ادامه بخش اول آن را می خوانید: دعا موجب تقویت و استمرار ایمان در دل است. خطر از دست دادن ایمان همواره در رویاروئی با سختی ها، سرخوشی ها، نعمت های فراوان و دیگر لحظه های حساس زندگی، برای انسان وجود دارد و با دعا و ذکر خدا، می توان ایمان و اعتقاد سست و شکننده را ثابت و مطمئن ساخت و از ضعف و نابودی در امان داشت. * مفهوم شناسی واژه دعا الدُعاء مفرد أدعیه از ماده "دعوت" است که اصل آن "دعاو" بوده است که چون واو بعد از الف واقع شده است، تبدیل به همزه شده است. دعا، اشتیاق به سوی خداوند است. «الدُّعاء: الرّغبة إلى اللّه» صاحب تاج العروس قیودی را به آن اضافه می کند: «فی مَا عنْدَه مِن الخیْرِ و الابْتِهال إلی ه بالسُّؤَالِ» یعنی رغبت به سوی خدا در آنچه در نزد اوست از خیر که با حالت ابتهال و تضرع از او درخواست شود. فیّومی در «مصباح المنیر» نیز همین قیود برای دعا به سوی پروردگار را در نظر می گیرد. ابن منظور و دیگر لغت شناسان به نقل از زجاج سه وجه برای دعا به سوی خدا ذکر نموده اند که اول از آن، حمد و ثنای الهی است. مثل اینکه گفته شود: «یا اللّه لا إله إلّا أنت» دوم طلب عفو و رحمت است مثل گفتن: «اللّهم اغفرْ لنا» و سوم درخواست نصیبی از دنیا، مثل اینکه بگوئی: «اللّهم ارزقنی مالًا و ولداً». دلیل آنکه به تهلیل و تحمید و تمجید، دعا اطلاق می شود، مشترک بودن آنها در پاداش و جزا بردن است. این تحلیل ابن منظور است اما تحلیل أزدی این است که چون در اول همه اینها از یا اللّه و یارب و نظیر آن استفاده می شود به آنها دعا اطلاق می شود. * معانی دعا در قرآن 1- خواندن صاحب قاموس قرآن می گوید: «دعاء به معنى خواندن و حاجت خواستن و استمداد است و گاهى مطلق خواندن از آن منظور است مثل‏ «فَلَمْ یَزِدْهُمْ‏ دُعائِی ‏ إِلَّا فِراراً» و گاهى مراد همان درخواست و استمداد است مثل‏ «الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی وَهَبَ لِی عَلَى الْکِبَرِ إِسْماعِی لَوَ إِسْحاقَ إِنَّ رَبِّی لَسَمِیعُ‏ الدُّعاءِ» دعوت نیز به معنى خواندن می باشد». نمونه دیگر این آیه شریفه است: «هُنالِکَ دَعا زَکَرِیَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ؛ در آن هنگام زکریا پروردگار خویش را خواند و عرض کرد: [خداوندا] از ناحیه خود فرزند پاکیزه ای به من عطاء فرما که تو شنونده دعائی». 2- پرسش کردن «قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّکَ یُبَیِّنْ لَنا ما هِی َ» بنی اسرائیل به حضرت موسی(ع) گفتند: برای ما از پروردگارت بپرس، این گاو چگونه گاوی باشد، برای ما روشن کند؟ 3- فریادرس خواستن و استغاثه «قُلْ أَرَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتَاکُمْ عَذَابُ اللَّهِ أَوْ أَتَتْکُمُ السَّاعَةُ أَغَیْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِی نَبَلْ إِیَّاهُ تَدْعُونَ» بگو اگر راست می گوئید به من خبر دهید، اگر عذاب خدا به شما رو آورد، یا قیامت فرا رسد، آیا غیر خدا کسی را به فریادرسی خود می خوانید؟ [قطعاً نه] بلکه تنها خدا را به فریاد رسی می خوانید. 4- تشویق و ترغیب کردن «وَاللَّهُ یَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلَامِ» خدا به خانه امن و سلامت تشویق می کند. «یَا قَوْمِ مَالِی أَدْعُوکُمْ إِلَی النَّجَاةِ وَتَدْعُونَنِی إِلَی النَّارِ» مؤمن آل فرعون گفت: ای قوم! چرا من شما را به نجات تشویق می کنم و شما مرا به آتش تشویق می کنید. 5- کمک خواستن «فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَادْعُوا شُهَدَاءَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ» سوره ای مثل قرآن بیاورید و از نخبگانتان غیر از خدا کمک بخواهید، اگر راست می گوئید. ادامه دارد...∎​