صاحب‌خبر - محمد جواد رنجبر/ در لایحه بودجه 1397اجازه هزینه کرد ۲۰۰ میلیون دلار از صندوق توسعه ملی برای حمل و نقل عمومی و بافت های فرسوده و مناطق زلزله خیز به دولت داده شده است. به گزارش خراسان، در بند "و" تبصره ۴ لایحه بودجه سال ۱۳۹۷ آمده است که « به منظور تحقق اهداف مندرج در قانون برنامه ششم توسعه، به دولت اجازه داده می شود بر اساس جدول موجود در این بند، نسبت به برداشت از ورودی سال 1397 صندوق توسعه ملی اقدام و منابع حاصل شده را به ردیف درآمد عمومی به شماره طبقه بندی 310705 نزد خزانه داری کل کشور واریز کند. اعتبارات موضوع این بند برای صندوق توسعه ملی بازگشت از منابع محسوب می شود...» بر این اساس به دولت اجازه داده شده است که از محل صندوق توسعه ملی، 100 میلیون دلار معادل 350 میلیارد تومان برای سامان دهی حمل و نقل عمومی ( موتورسیکلت، تاکسی، مینی بوس، اتوبوس، کامیون و کامیونت) هزینه کند. همچنین به دولت اجازه داده شده است که از محل این صندوق، 100 میلیون دلار معادل 350 میلیارد تومان برای کمک به سامان دهی بافت های فرسوده و بازسازی مناطق آسیب دیده از زلزله هزینه کند. به گزارش مهر، مدیرکل برنامه و بودجه معاونت برنامه ریزی شهرداری تهران در تشریح لایحه بودجه سال ۹۷ دولت و تاثیر آن بر شهرداری تهران گفت: به این دو موضوع در بند "و" تبصره ۴ اشاره شده است که شهرداری تهران می تواند از طریق صندوق توسعه ملی پیگیر آن باشد. همچنین در بند "د" تبصره ۵ نیز به دولت اجازه داده شده است، مبلغ هشت هزار میلیارد تومان اوراق مالی اسلامی را برای طرح های قطار شهری با بازپرداخت ۵۰ درصد اصل و فرع منتشر کند. مهدی پندار با بیان این که اگر این اوراق منتشر شوند، شهرداری تهران از آن سهم عمده ای خواهد داشت، افزود: چراکه قطار شهری تهران نسبت به دیگر شهرها با توجه به وسعتی که دارد، می تواند سهم زیادی داشته باشد. فرا خبر دو نکته این که در لایحه بودجه 1397 کل کشور به دولت اجازه داده شده است از محل صندوق توسعه ملی، 100 میلیون دلار معادل 350 میلیارد تومان برای ساماندهی حمل و نقل عمومی ( موتورسیکلت، تاکسی، مینی بوس، اتوبوس، کامیون و کامیونت) و نیز 100 میلیون دلار معادل 350 میلیارد تومان برای کمک به ساماندهی بافت های فرسوده و بازسازی مناطق آسیب دیده از زلزله هزینه کند وجود دارد. اول این که با توجه به وجود مشکلات عدیده در حمل و نقل عمومی این رقم واقعا ناچیز و اندک است و گرهی از مشکلات این حوزه باز نمی کند. این رقم برای ساماندهی بافت های فرسوده و بازسازی مناطق آسیب دیده از زلزله هم با توجه به وسعت آن بسیار کم است و دردی را درمان نمی کند. نکته دوم این که همین ارقام ناچیز هم در صورتی اختصاص می یابد که دولت از این اجازه داده شده، استفاده کند و بتواند این رقم را تخصیص دهد!∎​