در حالي تحقيق و تفحص مجلس از دو باشگاه استقلال و پرسپوليس کليد خورده که دولت اراده‌اي براي واگذاري اين دو باشگاه ندارد، دو تيمي که با مشکلات عديده‌اي روبه‌رو هستند. يکي از اين معضلات مربوط به دخل و خرج دو باشگاه است. باشگاه‌هاي بزرگي در دنيا داريم که همه آنها ورزشکار مي‌خرند، مي‌فروشند و هيچ کجا هم محروم نمي‌شوند، ولي ما از فلان روستاي آفريقا بازيکن مي‌آوريم که بعد از دو روز گشت و گذار در تهران، مي‌رود و شکايت مي‌کند و پرسپوليس و استقلال هم محکوم مي‌شوند. مديران هم براي اينکه تماشاگران در استاديوم دو بار فحش داده‌اند، مربي خارجي با مبلغ گزافي مي‌آورند تا شوک بدهند که خودشان فحش نخورند. اگر اين پول شخصي بود، آيا اين‌طور ولخرجي مي‌کردند؟ آيا اين دو باشگاه با پشتوانه مردم يک وکيل ندارند که بازيکني مثل مهدي طارمي مي‌رود ترکيه و برمي‌گردد و اين آبروريزي براي فوتبال ايران ايجاد مي‌شود؟30 ميليارد بدهي از کجا به بار آمده است؟ وقتي استقلال و پرسپوليس نتوانند خود را بچرخانند بقيه مي‌خواهند چه کار کنند؟ مگر در ايران فقط دو تيم داريم؟ بقيه ورزش‌ها، ورزش نيستند؟ خروجي اين ۳۰۰ ميليارد تومان چه بوده است؟ چند جام بين‌المللي آورده‌اند؟ باشگاه‌ها بايد به اندازه کل پول، جريمه و محکوميت بدهند. همچنين پول دادن يک هوادار متمول به پرسپوليس بي‌جهت نيست و پرونده بدهي هزار ميلياردي وي امروز در صحن مجلس قرائت و پرونده آن به قوه قضائيه ارسال مي‌شود. بنده مسئول تحقيق و تفحص از بانک سرمايه بودم. يکي از کساني که اسپانسر دو باشگاه پرهوادار ايران است، هزار ميليارد بدهي داشته، هرچند اين فرد مدام تکذيب مي‌کند، اما اينها حساب و کتاب بانک است و مدارک آن هم موجود است. خود اين فرد نامه زده، اسنادش موجود و بدهکار است. شايد اين سؤال پيش بيايد که چرا چنين افرادي بايد مفتي به پرسپوليس پول بدهند، چون اين افراد از طريق همين پرسپوليس مشهور مي‌شوند، وقتي هم مشهور شدند ديگر زندان بردنشان نیز خطرناک مي‌شود و هزينه دارد. در واقع اگر من از اين طريق به زندان بروم به سکوهاي استاديوم مثلاً ۵۰ هزار نفري خط مي‌دهم که عليه مسئولان فحاشي کنند. اينها معضلاتي است که بايد در اين دو باشگاه حل شود.