صاحب‌خبر - خلاصه داستان: ونسان ونگوگ، نقاش مشهور درگذشته است، اما نامه ای در اداره پست به نام او وجود دارد که هرگز به دستش نرسیده است. رئیس اداره پست تصمیم می گیرد که پسرش «آرماند» را به دنبال برادر ونسان بفرستد اما به زودی مشخص می شود، برادر او هم دیگر زنده نیست. آرماند اما تصمیم می گیرد به فرانسه سفر کند تا مناسب ترین فرد را برای تحویل نامه بیابد. او در این سفر با افراد بسیاری هم صحبت می شود و داستان های ضدونقیض بسیاری هم می شنود. برخی از نزدیکان ونگوگ معتقدند نقاش مشهور برخلاف باور عمومی خودکشی نکرده و به قتل رسیده است... درباره فیلم: «ونسان دوست داشتنی» فیلم مهمی است که تلاش های زیادی برای آن در مرحله تولید انجام شده است. برای ساخت این فیلم 115 نقاش مختلف در طول هفت سال، 65 هزار فریم نقاشی خلق کرده اند، آن هم نقاشی هایی که بسیار به سبک آثار خود ونگوگ نزدیک هستند. این شاید اولین فیلم به این سبک و سیاق باشد که شخصیت اصلی آن یعنی ونگوگ با این که خود در فیلم شخصیتی ندارد اما همه چیز درباره اوست و تک تک فریم ها هم حال وهوای آثار او را دارند. هزاران نفر-ساعت وقت صرف شده است تا تمام جزئیات نقاشی های ونگوگ استخراج شوند و سپس به شکل فریم های تصویری در کنار یکدیگر قرار گرفته اند. برای قسمت های متحرک و در واقع متحرک سازی تصاویر، از تکنیک روتروسکوپی استفاده شده است که نمونه های مختلفی از جمله «یک اسکنر تاریک نگر» از ریچارد لینکلیتر نیز پیشتر از آن استفاده کرده اند. بهره از این فناوری، هوشمندانه بوده اما نتیجه در این قسمت موفقیت آمیز نیست و در بسیاری از سکانس ها با شخصیت هایی روبه رو هستیم که در هنگام صحبت کردن با یکدیگر صرفاً سر تکان می دهند! در انتخاب داستان هم فیلم سازها به دنبال چیزی بیش از ارائه یک اثر هنری بوده اند، آن چه آن ها نمایش می دهند به طور کامل یک داستان جنایی است، خط روایتی که می تواند به یک فیلم تریلر رئال هم تبدیل شود. «ونسان دوست داشتنی» را باید جزو پویانمایی هایی دسته بندی کرد که کمترین ارتباطی با دنیای کودکان ندارد، همچنان که تماشای فیلم به دلیل خشونت های محتوایی آن برای کودکان اصلاً توصیه نمی شود! اگر از همان ایراد فنی فیلم، یعنی ناکامی اش در متحرک سازی تصاویر عبور کنیم، با پویانمایی متفاوتی روبه رو هستیم که مخاطب خود را تا انتها درگیر می کند و شاید بسیاری را هم به مطالعه بیشتر آثار و زندگی این نقاش مشهور هلندی علاقه مند کند. اگر از تماشای این فیلم لذت برده اید، این پویانمایی ها هم احتمالاً برای شما جذاب باشد؛ «چیکو و ریتا» (2011)، «اسم تو» (2016)، «مری و مکس» (2009)∎​