صاحب‌خبر -

خبرگزاری فارس ـ علی دهبان: اینجا تهران است سال 1396 پایتخت سرزمینی چند هزار ساله، جایی که امروز قهرمان هایش را گم کرده، شکسته یا بر عادت فراموشی در گوشه ای نه چندان دِنج به اِنزوا کشیده است. این شهر، طِیِب و سینمایش دیگر قیصر ندارد. در این شهر طِیِب ها یا غریبند یا غریبه و در سینمایش قیصر ها یا بریده اند یا ... .  در این شهر با قضات، مردم قاضی اند، و طِیِب و قیصرها قربانی. قاضی حکم می کند که طِیِب یا بمیرد یا بماند و قیصر بر پرده یا بشکند یا بشکفد. فصل مشترک قیصر و طِیِب دشنه و پاشنه نبود، انسان بود.

اینجا زمین است سال 1396 جایی برای زندگی! و ما قیصر ها و طِیِبهای آن هستیم. ما با قضاوت قاضی هم شده ایم و با دشنه و پاشنه طِیِبها و قیصر ها را سربریدیم و کوفتیم؛ در اینجا ما خود قاتل خودیم، و جهانمان پر است از قهرمان های به اِنزوا رفته و فصل مشترکمان هم، قضاوت. 

فیلم سینمایی «اِنزوا» به کارگردانی مرتضی علی عباس میرزایی و تهیه کنندگی پیمان جعفری فیلمی که قضاوت مبنایش شده؛ برای یادآوری بر مخاطبی که قبل از ایمان و یقین، قاضی می شود، قضاوت می کند و حکم می دهد. اینکه تا چه اندازه «اِنزوا» در این بستر موفق بوده، قضاوتش با شما؟!

متن زیر گفت وگویی با عوامل فیلم سینمایی «انزوا» است که متن آن را در پی می خوانید:

*مجهول ماندن تعداد آرای مردمی در جشنواره فیلم فجر برای «انزوا»

ـ به نظر می رسد که از شرایط اکران نباید راضی باشید چرا که سینماها نیز در روزهای قابل توجهی از اکران فیلم تان تعطیل شد.

جعفری «تهیه کننده»: درست است از اکران به هیچ عنوان راضی نیستم و واقعاً در زمان اکران فیلم اتفاقات خوبی نیفتاده است. البته این اتفاقات عجیب و غریب از زمان اکران فیلم در جشنواره فیلم فجر به وجود آمده است. فیلم سینمایی «انزوا» در هفت روز اول با توجه به آرای مردمی جزو 5 فیلم مورد علاقه آنها شناخته شده بود. در روزهای پایانی چه اتفاقی می افتاد که این فیلم سیر نزولی را به یکباره طی می کند. جالب است که بدانید در هر زمان به یک سالن سینما رفتم و متوجه شدم که سانس فیلم ما با فیلم دیگری عوض شده اما صندوق هایمان جابه جا نشده است. در این شرایط قطعاً رأی ها جابه جا شده است. واقعاً چه باید گفت و چه کاری می توان انجام داد؟

*یک چیز عجیب و غریبی پشت پرده است تا برخی فیلم ها را به راحتی له کند

زمانی که اکران فیلم ما تمام شود حرف های زیادی برای گفتن دارم چرا که تا یک جایی انسان می تواند مماشات کند. فکر می کنم یک چیز عجیب و غریبی پشت پرده است تا برخی فیلم ها را به راحتی له کند که بعضی از دوستان آثارشان در رتبه های بالاتری قرار بگیرد. البته با یک مطالعه به طور دقیق می توان فهمید که این آثار متعلق به چه افرادی است.

*نمی توانم اجازه دهم هر کاری دوست دارند انجام دهند

ـ چرا باید یک فیلم دولتی به سازنده اش در زمان تولید به سود رسیده است در زمان اکران از شرایط بهتری نسبت به یک فیلم مثل فیلم سینمایی «انزوا» به طور کامل در بخش خصوصی ساخته شده است برخوردار باشد.

جعفری: متأسفانه در جشنواره اتفاق ناخوشایندی می افتد و برخی فیلم ها را از همان زمان شروع به زدن می کنند. برای فیلم من هم این اتفاق افتاد. به هیچ عنوان نمی توانم از سرمایه شخصی که هزینه تولید و ساخت فیلم شده است بگذرم و نمی توانم اجازه دهم هر کاری دوست دارند انجام دهند.

بعد از جشنواره ما به خانه سینما مراجعه کردیم و درخواست کردیم که آرای مردمی دوباره شمرده شود که در نهایت به بنده گفتند که ما آنها را جمع کردیم، بایگانی کردیم و معلوم نیست که کجاست. واقعاً این موضوع قابل درک نیست. 

*چرا فروش 3 روز را در 9 روز اعلام می کنند

به نظرم رسانه ها باید موضوعاتی از این دست را بررسی کنند تا متوجه شویم مشکل از کجاست و چرا چنین اتفاقی می افتد. چطور می شود که فیلم من در زمان اربعین اکران می شود که سه روز نیز در تعطیلی است و بلافاصله در هفته بعد با سه روز تعطیلی دیگری مواجهیم آیا این انصاف است زمانی که فروش فیلم ما اعلام می شود بگویند که در 9 روز N تومان فیلم سینمایی «انزوا» فروش داشته است؟! 9 روزی که 6 روزش تعطیل بوده چرا کسی این محاسبات را انجام نمی دهد. به نظرم این رسم غریبی است که راحت نمی توان از آن گذشت. معتقدم که این موارد طبیعی نیست و قطعاً پشتش اتفاقاتی در حال رخ دادن است. در واقع بعد از اکران فیلم حتماً در مورد این اتفاق ها صحبت خواهیم کرد.

ـ چرا در آن زمان از شرایط موجود استفاده نکردید و رسانه ها را در جریان قرار ندادید؟

جعفری: به هر حال بحث ما جشنواره فیلم فجر است و ما نمی خواستیم اتفاقی بیفتد که جشنواره زیر سؤال برود. با توجه به اینکه بسیاری از دوستان در آن طرف آب منتظرند اتفاقی بیفتد تا جشنواره را به سخره بگیرند اما دیگر نمی توانم بگذرم. 

*برخی برای درآمد ماهی 3 میلیاردشان «انزوا» را له کردند

اما در ادامه همان اتفاقات جشنواره ما شاهد برخوردهای دیگری هستیم که برای من غیرقابل باور است که افرادی به خاطر درآمدهای ماهی 3 میلیارد تومانی خودشان فیلم های ما را له کنند. 

ـ نکته اینجاست که چرا شما و یا سایر دوستان که از این شرایط فیلمشان لطمه خورده است به طور شفاف و واضح مجموعه هایی را که مورد نقدشان است خطاب قرار نمی دهند و کمتر این جسارت وجود دارد.

جعفری: به دلیل اینکه در حال حاضر مطمئن نیستم و بر اساس اتفاقاتی که تا این لحظه افتاده و یا شنیده ها را نتیجه گیری کردم اما اطمینان کامل ندارم که بخواهم به صورت واضح و شفاف صحبت کنم. ولی طی یک الی دو هفته آینده افرادی را مأمور کردم که در این زمینه تحقیق کنند و بعد از اعلام نتیجه تصمیم نهایی را می گیرم اما شخصاً تا نسبت به مسأله ای مطمئن نشوم صحبت نخواهم کرد. 

اگر قرار باشد این حرفه را رها کنم و سوپرمارکت باز کنم به همین راحتی کار را انجام نمی دهم و سینما را به قول معروف به این راحتی نمی بوسم و کنار بگذارم. چرا که هم درسش را خوانده ام و هم 30 سال است که در این حرفه مشغول به کار هستم. طی همه این سال ها معتقد بودم که برای مردم کار می کنم. اما افرادی هستند تنها برای جیبشان کار می کنند و همین افراد به مردم باورهای غلط می دهند. 

*چرا بر شورای صنفی ارشاد نظارت وجود ندارد؟!

ـ آقای میرزایی به هر حال این اولین فیلم سینمایی بلند شماست که در حال حاضر به لحاظ اکران راضی نیستید و در جشنواره هم انتقادهایی به جمع آوری و شمارش آرای مردم داشتید. کمی در ارتباط با این فضا صحبت کنید؟

میرزایی: به هر حال فیلم من دیده می شود اگر امروز این اتفاق برایش نیفتد قطعاً فردا شاهد دیده شدن فیلم سینمایی «انزوا» خواهیم بود. این فیلم وجود دارد و کار خودش را انجام خواهد داد. چه ما باشیم و چه نباشیم، چه در سینما اکران شود چه نشود. اما یک نکته ای وجود دارد که بسیار مهم است و آن این است که صحبت هایمان را به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی داشته باشیم و برای بررسی مشکلات باید به سرمنشأ آن برگردیم که چه می شود که چرا وضعیت ما این چنین است و به یکباره 20 فیلم آزاد می شود و قرار است اکران شود؟ اصلاً چه اتفاقی می افتد که یک فیلم توقیف می شود؟ چه می شود که روی شورای صنفی نظارتی وجود ندارد؟ برای پاسخ به این سؤال ها باید به وزارت ارشاد بازگشت.

قدیم به این شکل بود که زمانی که پروانه ساخت گرفته شد باید امضای پخش کننده نیز گرفته می شد و در همان زمان پخش کننده اعلام می کرد که فیلم در چه تاریخی اکران می شود. اما امروز دیگر به این شکل نیست اینکه چرا نیست سؤال بسیار مهمی است که باید به آن پاسخ داده شود. امروز رئیس سازمان سینمایی محمدمهدی حیدریان به دنبال کمپانی است. آیا کمپانی درست است یا نیست؟ 

*با فیلم سینمایی «آیینه بغل» خیلی چیزها رو شد

موقعی که به طور مثال صفرهای ما فشل هستند یعنی از پایه چیزی درست نیست نمی توان انتظار داشت که یک خانه ویلایی یا یک ساختمان هزار طبقه روی آن ساخت. در زمان فیلم سینمایی «آیینه بغل» خیلی چیزها رو شد، چطور می شود که در 4 ماه پروانه ساخت می گیرید، تولید می کنید و فیلمتان اکران می شود؟!  و خیلی از فیلم ها هستند که هنوز اکران نشده اند. فیلم های خوبی که مردم دوست داشتند و از آن در یکی از جشن های انقلاب استقبال کردند. سیستم فقط در حال تولید ضدانقلاب است. 

*شبکه موافق نظام چقدر به فیلم های ما بها می دهد؟/ مردم تلویزیون را منبع صادق و موثق نمی دانند

 از شما تعهد می گیرم که فیلمتان در هیچ کدام از شبکه های معاند نظام پخش نشود. سؤال اینجاست که شبکه موافق نظام چقدر به این فیلم ها بها می دهد؟ چقدر در  مورد فیلمت حرف می زنند؟ چقدر در مورد فرهنگ سینما حرف می زنند؟ بروید تمام برنامه های سینمایی تلویزیون را ببینید. همه اش یک مشت خاله زنک بازی است. اصلاً خیلی ها را نمی توان به تلویزیون آورد و یا آنها نمی آیند. به دلیل اینکه نسبت به تلویزیون زاویه وجود دارد. مردم این رسانه را به عنوان یک منبع صادق و موثق نمی دانند. چرا این اتفاق می افتد؟ 

*به قول آقای قالیباف یک عده که همان 4 درصدی ها هستند مهمند

مثلاً همین نکته ای که شما در ارتباط با مافیای اکران و پخش صحبت کردید مسأله ای است که همه می دانند چرا کسی جلوی آن را نمی گیرد؟ انتظار دارید چه اتفاقی بیفتد؟ زمانی که وارد این حوزه ها می شویم اصلاً این مباحث مطرح نیست و در واقع مردم مهم نیستند و به قول آقای قالیباف یک عده که همان 4 درصدی ها هستند مهمند.

*با حذف منتقد سینمای ما حذف می شود

ـ در مورد برنامه سینمای هفت صحبت کردید به نظرتان این برنامه به طور کلی مفید بوده است؟

میرزایی: ابتدا باید بگویید در مورد کدام برنامه سینمای هفت قرار است صحبت کنیم، کدام یک از سه برنامه هفت که با سه مجری اجرا شد توانست مردمی تر باشد. برنامه هفت که پای ثابت بخش نقدش تنها یک منتقد باشد برنامه هفت نیست. شما بگویید چند نفر بر اساس نقد منتقدان می روند و فیلم می بینند. زمانی که منتقد را از بین می برید کسی که ضعف های فیلمساز را بیان می کند و راهکار می دهد چرا باید حذف شود. به این شکل سینمای ما حذف خواهد شد. 

*چقدر از آثار کمدی ما خالتور مآبانه است؟!

به این فکر کنید که در سالی که گذشت تا به این لحظه به چند فیلم کمدی پروانه ساخت دادند. آماری که داشتیم 21 پروانه ساخت بوده است. این 21 فیلم قرار است به چه شکل و با چه کیفیتی ساخته شود. نمی خواهم به کسی توهین کنم اما چقدر از این فیلم ها خالتورمآبانه نیستند. 

امروز اگر فیلم انزوا دیده نمی شود به نحوی همه عوامل آن در آن نقش دارند. ما حتی می توانستیم جاهایی بایستیم و بگوییم که با این شرایط پخش نمی کنیم. ما انتخاب کردیم. تا به این لحظه هم بازخوردهای جشنواره فیلم فجر را نسبت به فیلمم دریافت کردم و هم بازخوردهای مخاطبان خارجی. به طور مثال در لهستان بعد از اینکه فیلم نمایش داده شد و در زمان اکران داخلی هم با مردم نیز فیلم را دیدم. در نتیجه به یک جمع بندی رسیدم.

*بازخوردهای عجیب بعد دیدن فیلم «انزوا» در لهستان

قبل از اکران فیلم ما در جشنواره کمرایمیج لهستان به ما می گفتند احتمالاً که فیلم شما چیزی شبیه به آثار اصغر فرهادی است و اذعان داشتند که ما تعداد زیادی از فیلم های ایرانی را که می گوییم کپی از آثار فرهادی و جدایی از سیمین است و قبل از اکران دائم تلاش می کردیم که به آنها بگوییم که این طور نیست. در نهایت با بازخوردهای بسیار خوب و عجیبی روبه رو شدیم.  در سالنی که انزوا اکران می شد یک صندلی خالی هم نبود. بعد از اتمام فیلم مان همه افرادی که در سالن سینما بودند اتفاق نظر داشتند که این فیلم جزو متفاوت ترین آثار سینمای ایران بود که طی این چند سال دیدم.

*نظرات جالب هیئت ژوری لهستان در مورد فیلم «انزوا»

همچنین هیأت ولی طی صحبت هایی که با من داشتند اعتقادشان بر این بود که ما یک فیلم «یونیک» جدید ساخته ایم. مردم هم راجع به تدوین نظر می دادند و اذعان می کردند که فیلم تدوین جذابی داشته است. در داخل ایران هم مردم نظراتی شبیه به همین موارد را که ذکر کردم را داشتند. در ارتباط با موسیقی در لهستان بحث مفصلی شد که در حال کندوکاو ما بودند که ما چطور به این جنس از موسیقی رسیدیم.

یکی از اعضای هیأت ژوری بعد از این فیلم به من گفت من به نظرم تنها مشکل این فیلم فقط زیرنویسش است. چرا که من از تصویر لذت می برم و زیرنویس آن بسیار باسمه ای است. 

در سینما آزادی هم که فیلم را با مردم می دیدم و بعد از گپی که با آنها می زدم بدون اینکه بدانند من کارگردان فیلم هستم به من می گفتند اصلاً انتخاب دیگری نکن خیلی فیلم باحالی است و حتماً آن را ببین. مباحثی که در اینجا نسبت به آن نقد شنیدیم توسط مردم و مخاطبین داخل و خارج از کشور جزو نکات جذاب و دوست داشتنی شمرده شد. 

این جمله خود را باز تکرار می کنم ما آنقدر در سینما و فضای منتقدگونه آن گیر کرده ایم که فاصله مان از مردم بسیار زیاد شده و این به نظر من مخرب است و ما واقعاً نمی دانیم که مردم چه چیزی را دوست دارند و خواسته شان چیست.

*مردم امیرعلی دانایی را نمی شناختند اما فیلم را به هم معرفی می کردند

این مردم هستند که به هم خط می دهند و می توانند برای یک فیلم تبلیغ کنند. در این زمان پوستر هم به داد فیلم نمی رسد چرا که در جشنواره شاهد بودم که تعدادی علی دانایی را نمی شناختند اما به یکدیگر این فیلم را برای دیدن پیشنهاد می کردند. حالا به این پرسش باید پاسخ داد که ما چه اندازه برای آگاهی مردم کار کردیم؟ چقدر با آنها صادق بودیم؟ تا چه اندازه در تیزرهایمان حرف فیلم را زدیم که مخاطب با دیدن آن به سینما جذب شده و زمان دیدن فیلم با اثر دیگری مواجه شده است؟ آیا  این دروغ نیست؟

*با داشتن دو فیلم نتوانستم عضو صنف خانه سینما شوم

ـ آقای ایل بیگی «مدیرفیلمبرداری» فیلم سینمایی «انزوا» چندمین فیلم بلندتان است و چقدر بعد از ساخت این فیلم با پیشنهادات جدی تر مواجه شدید؟

ایل بیگی: پیش از انزوا دو فیلم آخر ابوالفضل جلیلی را فیلمبرداری کرده ام که یکی از آنها برای جشنواره بوسان کره بوده است که به همین دلیل که فیلم جلیلی تهیه کننده خارجی داشت من نتوانستم عضو خانه سینما بشوم. 

*شوخی هوچی ها با داوران کمرا ایمیج برای کاندید شدن فیلمبرداری «انزوا»

ـ اوج پختگی فیلمبردار در سینما عموماً 40 سال بوده البته در سن و سال جوانی فیلمبردار های کمی داشتیم که بتوانند توانایی شان را ثابت کنند و به عنوان مدیر فیلمبرداری شناخته شوند. آیا به دلیل سن و سالتان احساس کردید که جبهه ای نسبت به تو گرفته شود؟

ایل بیگی: البته آن طور که فکر می کنید نبوده، نسبت به روند کاری که وجود داشته اما مربوط به سن و سال و جوانی ام نبود است. برخی از افراد خاص به کیفیت کاری ام هیچ کاری نداشتند بلکه به دنبال فضاسازی بودند و رابطه من و عمویم را مورد بحث قرار می دهند و به شدت دنبال این بودند که به دلیل داشتن ارتباط فامیلی سنگ اندازی کنند. حضورم را منوط به این رابطه در آثار سینمایی می دانستند کارگردان هایی که با آنها کار کرده ام باید به این سوال البته بی ارزش پاسخ دهند. هیأت ژوری جشنواره کمرا ایمیج لهستان هم آیا بر اساس رابطه فامیلی بنده من را کاندید کردند؟! این ها به نوعی شوخی افرادی است هوچی با داوران کمرا ایمیج لهستان است که فیلمبرداری «انزوا» را لایق کاندید شدن دانستند.

 قبل از فیلمبرداری فیلم سینمایی «انزوا» به مرتضی علی عباس میرزایی گفتم که هنوز کار را شروع نکرده و فلان رسانه در مورد من که قرار است در پروژه سینمایی کار کنم چنین مطالبی را نوشته است و مرتضی به من گفت فقط سکوت کن و بگذار بعد از اتمام جشنواره فیلم فجر خودشان با دیدن کارت متوجه و به اشتباهشان پی می برند. هم از مرتضی تشکر می کنم و هم از امیرعلی دانایی که در مصاحبه هایشان به این نکات اشاره کردند. 

ـ کمی در مورد کاندیدا شدنتان در جشنواره «کمرا ایمیج» لهستان (جشنواره با موضوع فیلمبرداری در جهان) بگویید، به هر جزء معتبرترین جشنواره ها در حوزه تخصصی کاریتان است.

ایل بیگی: بله پیش از من محمود کلاری و تورج اصلانی در این جشنواره حضور داشتند در واقع کاندیدا شدن در این جشنواره تخصصی در عرصه فیلمبرداری دست کمی از  جایزه گرفتن ندارد. واقعاً کار سختی است که در این جشنواره جزو 8 نفر قرار بگیرید. در آنجا قوانینی وجود دارد که واقعاً برای سینمای ما رعایت  آنها کار سختی است.

میرزایی: ما واقعاً از صنعت سینما دوریم و باید در نظر گرفت که ما واقعاً در مقابل آنها با هیچ تا این مراحل پیش می رویم و رقابت می کنیم. هیأت انتخاب آنها می گفتند که سال هاست از ایران برای ما فیلم می فرستند و تا به امروز چنین اثری از ایران ندیده بودیم و تنوع لنز، رنگ، نور تا این اندازه متفاوت باشد. کوچکترین فیلمبردار اولی که در آنجا حضور داشت 49 سالش بود که با بزرگترین کارگردان های سینما کار کرده است و ما مهدی ایل بیگی را داشتیم با 35 سال سن. 

ادامه دارد ...

منبع: فارس

مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاع‌رسانی خود را در این رابطه انجام می‌دهد.

∎​