آسیبدیدگان اجتماعی به افرادی اطلاق می شود که در نتیجه نابسامانیهای اجتماعی، اقتصادی، نابهنجاری های فرهنگی ـ تربیتی و وضع نامساعد خانوادگی دچار انواع انحرافات رفتاری و اخلاقی شده باشند.از مهمترین و شایع ترین گروه های آسیبدیدگاناجتماعی می توان به افراد معتاد، بیخانمان، زندانیان، کودکان بیسرپرست و بدسرپرست، زنان و کودکان آسیب دیده و نظایر آن اشاره کرد.
موضوع سلامت اجتماعی میتواند بسترهای لازم را برای کاهش آسیب های اجتماعی در هر جامعه ای فراهم سازد که این مهم به کمک افرادی که در حوزه سلامت اجتماعی مشغول
فعالیتاند، به ویژه مددکاران اجتماعی امکان پذیر است. مددکار اجتماعی به مددجو کمک میکند مشکل خود را شناخته و به تواناییهای خود پی برده و با استفاده از منابع و امکانات موجود برای حل آناقدام کند.
برای استفاده از خدمات مددکاری اجتماعی چه باید کرد؟ این سؤالی است که بیشتر آسیب دیدگان اجتماعی با آن مواجهند. به طور کلی خدمات مددکاری اجتماعی تمامی ابعاد اجتماعی را در بر می گیرد و برای تمامی آسیب های اجتماعی راهکار و راه حل دارد؛ به عنوان مثال از بیماری که در پرداخت هزینه های درمان خود با مشکل مواجه است، گرفته تا زنانی که مورد خشونت های خانگی قرار گرفته اند و افرادی که در زندان به سر می برند، همه شامل خدمات مددکاری اجتماعی میشوند. در این میان با راه اندازی اورژانس اجتماعی، خدمات مددکاری اجتماعی بیش از پیش و با سرعت بیشتری در دسترس مرم قرار گرفته است.
با اینکه مددکار اجتماعی با عشق و علاقه ای که به حرفه خود دارد به یاری افرادی که به دلایل مختلف اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و خانوادگی دچار مشکل شده و نمیتوانند به تنهایی با مشکل خود کنار آمده و آن را حل کنند، می شتابد، اما خود مددکاران اجتماعی با وجود سختی کاری که با آن دست به گریبانند آن طور که باید و شاید از امنیت و رفاه شغلی برخوردار نیستند.
بسیاری از مددکاران اجتماعی از کمبود بودجه ای که به این حرفه اختصاص دارد، شکایت دارند و گلایه می کنند که بعضاً برای رفع نیاز برخی از مددجویان و کمک به آنان مجبور به یافتن «خیر» هستند.
مددکاری اجتماعی ایران علاوه بر این که در زمینه تولید دانش بومی بسیار فقیر است، در زمینه دانش جهانی نیز فاصله بسیار معناداری با جامعه جهانی دارد که از دلایل این امر می توان به مواردی نظیر محتوای درسی نسبتاً نامتناسب و نیازمند بهروز رسانی رشته مددکاری اجتماعی، کم بودن فارغ التحصیلان این رشته و همچنین عدم جذب صحیح آنان در دستگاه های مختلف، سیاستگذاری ها و برنامه ریزی های نادرست و غیر اصولی در زمینه مددکاری اجتماعی، وجود نگاه سیاسی به این رشته و نظایر آن اشاره کرد.
جامعه مددکاری اجتماعی ایران امیدوار است که مددکاری اجتماعی ایران بتواند ضمن حفظ رویکرد بومی، در سیاستگذاری های مختلف دولت به ویژه در بخش سیاستگذاریهای اجتماعی حضوری جدی تر و پر رنگ تر داشته باشد تا بهاین وسیله زمینه ارتقاء و بهبود شاخصهای این حوزه بیش از پیش فراهم شده و سنجش شاخص های سلامت اجتماعی در سطوح ملی، استانی و شهرستانی و حتی محله ای و خانواده ،اجرایی و عملیاتی شود و برنامهریزیهای کلان برمبنای همین سنجشها صورت گیرد.
∎
موضوع سلامت اجتماعی میتواند بسترهای لازم را برای کاهش آسیب های اجتماعی در هر جامعه ای فراهم سازد که این مهم به کمک افرادی که در حوزه سلامت اجتماعی مشغول
فعالیتاند، به ویژه مددکاران اجتماعی امکان پذیر است. مددکار اجتماعی به مددجو کمک میکند مشکل خود را شناخته و به تواناییهای خود پی برده و با استفاده از منابع و امکانات موجود برای حل آناقدام کند.
برای استفاده از خدمات مددکاری اجتماعی چه باید کرد؟ این سؤالی است که بیشتر آسیب دیدگان اجتماعی با آن مواجهند. به طور کلی خدمات مددکاری اجتماعی تمامی ابعاد اجتماعی را در بر می گیرد و برای تمامی آسیب های اجتماعی راهکار و راه حل دارد؛ به عنوان مثال از بیماری که در پرداخت هزینه های درمان خود با مشکل مواجه است، گرفته تا زنانی که مورد خشونت های خانگی قرار گرفته اند و افرادی که در زندان به سر می برند، همه شامل خدمات مددکاری اجتماعی میشوند. در این میان با راه اندازی اورژانس اجتماعی، خدمات مددکاری اجتماعی بیش از پیش و با سرعت بیشتری در دسترس مرم قرار گرفته است.
با اینکه مددکار اجتماعی با عشق و علاقه ای که به حرفه خود دارد به یاری افرادی که به دلایل مختلف اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و خانوادگی دچار مشکل شده و نمیتوانند به تنهایی با مشکل خود کنار آمده و آن را حل کنند، می شتابد، اما خود مددکاران اجتماعی با وجود سختی کاری که با آن دست به گریبانند آن طور که باید و شاید از امنیت و رفاه شغلی برخوردار نیستند.
بسیاری از مددکاران اجتماعی از کمبود بودجه ای که به این حرفه اختصاص دارد، شکایت دارند و گلایه می کنند که بعضاً برای رفع نیاز برخی از مددجویان و کمک به آنان مجبور به یافتن «خیر» هستند.
مددکاری اجتماعی ایران علاوه بر این که در زمینه تولید دانش بومی بسیار فقیر است، در زمینه دانش جهانی نیز فاصله بسیار معناداری با جامعه جهانی دارد که از دلایل این امر می توان به مواردی نظیر محتوای درسی نسبتاً نامتناسب و نیازمند بهروز رسانی رشته مددکاری اجتماعی، کم بودن فارغ التحصیلان این رشته و همچنین عدم جذب صحیح آنان در دستگاه های مختلف، سیاستگذاری ها و برنامه ریزی های نادرست و غیر اصولی در زمینه مددکاری اجتماعی، وجود نگاه سیاسی به این رشته و نظایر آن اشاره کرد.
جامعه مددکاری اجتماعی ایران امیدوار است که مددکاری اجتماعی ایران بتواند ضمن حفظ رویکرد بومی، در سیاستگذاری های مختلف دولت به ویژه در بخش سیاستگذاریهای اجتماعی حضوری جدی تر و پر رنگ تر داشته باشد تا بهاین وسیله زمینه ارتقاء و بهبود شاخصهای این حوزه بیش از پیش فراهم شده و سنجش شاخص های سلامت اجتماعی در سطوح ملی، استانی و شهرستانی و حتی محله ای و خانواده ،اجرایی و عملیاتی شود و برنامهریزیهای کلان برمبنای همین سنجشها صورت گیرد.
code