شناسهٔ خبر: 22734397 - سرویس فرهنگی
نسخه قابل چاپ منبع: ایکنا | لینک خبر

نهم ربیع‌الاول روز بیعت با امام زمان(عج) است

گروه معارف: قائم مقام مرکز تخصصی مهدویت گفت: با توجه به اینکه حضرت مهدی(عج) آخرین حجت خداوند بر روی زمین و امام حی و زنده هستند، روز نهم ربیع‌الاول برای شیعیان بسیار مهم است و در این روز با امام خود بیعت می‌کنند.

صاحب‌خبر -
یوم الله نهم ربیع الاول، سال‌روز آغاز امامت امام زمان(عج) و روز تجدید میثاق با آن امام همام و آخرین ذخیره الهی می‌باشد که شایسته است عاشقان و منتظران در هر کجا که هستند در این روز به صورت ویژه توجه به امام زمان(عج) نمایند، چرا که نهم ربیع الاول، در امتداد غدیر و بلکه خود، غدیری دیگر است.
باید در این روز با امام زمان(عج) خود، تجدید پیمان کرده و بر مفاد عهد و میثاق خود مروری دوباره داشته باشیم و به بازشناسی و بازخوانی حقوق و تعهداتی که نسبت به آن امام نور و امید همه مستضعفان عالم بر عهده داریم بپردازیم، طبق روایت امام صادق(ع) فرموده است «همانا، عهد در نزد خداوند، پذیرش ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام و امامان بعد از اوست.»
حجت‌الاسلام و المسلمین علی مصلحی، قائم مقام مرکز تخصصی مهدویت در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از همدان درباره زمان آغاز امامت حضرت مهدی(عج)، اظهار کرد: با بررسی سیره معصومین(ع) مشاهده می‌کنیم که هر یک از ائمه اطهار(ع) که از دنیا می‌رفتند امام بعدی در همان روز تعیین می‌شد و به مقام امامت می‌رسید لذا سال‌روز شهادت امام قبلی که روز حزن و اندوه شیعیان است از سوی دیگر آغاز امامت و ولایت امام معصوم دیگر است.
وی ادامه داد: درخصوص آخرین حجت خداوند بر روی زمین نیز همینگونه است به این معنی که هشتم ربیع‌الاول روزی است که امام عسکری(ع) به شهادت رسیدند و امامت به حضرت مهدی(عج) منتقل شد ولی به دلیل اینکه روز هشتم ربیع‌الاول روز مصائب اهل بیت(ع) است، شیعیان آغاز امامت حضرت ولیعصر(عج) را در روز نهم ربیع‌الاول جشن می‌گیرند.
حجت‌الاسلام و المسلمین مصلحی درخصوص فلسفه جشن گرفتن این روز گفت: با توجه به اینکه حضرت مهدی(عج) آخرین حجت خداوند بر روی زمین و امام حی و زنده هستند این روز برای شیعیان بسیار مهم است و در این روز با امام خود بیعت می‌کنند که در این راستا باید هر شیعه‌ای وظایف خود را نسبت به امامش بیاموزد و به آن عمل کند.

اولین مفاد پیمان با صاحب الزمان (عج) انتظار است
وی با بیان اینکه يکى از مهم‌ترين و پر ارزشترين وظايف و تکاليف شيعه در عصر غيبت موعود جهان مسئله انتظار است، افزود: انتظار در لغت به معناى انتظار کشيدن ومراقب بودن است ومعمولا به حالت کسى گفته مى‌شود که از وضع موجود ناراحت است وبراى ايجاد وضع بهترى تلاش مى‌کند که می‌توان بيمارى که انتظار بهبودى مى‌کشد، يا پدرى که در انتظار بازگشت فرزندش در انتظار است وبراى آمدن او و بهتر شدن شرایط تلاش می‌کند را برای مثال نام برد.
وی ابراز کرد: بنابراين مسئله انتظار حکومت حق وعدالت مهدى (ع) وقيام مصلح جهانى، در واقع مرکب از دو عنصر است؛ عنصر نفى وعنصر اثبات، عنصر نفى همان بيگانگى با وضع موجود، وعنصر اثبات خواهان وضع بهتر بودن است.
وی خاطرنشان کرد: با توجه به معناى لغوى انتظا، گاهى چنين تصور مى شود که وظيفه ما در دوران غيبت تنها آن است که به انتظار روزى بنشينم که امام منتظر(عج) بيايد و کفر را از بين ببرد واسلام ومسلمين بتوانند در سايه قيام او در امن وامان زندگى کنند. و ما نیز در دوران زندگانى خود، به منظور برقرار کردن حکومت اسلامى، در تمام زمينه‌ها به ويژه در امور سياسى، هيچ گونه مسئوليت دينى براى قيام نداريم، چرا که برقرار ساختن حکومت همه جانبه اسلامى وظيفه امام منتظر (عج) است، پس ما اکنون مکلف به قيام نيستيم ولی این تفکر و دیدگاه درباره انتظار صحیح نیست.
معاون آموزش مراکز تخصصی حوزه علمیه گفت: وقتى که درست تحقيق کنيم، متوجه مى‌شويم که علت اين افکار نابه جا اين است که مخالفان شيعه يا نمى‌خواهند حق را درک کنند و يا اين که درست نمى‌فهمند چرا که وقتى ما کلمه «انتظار» را در معناى واقعی يکى از لوازم اعتقاد به امام بدانيم با اينگونه توهمات بسيار منافات خواهد داشت وبا حقيقت اعتقاد اسلامى که عقيده به امامت را جزء مهمى از اجزاء خود می‌داند در تضاد خواهد بود.
وی با تأکید بر اینکه هيچ کس نمى‌تواند منکر اصل «انتظار» شود زيرا چنانچه اين اصل از وجود انسان برداشته شود يک موجود پوچ وبى‌معنى وبى‌حرکت وساکت وآرام ودر رکود محض خواهد بود گفت: این درحالی است که انسان منتظر انسانى است اميدوار، پويا، گويا، در تلاش، دشمن شکن، جوشکن، تعالى جوى، درسوز وگداز، حسابگر وحسابرس، دقيق، آگاه، خودآگاه، زمان آگاه، با مردم ودر ميان مردم، با شرح صدرى وسيع، مؤمن ومعتقد به راه محبوبى که در طلب آن مى سوزد.
وی ادامه داد: منتظريعنى زمينه ساز موعود و مؤمنى که منتظر آمدن مولايش مى‌باشد هر قدر انتظارش شديدتر باشد، تلاشش در آمادگى براى آن به وسيله پرهيز از گناه وکوشش در راه تهذيب نفس و پاکيزه کردن درون از صفات نکوهيده وبه دست آوردن خوبي‌هاى پسنديده بيشتر مى‌گردد تا به فيض ديدار مولاى خويش ومشاهده جمال دلرباى او در زمان غيبتش رستگار شود.
حجت‌الاسلام مصلحی در پایان سخنان خود تصریح کرد: منتظر در اميد وبا اميد زندگى مى‌کند، ودر نتيجه سدهاى مانع را درهم مى‌شکند، موانع را کنار مى‌زند، راه را هموار مى کند، با حراميان ودزدان ونيرنگ بازان ودروغ پردازان مى‌ستيزد و به اميد مشاهده دولت کريمه امام منتظر اميدوار است و زبان حالش همواره اين چنين است.