وسواس والدين و چاقي کودکان

محققان دريافتند وسواس والدين در مورد روند رشد نوزاد مي‌تواند منجر به چاقي در دوران کودکي شود.

به گزارش ايرنا از ساينس،‌ بسياري از والدين در مورد ميزان رشد نوزادان خود حساس هستند. جدول رشد منتشر شده توسط سازمان جهاني بهداشت روند استاندارد رشد نوزادان را از هنگام تولد تا سن پنج سالگي مشخص کرده و نموداري را در اين رابطه در اختيار والدين قرار داده است. اما متاسفانه بسياري از والدين اين نمودار را به اشتباه تفسير مي‌کنند.

در واقع اين والدين تصور مي‌کنند که اگر روند رشد فرزندشان با 50 درصد بالاي نمودار سازگار باشد، اوضاع خوب است و اگر با 50 درصد پاييني آن منطبق شود، فرزند آن‌ها رشد مناسبي نداشته است. به همين علت نحوه تغذيه فرزندان خود را به‌گونه‌اي تغيير مي‌دهند که همواره در 50 درصد بالاي نمودار قرار بگيرد و همين اقدام آن‌ها موجب افزايش احتمال چاقي فرزند آن‌ها در دوران کودکي مي‌شود.

اما در واقع منظور از تقسيم نمودار اين است که نيمي از جمعيت نوزادان بالاتر از 50 درصد و نيم ديگر پايين‌تر از 50 درصد قرار مي‌گيرند. بنابر اين همواره نوزداني هستند که در 3 درصد پايين جدول قرار دارند و اين وضعيت نشان دهنده هيچ مشکلي نيست.

به اعتقاد محققان بهترين راهکار براي اجتناب از خطر چاقي کودکان اين است که هربار شخصي مدعي کمبود وزن نوزاد مي‌شود، والدين دلايل و مستندات چنين ادعايي را از او درخواست کنند و در مورد انطباق روند رشد فرزندان با 50 درصد بالاي نمودار، حساسيت بيش از حد نداشته باشند.

بهبود سلامت روان سالمندان با تمرينات قدرتي

کارشناسان سلامت معتقدند که تمرين‌هاي قدرتي و استقامتي سلامت روحي و رواني سالمندان را بهبود مي‌بخشد.

به گزارش ايسنا، کارشناسان با مطالعه 9 ماهه روي تاثير تمرين‌هاي قدرتي بر عملکرد روان شناختي داوطلبان دريافتند اين گونه حرکت‌ها مي‌تواند سلامت روحي – رواني افراد مسن و سالمند را تقويت کند.

سازمان جهاني بهداشت (WHO) اعلام کرده است: سالمنداني که از لحاظ جسمي فعال هستند عمر طولاني‌تري داشته و نرخ ابتلا به بيماري‌هاي غيرقابل واگير از جمله ديابت نوع دو، بيماري قلبي و انواع خاصي از سرطان‌ها در آنان کمتر است.

متخصصان با بيان اينکه اهميت تمرين هاي استقامتي بر قدرت ماهيچه‌اي و عملکرد جسمي در سالمندان تاکنون شناخته شده است تاکيد کردند که پيش از اين ارتباط اين سبک از فعاليت هاي بدني با عملکرد رواني در اين گروه سني کمتر مورد مطالعه قرار گرفته بود.در اين مطالعه 106 فرد 65 تا 75 ساله که در وضعيتي سلامت بودند و کمتر از ميزان توصيه شده سازمان جهاني بهداشت فعاليت فيزيکي هوازي داشتند، مورد آزمايش قرار گرفتند. همچنين هيچ يک از آنها در گذشته تمرينات قدرتي انجام نداده بودند.در اين آزمايش تعدادي از اين افراد به صورت تصادفي انتخاب شده و در طول تحقيقات تمرين‌هاي قدرتي انجام دادند.