صاحب‌خبر - «فساد مانند موریانه‌ای به جان کشور افتاده است.» این جمله‌ای‌است که اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهوری در همایش سراسری سازمان حراست کل‌کشور در تشریح اوضاع کشور بیان کرد. او علت اینکه با فساد مبارزه جدی نشده است را برخورد جناحی با آن دانسته بود و اینکه «هرکسی فکر کرده می‌تواند رقیب خود و کسانی را که قبول ندارد با اتهام فساد از صحنه خارج کند یا اینکه در جایی فسادی اتفاق افتاده است و آن فرد از دوستان ما است، سعی شود که آن فساد کوچک‌نمایی شود.» از چند تن از فعالان سیاسی پرسیدم چرا تا به حال در مبارزه با فساد موفق نبوده‌ایم. شفاف نبودن قوانین دلیل اصلی عدم موفقیت در مبارزه با فساد بهرام پارسایی، عضو کمیسیون اصل 90 مجلس دهم: شفاف نبودن قوانین کشور از یک سو و عدم نظارت دقیق بر عملکرد مدیران کشور از دیگر سو دلیل اصلی وجود فساد در کشور است. وقتی شفاف‌سازی نباشد مسائل مختلف و تفاسیر مختلف از قوانین و بخشنامه‌ها صورت می‌گیرد و هرکس سلیقه‌ای با قانون برخورد می‌‌کند که خود موجب فساد می‌شود. در این بخش ما ضعیف هستیم و قوانین شفاف نیست. لذا دست کسانی که به دنبال دور زدن قانون و سوءاستفاده از آن هستند باز است. علاوه‌بر این ما در برخورد با فساد برخورد دوگانه داریم. به عبارتی به فساد و مبارزه با آن جناحی و سیاسی نگاه می‌کنیم. جریان‌های سیاسی که خود را مدعی دفاع از حقوق بیت‌المال می‌دانند و در تضییع آن سینه سپر می‌کنند، باید در همه حال چنین باشند. نه این‌که وقتی نوبت دوستان‌شان می‌رسد، سکوت کنند و هیچ نگویند و در زمان دیگر که رقیب سیاسی خبطی می‌کند فغان سر دهند. این روش برخورد با فساد درست نیست باعث شکل‌گیری فساد می‌شود و اعتماد مردم را نیز از بین می‌برد. آزادی رسانه‌ها راه‌حل مبارزه جدی با فساد محمدتقی فاضل‌میبدی، عضو مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم: نظام مالیاتی ما نظام شفافی نیست؛ روابط جای ضوابط حاکم است و همین امر بسیاری را از پاسخگویی نجات می‌دهد. اگر حساب‌‌ها شفاف و حسابرسی‌ها معلوم باشد، فسادهای مالی هم کمتر به وجود می‌آید. یکی دیگر از دلایل عدم موفقیت ما در برخورد با فساد، توجیهاتی است که افراد و جریان‌های سیاسی برای دور زدن قانون یا تفسیر قانون به نفع خود استفاده می‌کنند. دلیل دیگر این است که تمام حساسیت‌ها بر موضوعات فرعی معطوف شده است. در صدر اسلام اگر کارگزاران حضرت علی(ع) عملکرد نامطلوب داشتند و از بیت‌المال سوء‌استفاده می‌‌کردند شدیدا با آنان برخورد می‌کردند. از دیگر سو می‌بینیم که مثلا دوستان و دستگاه‌ها هیچ حساسیتی بر استفاده بیت المال ندارند. برخی حساسیت‌ خود را بر مسائل فرعی مثل کنسرت‌ها گذاشته‌اند. اگر حساسیت بر مسائل مالی بالا بود اکنون این مشکلات و معضلات وجود نداشت. علاوه‌بر این اگر رسانه‌ها آزاد باشند فساد مالی کمتر خواهد شد؛ اگر رسانه‌ها را محدود کنیم، نه تنها از فساد جلوگیری نکرده‌ایم بلکه ممکن است کار را بدتر ‌کند. برخورد با فساد جناحی نباشد سیدرضا اکرمی، عضو جامعه روحانیت مبارز: متاسفانه در گذشته فساد میلیونی بود اما اکنون در سطح میلیاردی مطرح است و اگر کسی صحبت از فساد میلیونی فردی کند مورد توجه قرار نمی‌گیرد چون می‌گویند این دیگر رقمی نیست. فساد مشکل امروز ما نیست؛ همیشه وجود داشته است و سابقه طولانی دارد. رهبر معظم انقلاب سال‌ها پیش دستورالعملی برای مبارزه با فساد دادند و موارد را نیز مشخص کردند. بدون تعارف بگویم اگر همه بار مبارزه با فساد را بر دوش دولت و دستگاه‌های دولتی بگذاریم هرگز مشکل و معضل فساد حل نخواهد شد. همه باید برای مبارزه با فساد وارد میدان شوند و نه در حد شعار و حرف بلکه در عمل ثابت کنند که خواستار برخورد با فسادند. باید ثابت کنند فقط در مقابل فساد گروه رقیب گریبان نمی‌شکافند و ندای مبارزه با آن سرنمی‌دهند بلکه وقتی به گروه و جناح خودشان نیز رسید همان مقدار ناراحت هستند و اصرار بر مبارزه با مفسدان دارند. مرحله دوم نیز دستگاه‌های ناظر و مراقب هستند که برخورد قانونی و به موقع آنهاست که می‌تواند فساد را متوقف کند. نباید گذاشت مبارزه با فساد در حد حرف باقی‌بماند.∎​