یادداشت
روی دیگر اختلاف نظر ها درباره FATF
صاحبخبر - این روزها بحث وجدل درمورد قبول یا رد توصیه ها و پیوستن به کارگروه اقدام مالی یا همان FATF به قدری بالا گرفته است که اگر ناظری دلسوز از دور و بدون هیچ غرض سیاسی به مسئله بنگرد ممکن است به حال اوضاع اقتصاد سیاست زده کشور تاسف بخورد؛ مسئله ای که گفته می شود امضای وزیر اقتصاد مدتی پیش پای آن بوده است و اصل آن با حفظ برخی تبصره ها و دغدغه های کشورمان از سوی دولتمردان ذی ربط پذیرفته شده، امروز در مواردی دستمایه جنجال های سیاسی و اتهام زدن به این گروه یا آن طیف و جناح سیاسی شده است و بعضا موجب دعوای دولتمردان فلان دوره یا دولت با برخی از سیاسیون و مسئولان فعلی شده است. این شرایط انسان را به یاد آن تمثیل تاریخی معروف می اندازد که می گویند از گذشته دور دولت استعمارگر انگلیس برای پیشبرد اهداف و به دست گرفتن کنترل اوضاع در مستعمرات خود ازسیاست تفرقه بینداز و حکومت کن استفاده می کرده است. اکنون نیز باید به جای بحث و جدل بی مورد سیاسی درمورد FATF ؛به فواید ومضرات آن وچگونگی کنارآمدن با توصیه های این نهاد بین المللی یا حتی غیر ممکن بودن اجرای این دستورات و رد آن نگریسته شود،در عین حال با مراجعه ای به سایت این نهاد نیز مشخص می شود که تنوع روش های کشورهای مختلف درمقابله با پولشویی درکنار استانداردهای بین المللی مورد توجه است. تردیدی نیست که اصل موضوع پیوستن به این نهاد از دولت های گذشته مورد اقبال و پذیرش بوده است و حتی مجلس شورای اسلامی در دوره هشتم قانون مبارزه با پولشویی را در همین راستا مصوب کرد و نگارنده خود شاهد تلاش ها برای تصویب آن درصحن علنی مجلس بود وچندین مورد رفت وآمد به خارج ازکشوربرای همین موضوع در دولت های قبل صورت گرفته است؛ دردولت فعلی نیز پیوستن به این پیمان به دلیل رهایی ازتحریم بانکی گسترده بین المللی علیه ایران و بیرون آمدن از لیست سیاه و بعضا ساختگی حامیان تروریسم و طرفداران پولشویی دنبال شد اما نمی توان انکار کرد که میان تعریف ما از تروریسم با تعریف برخی ازکشورهای غربی یا تقسیم بندی آنان به تروریسم خوب و بد تفاوت وجود دارد و نگاه جمهوری اسلامی ایران به گروه های مقاومت اسلامی که برای حفظ کیان و آب وخاک خود تا پای جان دفاع می کنند با نگاه برخی از غربی ها متفاوت است اما باید دقت داشت که همین تفاوت نگاه موجب تنازع بین خودی ها و در نتیجه از بین رفتن ابهت و اقتدار جمهوری اسلامی ایران در مجامع ذی ربط بین المللی نشود و ناخواسته آب به آسیاب دشمنی که درصدد تفرقه انداختن میان ماست، نریزیم.∎