ثانیه‌ها برای او و همسرش به سرعت می‌گذشت، نمی‌دانست چه اتفاقی در حال وقوع است، هرچند بدترین چیزها از ذهنش می‌گذشت. تا اینکه دو ساعت بعد، سراسیمه به خانه رسید اما مرد غریبه رفته بود. نگاهی به چهره اکرم انداخت، در هم کشیده شده بود؛ مرد غریبه به او تعرض کرده و متواری شده بود. زن و شوهر جوان همان روز (دی ٨٩) به کلانتری محل در دماوند رفتند و شکایت کردند. زن، چهره متعرض را شناخته بود.

او به کارآگاهان گفت: «من و همسرم در یک باغ سرایدار هستیم. آن روز صبح، برف سنگینی آمده و همسرم هم خیلی زود، از خانه خارج شده بود تا سر کار برود اما مدتی از رفتن او نگذشته بود که ناگهان صدایی از حیاط آمد. نگاه کردم، دیدم مردی افغان که چهره‌اش برایم آشنا بود، از روی دیوار پریده داخل حیاط. سریع تلفن را برداشتم و به احمد زنگ زدم. گفتم خودش را برساند اما او به خاطر برف سنگین، در راه گیر کرد و نتوانست خود را به موقع برساند. مرد افغان، پس از دقایقی وارد خانه شد و به زور به من تعرض کرد. من قبلا او را دیده بودم که همراه چند کارگر افغان دیگر در ساختمانی نزدیک خانه ما کار می‌کردند. یک بار هم از ما چایی خواستند که برای‌شان بردیم.»

با ثبت شکایت زن جوان، به سرعت تیمی از کارآگاهان به محل اعزام شدند و مرد متعرض را دستگیر کردند. او در بازجویی‌ها به تعرض اعتراف کرد تا به این ترتیب پرونده‌اش برای رسیدگی در اختیار شعبه هشتم دادگاه کیفری استان تهران به ریاست قاضی حسین اصغرزاده قرار گیرد. متهم اما در جلسه رسیدگی به پرونده منکر اتهام خود شد و گفت که داخل خانه پریده اما به شاکی تعرض نکرده است. ادعای او در حالی است که پزشکی قانونی تعرض را تایید کرده اما نمونه دی‌ان‌ای کشف شده را به میزانی ندانسته که بتواند با آزمایش آن، وقوع تعرض از سوی متهم را تایید یا رد کند. حسین اصغرزاده، با اشاره به این موضوع به اهمیت گزارش پزشکی قانونی در کشف جرایمی نظیر تعرض تاکید کرد و گفت: «در پرونده‌هایی نظیر تعرض وجود نظریه پزشکی قانونی بسیار اهمیت دارد چرا که می‌تواند مهر تایید بر وقوع یا عدم وقوع آن بزند. متاسفانه در این زمینه ضعف داریم و باید آن را تقویت کنیم.» براساس قانون مجازات اسلامی، کیفر تعرض از جنبه عمومی جرم، اعدام است.