همه دنیا دید که چه اتفاقی افتاد، رئیس‌جمهور یک کشور قدرتمند میهمان جایی است و میزبان اما به او بی‌محلی می‌کند.
به گزارش میزان، باراک اوباما رئیس‌جمهور آمریکا که ماه‌های پایانی دوران قدرت خود را سپری می‌کند، روز یکشنبه هنگامی که هواپیمای او در فرودگاه هانگژو چین بر زمین نشست، پلکانی برای هواپیمای رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا نبود تا پیاده شود!
اوباما که آخرین‌بار است در نشست کشورهای عضو گروه جی ۲۰ شرکت می‌کند، مجبور شد تا از در عقب و از نردبان خدمه هواپیما پیاده شود.
تاکنون که دولت چین درباره بی‌توجهی به اوباما در فرودگاه هانگژو توضیحی نداده است، اما از میان ۲۰ رئیس دولت کشورهای عضو جی ۲۰ برای اوباما این اتفاق بیفتد بسیار معنا‌دار است.
البته تنها پلکان هواپیما نبود بلکه برای ورود رئیس‌جمهوری آمریکا حتی فرش قرمز هم پهن نکردند. چینی‌ها با این کارهای خود نشان دادند که دل پری از آمریکا و سیاست‌های این کشور در قبال خود و مسائل بین‌المللی دارند. و البته این همه ماجرای نبود بلکه حاشیه‌های سفر اوباما به چین ادامه داشت.
روبه‌رو شدن یک مقام چینی با مشاور امنیت ملی کاخ سفید در باند فرودگاه هانگژو باعث مداخله مأموران سرویس مخفی آمریکا شد، این مداخله با مجادله میان مقامات دو کشور همراه گشت.
اندکی پس از آنکه هواپیمای حامل باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا در فرودگاه شهر هانگژو به زمین نشست، یک مقام چینی کوشید مانع از رفتن سوزان رایس مشاور امنیت ملی اوباما، به طرف کاروان موتوری شود. وی در این لحظه با عصبانیت با سوزان رایس سخن گفت که یک مأمور سرویس مخفی به میان آن دو آمد.
همین مقام چینی بر سر سخنگوی مطبوعاتی کاخ سفید نیز که به خبرنگاران خارجی می‌گفت هنگام خروج اوباما از هواپیما کجا بایستند، فریاد کشید. این مقام به طرف سخنگوی مطبوعاتی کاخ سفید و به زبان انگلیسی می‌گفت: «اینجا کشور من است. اینجا فرودگاه ماست.»
بی‌توجهی به رئیس‌جمهور آمریکا چند پیام مهم دارد.
نخست آن که آمریکا دیگر نباید خود را تافته جدابافته از دیگران بداند، دوران یکه تازی و سروری آمریکا سال‌هاست به پایان رسیده، اما مقامات این کشور هنوز خیال می‌کنند آقای جهان هستند و دیگران باید برایشان فرش قرمز پهن کنند.
رئیس جمهور آمریکا روز یکشنبه در چین تحقیر شد. تحقیر اوباما تحقیر آمریکا است. مردم ایالات متحده باید از خود بپرسند چرا دنیا با آمریکا اینگونه رفتار می‌کند؟ اگر هم پیش از این کشوری با یک مقام آمریکایی رفتاری داشت که محترمانه و فراتر از آن بود، نه از سر احترام و میهمان‌نوازی بلکه از سر اجبار و بی‌میلی بود. چون این کشور را ابر قدرت می‌پنداشت پس باید به او احترام می‌گذاشت.
اما اکنون شرایط تفاوت کرده است، تغییر شرایط باعث می‌شود تا آن عزت و احترام پوشالی هم برای آمریکا وجود نداشته باشد.
تحقیر آمریکا، با شدت بیشتری از سوی ایران انجام شد، هنگامی که انقلاب اسلامی ایران پیروز شد، پیروزی بر یک رژیم سرسپرده سلطنتی نبود بلکه پیروزی بر سلطه آمریکا در ایران بود.
آمریکایی‌ها با خفت مجبور به ترک ایران شدند و زمانی که سفارت آنها در ایران فتح شد، یک تحقیر بزرگ دیگری را چشیدند.
بیش از ۴۰۰ روز تحقیر کشور قدرتمند آمریکا در ماجرای تسخیر لانه جاسوسی این کشور طول کشید. تحقیر آمریکا از سوی جمهوری اسلامی ایران ادامه داشت و دارد. آمریکا شیر بی‌‌یال و دم و اشکم است و دیگر حنای او برای کسی رنگی ندارد. حتی ساده‌ترین تشریفات برای رئیس‌جمهور آمریکا در سفر به چین آماده نشده بود.
اوباما حتی به خاطر درگیری لفظی و دلخوری مقام‌های تشریفات دو طرف، از خبرنگاران خواست که این اتفاق را برجسته نکنند. او به کنایه گفت که «سایز پای آمریکا» گاهی برای میزبان‌ها مشکل ایجاد می‌کند.
از کنایه اوباما می‌توان برداشت کرد که آنها زیادی در امور دیگران دخالت می‌کنند و به همین خاطر پای خود را از گلیم هم بیرون می‌گذارند. این بیرون آمدن پای آمریکایی‌ها از گلیم یا به خاطر اندازه بزرگ پای آنها است، یا گلیمی که آب رفته است.
تصاویری که از سران کشورهای آلمان، فرانسه و ژاپن پخش شده نشان می‌دهد همه مقام‌ها از در بزرگ هواپیما و با فرش قرمز وارد فرودگاه شده‌اند.
اوباما گفته است نمی‌خواهد این موضوع را بزرگ کند، اما خواسته یا ناخواسته موضوع تحقیر آمریکا در چین بزرگ شده است و نمی‌توان آن را یک سوء‌تفاهم دانست!