100 قاعده روايت سينمايي
«در بيست سال اول تاريخ سينما، داستانگويي سينمايي همانا روايت داستان بود. در سالهاي اوليه سينما، صداي همزمان هنوز اختراع نشده بود و ازاينرو فيلمهايي چون «سرقت بزرگ قطار»، «متروپليس» و «رزمناور پوتمکين» بايد از تکنيکهاي غيرکلامي و يا غيرگفتوگويي براي معرفي شخصيتها و طرح داستاني استفاده ميکردند. از طرفي در فيلمها از «مياننويس» براي توضيح کلامي استفاده ميشد اما اين تکنيک هم ازنظر کارگردانان در مرحله آخر اهميت قرار داشت»...
صدها روش براي بيان انديشه کارگردان در سينما وجود دارد، صحنه گفتگو يا ديالوگ تنها يک روش از آنهاست. اين کتاب صد روش بياني غيرکلامي و سينمايي را کنار هم گردآورده و هدفش ارائه يک دانشنامه روايت سينمايي به خواننده است. در اين کتاب نمونههايي از برخي از فراموش ناشدنيترين لحظههاي سينمايي در تاريخ سينما گرد هم آورده شده است. گرچه ظرفيت محدود کتاب آنها را به صد نمونه تقليل داده اما اميد آنست که نمونهها به اندازه کافي گويا باشند تا نويسندگان و کارگردانان بتوانند بهتر قابليتهاي روايت سينمايي را درک کرده و در فيلمهايشان به کار گيرند. اين کتاب شامل هفده بخش: فضا، نما، شکل اشيا در تصوير، تدوين، زمان، جلوههاي صوتي، موسيقي، تمهيدات انتقالي صوتي و تصويري، عدسي دوربين، زاويه دوربين، حرکت دوربين، نورپردازي، رنگ، دکور و اثاثيه، لباس و پوشش، مکان صحنه و محيطهاي طبيعي است.
اولين وظيفه کارگردان اين است که بداند تماشاگر در هنگام تماشاي يک صحنه بايد چه احساسي داشته باشد. وظيفه دوم اين است که با استفاده ماهرانه از يک تکنيک سينمايي اين احساس را در صحنه به تماشاگر منتقل کند.اين کتاب تلاش دارد بين دو حوزه سينمايي، يعني نگارش فيلمنامه و توليد فيلم پلي بزند.
1000«صحنه-100قاعده روايت سينمايي» نوشته جنيفر ون سي جل با ترجمه مسعود مدني در 264 صفحه را نشر تابان خرد رهسپار بازار کتاب کرده است.
∎