صاحب‌خبر - در عمر مطبوعاتی خودم داستانی که او می گفت را تجربه نکرده بودم خیلی شنیدنی و جالب بود به خصوص برای آن ها که دل به توسعه دارند. ایام روز خبرنگار بود. از ابتدای صبح مدیران و برخی اتحادیه ها، مهمان خبرنگاران روزنامه خراسان شمالی بودند. شادی و خستگی در وجودم با هم می جنگیدند. ساعت 5 بعدازظهر بود استرس صفحات رویه روزنامه بر شرایط غلبه کرده بود. در این شرایط مهمانی نه از قبیل مدیران و مسئولان بلکه از مخاطبان روزنامه آمد. او خیلی از موضوعاتی که روزنامه خراسان شمالی در راستای توسعه استان پیگیری می نمود را تعقیب می کرد و بیشتر از سردبیر، بسیاری از آن ها را به یاد داشت. برای اولین بار به روزنامه آمده بود و با مدیران روزنامه آشنا نبود و در محیط روزنامه هم از وی شناختی نداشتند. او برخی نویسندگان و خبرنگاران را با نام می شناخت نه با چهره. او گفت گل نیاوردم چون گلی به خوش بویی قلم های خبرنگار نیست. شیرینی هم نیاوردم چون آثار قلم از هر شیرینی، شیرین تر است. اما یک پیشنهاد دارم از آن جا که باورم بر این است که روزنامه خراسان شمالی برای توسعه استان قدم برمی دارد و از سویی چون منتقد است، خیلی ها از نیش قلمش خوششان نمی آید اگر چه مردم به همان نسبت قدردانند و می فهمند شما چه می کنید و چه تأثیری در توسعه استان دارید و لذا از شما می گویند ولی سخن حق برای برخی ها تلخ است!! و طبیعی است که برخی از شما حمایت نکنند لذا پیشنهاد می کنم خبرها و گزارش های مربوط به موضوع توسعه استان را سطر شماری کنید تا بر مبنای آگهی ها مبلغش را بپردازم زیرا می خواهم در توسعه استان و شهرم سهیم باشم، هیچ انتظاری از شما ندارم، حتی نمی خواهم نامی از من ببرید. سمت اداری هم که ندارم، خداوند آنچه روزی ام بوده بحمدا... به من داده است. هدفم شرکت در توسعه استان است. در عمر خبرنگاری ام اولین باری بود که با چنین پیشنهادی رو به رو شدم. موارد فراوانی را دیدم با تعریف یا انتقاد شدید از یک مطلب اما این که کسی پیشنهاد مشارکت در هزینه سوژه های توسعه را داشته باشد، تا آن روز تجربه نکرده بودم. به او گفتم: از شما متشکرم و نمی دانم با چه زبانی قدردانی کنم. این پیشنهاد شما خستگی روزهای پر استرس را از من و همکارانم گرفت ولی می دانید که اگر روزنامه آگهی چاپ می کند برای این است که بتواند مسیرش را بپیماید و لذا در موسسه خراسان رسم بر این نیست که گزارش، خبر و... را بفروشیم ولو با نیت خیر! از شما متشکرم و امیدوارم در اجر آن هایی که توسعه کشور و استان مدیون آن هاست و شهیدان و ایثارگران که همه در مقابل آن ها باید زانوی شرم بزنیم شریک باشید. این بود قصه خیر بجنوردی که نشان از فرهیختگی و دلباختگی مردانی دارد که بدون نام و نشان به شکار خیرات می روند.اگر چه آن مرد از تحریریه رفت ولی با خودم می اندیشیدم اگر همه این حس را نسبت به توسعه شهر، استان و در نهایت کشور عزیزمان داشته باشیم چقدر مسیر توسعه آسان و کوتاه می شود. کاش این چنین بود!!∎​