او را جنتلمن و با معرفت و با ادب مي شناسند

خيلي چيزها بود که از علي منصوريان توقع نمي رفت، خيلي موارد بود که فکر مي کرديم با علي منصوريان تصحيح مي شود. او بيشتر شبيه به جنتلمن ها بود با رفتاري صحيح با خبرنگاران و مردم و پيشکسوتان. بحث فني به کنار در مورد آن هم البته تا اين لحظه حرف بسيار زياد است و مثلا مي توان همه خريدهاي استقلال را عجيب و بي پايه علمي دانست و يا مثلا مي توان گفت بهانه فرش نشدن بدن بازيکنان کاملا بد است و غلط که اگر آن را بپذيريم تازه با منصوريان به اشتقاق مي رسيم که چرا بايد بدن بازيکنان بسته باشد آن هم در حالي که بايرن مونيخ در اولين بازي فصل خود شش گل زد و نشان داد چگونه به موقع مي توان بدن ها را آزاد کرد. بلکه بحث ما، حرف ما اينست که اطراف استقلال چه مي گذرد؟

يکي از مهمترين انتقادها نسبت به امير قلعه نوعي اين بود که برخي از اطرافيان چسبيده به او از منظر اجتماعي خيلي وضعيت روبه راهي نداشتند، در تمرين اول بازگشت امير به استقلال قداره ديده شد، خنجر و چوب رويت شد و بعدها برخي که خود را به قلعه نوعي مي چسباندند و احتمالا امير از حضورشان با خبر نبود هواداراني را که پيراهن مجيدي را مي پوشيدند کتک مي زدند تا عرصه هر روز به امير قلعه نوعي تنگ تر شود و روزي برسد که در معيت تراکتور سازي و مقابل استقلال اين پرافتخار ترين مربي استقلال همه استاديوم را رودر روي خود ببيند و شايد از خودش بپرسد که چرا؟

پاسخ آن چرا اينست که اطرافيان مهم هستند، بسيار مهم. آنها نماد شخصيتي هستند که ديده نمي شود، ديروز يکي از خبرگزاري ها خبر و عکسي مخابره کرد که يک سري بوقچي در حال تناول نان بربري با پنير و خيار در تمرين استقلال هستند! دور هم جمع شده اند، روي زمين نشسته اند و کسي با آنها کاري ندارد.

پيگيري هاي ما به آنجا رسيد که اينها در دوره منصوريان هميشه همينگونه يا چيزي شبيه به اين هستند، اختيار دارند و دور مي زنند و ما نمي دانيم که آن را باور کنيم يانه؟ حتي پيگيري هاي ما نشان داد که بهتاش فريبا  که تازه به اين جمع پيوسته با ديدن اين صحنه به شدت ناراحت شده و گويا پيش از اين‌ها هم نصراله عبداللهي هم به آنها تذکر داده است.

بحث فني و نتايج يک بحث است اما بحث اصلي اينست که در تمرينات استقلال نظم ديده نمي‌شود و  برخي آدم‌ها اشتباهي آنجا آمده اند و خود را به منصوريان منتسب مي‌کنند.  آنها نبايد به شخصيتي بچسبند که مردم به عنوان خوش خلق و نيکو و با ادب و با معرفت وي را مي شناسند.

با اين مسير حتي در صورت موفقيت هم در نهايت اتفاق خوبي رخ نمي دهد و منصوريان نبايد مثل قلعه نوعي از وجود اين آدم ها بي خبر بماند بلکه بايد هم آنها را بشناسد و هم مقابل استقلالي ها که اتفاقا بسيار ادعاي ادب و تحصيلات دارند خودش را از آنها دور کند و اجازه ندهد اين ها به عنوان حاميانش باشند.

حاميان منصوريان مردم معمولي هستند،  همانها که پاي او ايستاده اند و شعار حمايت تا قيامت را سر مي دهند.

منصوريان بايد بيدار شود، درست که روي او فشار هست اما او نبايد اجازه بدهد همه آنچه را که در 40 سال گذشته به دست آورده يک جا بگذارد و برود.