امروز جنگ، گلوله، انفجار و كشتار دسته‌جمعي به كليدواژه برخی مناطق دنيا، از درسدن گرفته تا حلب مبدل شده‌اند. جنگ به تنهايي بر تمام شئون زندگي آدم‌هايي كه درگيرش هستند، اثر مي‌گذارد. اما در این میان انگار بچه‌ها مثل حباب‌هايي شيشه‌اي هستند كه با كوچكترين تكاني ترك برمي‌دارند و مي‌شكنند. روايت سارا نوويچ، نويسنده كروات از زندگي آنا يوريچ در كتاب «دختري در جنگ» هم حول همين محور مي‌گردد. در این رمان، آنا و خانواده‌اش، يك روز در زاگرب، پايتخت كرواسي بيدار مي‌شوند و درمي‌يابند همه چيز عوض شده است. سايه منحوس جنگ حالا روي منطقه بالكان افتاده و از نوع تغذيه تا واحد پول ملي آنها را دستخوش تغييراتي ناگهاني كرده است. سارا نوويچ، به‌خوبي مي‌داند گزارش جنگ مي‌تواند به چه چيز هولناكي مبدل شود، پس آنا و نگاه بچه‌گانه‌اش را واسطه مي‌كند تا شايد اندكي از تلخي روايت كاسته شود، هرچند این آرزو برآورده نمی‌شود. مگر مي‌شود از جنگ سخن به میان بیاید اما این گزارش هولناک نباشد؟ مگر جنگ باعث نمي‌شود تا درك كنيم گلوله براي هيچ كس، از هيچ قوم و مليتي، استثنا قایل نيست؟ تمام مصایبي كه بر شخصيت آنا و خانواده‌اش در كتاب مي‌گذرد، براي ما آشناست. براي ما كه 8سال با اين بلا درگير بوديم. براي ما كه پدر و مادرهايي بدون كودك و كودكاني را بدون والدين ديديم. این كتاب خواننده را با خود تا بزرگسالي و فرار از جنگ و مهاجرت و دست‌وپنجه نرم‌كردن با مشكلات هويتي در كشور جديد و بازگشتي دوباره در پي دستيابي به ماهيت حقيقي، به دنبال آنا مي‌برد. زبان نويسنده مانند خود جنگ تيز و برا و گاهي رك و صريح است. گويا جنگ جايي براي شوخي باقي نمي‌گذارد. اما همين زبان، خواننده را دست‌كم تشويق مي‌كند تا همراه با آنا به دل تمامي خاطرات برود و با او تصويري واضح از «دختري در جنگ» ببيند. این کتاب نامزد دريافت جايزه بهترين كتاب‌ سال 2015 از نشريه لس‌آنجلس تايمز شد و در همان‌ سال جايزه الكس را دریافت کرد.
دختري در جنگ به قلم سارا نوويچ و با ترجمه‌ هانيه رجبي برای نخستین‌بار در‌ سال 1395 در قطع وزيري به بهای 200هزار ريال از سوی نشر شمشاد روانه بازار شد.