منجمان از میان حدود 3 هزار نمونه سیاره که به زمین شباهت دارند، بر روی سیارهای متمرکزشدهاند که با اقیانوسها و ترکیب صخرهای، بسیار به زمین شباهت دارد. این کشف مهم بهاحتمالزیاد، حیات زمینی در این سیاره را فراهم میکند.
اکنون بیش از بیست سال از کشف نخستین سیارهای که مانند زمین به دور یک ستاره شبیه به خورشید و خارج از منظومه شمسی ما میگردد، میگذرد. تاکنون بیش از سه هزار نمونه از این سیارات که به “اگزوپلانت” معروف هستند، کشفشدهاند؛ اما متأسفانه تنها تعداد معدودی از آنها در محدودهای که به محدوده حیات معروف است، به دور ستاره خود میچرخند؛ یعنی در محدودهای که زمین به دور خورشید میچرخد و احتمال پیدا کردن حیات در آن بسیار است.
هماکنون تیمی از منجمان و دانشمندان تمرکز خود را بر یکی از همین تعداد محدود گذاشتهاند و شبیهسازیهای رایانهای، نشان میدهد، این سیاره از یک ترکیب صخرهای به همراه اقیانوس و احتمالاً حیات تشکیلشده است. این سیاره که نام آن62f Kepler-است، در سال 2013 توسط تلسکوپ کپلر ناسا شناساییشده و در فاصلهای برابر با 1200 سال نوری از ماست. 40 درصد از زمین بزرگتر است و در محدوده حیات به دور خورشید خود میچرخد. محدودهای که در آن شرایط برای تشکیل آب مایع زیاد است.
اولین کاندیدای سکونت
این مطالعه که از سوی «آموا شیلد» از دانشکده فیزیک و نجوم دانشگاه کالیفرنیای جنوبی انجام میشود، بر روی این سیاره آزمایشهای رایانهای مختلفی را در راستای درک شرایط گردش این سیاره به دور ستاره خود و احتمالات مربوط به جو آن صورت داده است. آنها میزان ضخامت اتمسفر این سیاره را ـ که دقیقاً همانند اتمسفر زمین است ـ تا 12 برابر باریکتر از اتمسفر زمین و میزان دیاکسید کربن در جو آن را تا 2500 برابر بیشتر از زمین آزمایش کردهاند و در تمامی این سناریوها مشخصشده که این سیاره قابل سکونت و زندگی است. شیلدز درباره این کشف میگوید: ما متوجه شدیم که در این سیاره شرایط متفاوت جوی وجود دارد که به آن اجازه میدهد، در سطح خود آب مایع گرم داشته باشد. این موضوع این سیاره را به اولین کاندیدای یک سیاره قابل سکونت و حیات بدل کرده است.
مکانیسم تشکیل آب
بنابراین مطالعه، برای آنکه این سیاره به شکل کامل دارای حیات باشد، نیاز به آن دارد که جو آن کاملاً از دیاکسید کربن تشکیلشده و ضخامت جو آن 5 برابر کمتر از زمین باشد. در فاصلهای که این سیاره به دور ستاره خود میچرخد، باید دیاکسید کربن تا این حد در جو آن باشد تا سطح آن را بهاندازه کافی گرم کرده باشد. به گزارش تابناک، شیلدز میگوید: اما چنانچه این سیاره از مکانیسمی که تا این حد دیاکسید کربن را برای گرم کردن سطح خود زیاد کند، برخوردار نباشد و بهاندازه زمین از میزان دیاکسید کربن در جو خود برخوردار باشد، تغییرات گردشی در مدار این سیاره در طول سال خود، منجر به آن میشود که در برهههای زمانی مشخص، دمای سطح آن به حدی برسد که احتمال تشکیل آب گرم در آن زیاد باشد و این امر به آب شدن یخهایی که در سطح سیاره تشکیل میشود، کمک میکند.