در ادامه این سرمقاله که در شماره یکشنبه هفتم شهریور به قلم سیف الله یزدانی منتشر شد، می خوانیم: شهادت محمد علی رجایی و محمد جواد باهنر، رییس جمهور و نخست وزیر متعهد و مردمی که در شرایط سخت سال 1360امور اجرایی کشور را بر عهده گرفته بودند شرایطی در آن سال ها به خصوص بعد از هفتم تیر سال 1360 و شهادت شهید مظلوم آیت اله دکتر سید محمد بهشتی و 72تن از یارانش پیش آمد که صفوف یاران انقلاب و دشمنانش بسیار روشن و تفکیک شده بود.
از سوی دیگر صف انقلابیون اسلامی بسیار منسجم و صمیمی بود و تعاریف جدید جناحی و حزبی نقار و از هم گریزی را دامن نزده بود تا رجایی و باهنر بتوانند معتدلترین دولت را با کمک مجلس شورای اسلامی تشکیل دهند.
بنابراین شاید به جرات بگوییم که اعتدال و اتحاد نیروهای اجرایی کشور را توانستیم در دولت رجایی و با هنر تجربه کنیم.
دولت روحانی هم با شعار اعتدال آغاز به کار کرد و نسل اولی های انقلاب بسیار امیدوار بودند تا با همگرایی ای که روحانی بین اصلاح طلبان و اصول گرایان ایجاد می کند شاهد یک حرکت قدرتمند به سوی رشد و توسعه ملی و بین المللی کشور باشیم.
اما در حالی که روحانی صادقانه به اعتدال و تفاهم نیروی های انقلاب دل خوش کرده بود، شکست خوردگان انتخابات 24 خردادماه 1392 راه دیگری در پیش گرفتند.
در سه سال گذشته آنانکه بی قانونی و بی اخلاقی باعث سقوطشان شد، به جای عبرت گرفتن و اصلاح روش و منش خود به انتقام از دست دادن قدرت، همه زحمات و دستاورد های ملی را و هم امید و نشاط جامعه را نشانه رفتند.
عملکرد سه ساله دولت تدبیر و امید ،تلاش دولت حسن روحانی با مباشرت خادمان ملت است تا به محضر شهدای گرانقدر رجایی و باهنر بگویند:
راهی که شما با اقتدا به رهبر کبیر انقلاب اسلامی در خدمت به مردم در پیش گرفتید و برای رهروان آینده پیش روی ما نهادید، بهترین مسیر خدمت به اسلام و ایران و این ملت گران سنگ بود. شما به پای این راه شریف جان دادید و ما درتبعیت از راه و مرام و منش شما خون دل می خوریم، و با خدمات خود صداقت، اعتدال و کاردانی شما را قدر می نهیم.
*منبع: روزنامه عصر اقتصاد، هفتم شهریور 1395
**گروه اطلاع رسانی**9117**9131