هر سال آمدن و رفتنش را پاس مي‌داريم اما کاش، آن رفتن ديرتر بود تا در روزگاري که سخت محتاج مروت و جوانمردي است، به بودنش بنازيم و بباليم و بدانيم که هنوز تختي زنده است!

به گزارش ايسنا، پنجم شهريور ماه سال 1309 در محله خاني‌آباد تهران، غلامرضا تختي چشم به جهان گشود.

آمد که بماند و نماد پهلواني و مروت شود تا آيندگان هم نام و رسمش را پاس بدارند و با احترام از او ياد کنند.

جهان پهلوان تختي يک مدال طلا، دو نقره و يک مقام چهارمي المپيک و يک طلا و دو نقره قهرماني جهان به همراه طلاي بازي‌هاي آسيايي را در کارنامه زرين خود دارد اما آن چيزي که تختي را ماندگار کرد و باعث شد که با گذشت 39 سال از پروازش نام و مرامش ورد زبان‌ها بماند، نه مدال‌هايش بود و نه اسم و رسمش؛ تختي براي مردم زندگي کرد و هيچگاه از آن‌ها جدا نشد.

هميشه يار و ياور محرومان بود و دستگير افتادگان و اين رمز جاودانگي «جهان‌پهلوان» است.