مغضوبی که به عرش رسید

رضا مهماندوست یک تکواندوکار پرافتخار ایرانی بود که با حضورش در مسند سرمربیگری تیم ملی، دستاوردهایی تاریخی را برای کشورمان به ارمغان آورد. او در سال2011 به‌عنوان بهترین مربی سال جهان معرفی شد که دلیل این انتخاب، شاهکار او در پایان دادن به سلطه کره‌جنوبی و قهرمان کردن ایران در مسابقات جهانی بود؛ آن هم در بازی‌هایی که از قضا در خاک همین کشور برگزار می‌شد! با این وجود مهماندوست در شرایطی عجیب از تیم ملی تکواندوی کشورمان کنار رفت. او که با بیماری سخت فرزندش دست و پنجه نرم می‌کرد، بر سر مسائل مالی به شدت با فدراسیون دچار اختلاف شد و در نهایت راهی جز جدایی پیش روی طرفین باقی نماند. بعد از این جدایی که کمی پیش از المپیک لندن رخ داد، دبیر وقت فدراسیون تکواندو در اظهاراتی تامل‌برانگیز مدعی شد: «با شرایطی که مهماندوست برای‌مان تعیین کرد، راهی جز پذیرش استعفای او نداشتیم. قطعا در آینده نزدیک با اتکا به خرد جمعی و بررسی همه جوانب از بین گزینه‌های متعددی که کم هم نیستند یکی از چهره‌های علاقه‌مند، با انگیزه و با تجربه را در راستای حفظ قله رفیع قهرمانی و افتخارات به دست آمده تکواندو انتخاب و معرفی خواهیم کرد. با تاکید فراوانی که مهماندوست در رسانه‌ها برای کناره‌گیری داشت، فدراسیون هم استعفای او را قبول کرد.» جالب است که مهماندوست حتی استعفای کتبی‌اش را هم به فدراسیون نداده بود، اما مدیران این رشته ورزشی به اظهارات او در رسانه‌های گروهی بسنده کردند و به همکاری با این مربی موفق خاتمه دادند!

بازی تاریخ؛ از لندن تا ریو

بعدتر با ناکامی تیم ملی تکواندوی ایران در مسابقات المپیک لندن، مهماندوست در مصاحبه با خبرگزاری‌های معتبر کشور به تندی از مسوولان فدراسیون انتقاد کرد. بخشی از سخنان او را که درست چهار سال پیش، روز 20مرداد 91 مطرح شده مرور می‌کنیم: «باید از پولادگر سوال کنید که چرا تکواندوی ایران در بازی‌های المپیک این همه ضعیف عمل کرد؟ از ذوالقدری و پولادگر ناراحتم که این بلا را سر من آوردند، آنها با احساسات مردم و تکواندوکاران ایران بازی کردند و به آن لطمه زدند. در این دنیا و آن دنیا آنها را نمی‌بخشم. مسوولان فدراسیون می‌گفتند که این تیم بهترین تیم تاریخ بود پس چه شد که تنها یک نقره المپیک را گرفتند؟ من قول دو مدال طلا در المپیک لندن را داده بودم. به اینها باید به‌عنوان مجرم نگاه شود و باید بگویند چه بلایی سر تیم ملی تکواندو آورده‌اند. آنها زندگی یک مربی را از هم پاشاندند، جالب اینکه اصلا نمی‌خواهند قبول کنند، اشتباه کردند. مدعی بودند در المپیک پیروز می‌شویم و مدال می‌گیریم، این هم شد نتیجه‌اش!» حالا اما در روزهایی که همان مدال نقره لندن هم در ریو به نشان برنز تنزل کرده، مهماندوست با تیم ملی آذربایجان، هم ورزشکار ایرانی را حذف کرده و هم در وزنی دیگر به مدال طلا دست یافته است! سجاد مردانی آخرین نماینده تکواندوی ایران بود. او در مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل حریفی از بریتانیا شکست خورد و از رسیدن به نیمه‌نهایی بازماند. سجاد در صورت فینالیست شدن حریفش می‌توانست فرصت حضور در شانس مجدد را پیدا کند که این اتفاق نیفتاد. حریف بریتانیایی مردانی در نیمه‌نهایی مقابل حریف آذربایجانی شکست خورد و از حضور در فینال بازماند. در بازی نهایی هم رادیک عیسی‌اف توانست با شکست حریفش مدال طلا را از آن خود کند. تیم‌های مردان و زنان آذربایجان با هدایت مهماندوست توانستند در مجموع یک طلا و دو برنز به‌دست بیاورند. او قول کسب این مدال‌ها را برای ایران در المپیک لندن داده بود، اما بازی تاریخ باعث شد قولش را به سود آذربایجان، در ریو عملی کند! تازه یادمان باشد میلاد بیگی، تکواندوکار ایرانی‌الاصل تیم ملی آذربایجان هم خدابخشی را با نتیجه‌ای قاطع شکست داد تا یکی دیگر از شانس‌های مدال ایران در این رشته ورزشی از بین برود. آیا امروز کسی پاسخگوی مهاجرت غیرضروری مهماندوست هست؟!

هیاهو بر سر هیچ

اخیرا چند جمله پرالتهاب به نقل از رئیس فدراسیون تکواندو علیه مهماندوست و بیگی در رسانه‌ها منتشر شده است. اینها اما فرعیات هستند. اصل این است که یک مدیریت کارآمد بتواند علاوه بر استفاده از حداکثر ظرفیت‌های داخلی، از نیروهای مثمرثمر خارجی هم استفاده کند. حالا جای افسوس دارد که ما نه‌تنها قادر به جذب سرمایه‌های فکری نیستیم، بلکه استعدادهای داخلی را هم به همین سهولت از کف می‌دهیم و بعضا در اختیار کشورهای همسایه می‌گذاریم! مهماندوست اخیرا با تیم ملی آذربایجان قهرمان اروپا شد و حالا در المپیک سه مدال برای این کشور به ارمغان می‌آورد. آنچه برای ما باقی مانده اما موج بزرگی از ناکامی، تنش و حسرت است.