صاحب‌خبر - یوسین بولت در فینال 200 متر هم رقیبی نداشت و به دومین مدال طلایش در المپیک ریو رسید. بعد از طلای دوی 100 متر، دونده جاماییکایی بامداد دیروز توانست با ثبت زمان 78/19 ثانیه به مدال طلای 200 متر هم برسد. او پیش از شروع بازی‌ها هدفش را رسیدن به سومین سه‌گانه (طلای 100، 200 و 4 در 100 متر) عنوان کرده بود. او در المپیک پکن و لندن توانست این سه‌گانه را تکمیل کند و مدال 200 متر هشتمین طلای او در المپیک محسوب می‌شود. فینال 4 در 100 متر امدادی بامداد امروز برگزار شد. بولت 29 ساله بعد از فینال گفت که از زمانش راضی نیست، ولی خوشحال است که توانسته به مدال طلا برسد: «سن من بالا رفته و مثل گذشته جوان و شاداب نیستم، ولی بابت گرفتن این مدال طلا هیجان‌زده‌ام. این مهم‌ترین نکته است. وقتی به اینجا آمدم هدفی داشتم و از اینکه توانستم به آن برسم احساس خیلی خوبی دارم.» این ممکن است آخرین 200 متر بولت باشد، هرچند او گفت که ممکن است پیش از مسابقات جهانی سال آینده در لندن تغییر عقیده دهد. بولت اعلام کرده که می‌خواهد در این مسابقات از دو و میدانی خداحافظی کند: «قبلا گفته بودم که سال آینده در لندن فقط در 100 متر می‌دوم. مربی‌ام سعی می‌کند نظرم را تغییر دهد ولی شخصا فکر می‌کنم این آخرین 200 متر من بود.» بولت بعد از موفقیت در این فینال درباره اینکه چه جایگاهی در میان بزرگترین ورزشکاران تاریخ دارد گفت:‌ »دیگر چه کاری باید بکنم که ثابت کنم یکی از بهترین‌ها هستم. تلاش می‌کنم یکی از بهترین‌ها باشم، هم‌ردیف محمد علی کلی و پله. من به جذابیت این ورزش کمک کردم، کاری کردم که مردم این ورزش را تماشا کنند، من این ورزش را به سطح بالاتری ارتقا دادم.» در این فینال آندره دی‌گراس موفق شد به مدال نقره برسد. دونده 21 ساله کانادایی نزدیک‌ترین تعقیب‌کننده بولت بود و توانست با زمان 02/20 ثانیه از خط پایان بگذرد. او در نیمه‌نهایی هم رقابت نزدیکی با بولت داشت و عکس آنها که در حال عبور از خط پایان به یکدیگر لبخند می‌زدند، بازتاب زیادی پیدا کرد. دی‌گراس چند روز قبل در فینال 100 متر هم موفق شد با زمان 91/9 ثانیه بعد از بولت و گاتلین به مدال برنز برسد. او اولین دونده کانادایی است که از سال 1932 تاکنون در یک دوره المپیک در دو ماده سرعتی مدال می‌گیرد. او بامداد امروز در فینال 4 در 100 متر امدادی هم امید اصلی کانادا برای کسب مدال بود. انتظار‌ می‌رود در سال‌های آینده او یکی از مدعیان اصلی دوهای سرعت باشد. او فقط یک سال است که وارد مسابقات رسمی شده، ولی در این مدت پیشرفت خیره‌کننده‌ای داشته. بورلی، مادر آندره که در ورزشگاه بود گفت که مطمئن بود پسرش مدال می‌گیرد: «می‌دانستم اگر او به مدال طلا نرسد، نقره می‌گیرد.» او درباره اعتماد به نفس بالای پسرش که توانسته در اولین تجربه المپیکی‌اش به مدال برسد، گفت: «او همیشه همینطور بوده. او با اعتماد به نفس در مسابقات شرکت می‌کند.» این دونده جوان بعد از مسابقه گفت که امید داشت بتواند بولت را بگیرد: «در نیمه‌نهایی احساس خیلی خوبی داشتم و توانستم بهترین زمان شخصی‌ام را ثبت کنم. قبل از فینال هم هنگام گرم کردن کاملا شاداب بودم و تلاش کردم بهترین عملکردم را داشته باشم، ولی کمی کم آوردم. می‌خواستم با بولت رقابت کنم، ولی او فرار خوبی داشت و نتوانستم به او برسم.» استوارت مک‌میلان، مربی دی‌گراس هم گفت که او فرصت خوبی داشت بولت را شکست دهد. مدال برنز این ماده به کریستف لومتر رسید. او شروع خوبی نداشت، ولی در 50 متر پایانی توانست زودتر از رقیبانی مثل لوشان مریت آمریکایی و آدام جمیلی بریتانیایی از خط پایان عبور کند. لومتر چند سال قبل توانست خودش را به‌عنوان یک استعداد جدید در دوهای سرعتی مطرح کند و اولین دونده سفیدپوستی است که 100 متر را در کمتر از 10 ثانیه دوید، ولی در سال‌های اخیر افت کرد. لومتر بعد از اینکه نتوانست به فینال دوی 100 متر برسد، در این فینال توانست اولین مدالش در المپیک را کسب کند. دونده فرانسوی که در خط کناری بولت می‌دوید، بعد از مسابقه گفت: «سبقت بولت از من مرا کشت. او خیلی زود روی پیچ از من عبور کرد و با خودم گفتم شانسی ندارم.» بدشانس‌ترین فینالیست آدام جمیلی، دونده ایرانی- مراکشی بود که مثل لومتر زمان 12/20 ثانیه را ثبت کرد، ولی در فتوفینیش مشخص شد بعد از دونده فرانسوی از خط پایان عبور کرده است. جمیلی 22 ساله متولد لندن است و برای بریتانیا می‌دود. مایکل جانسون، رکورددار سابق 400 متر جهان درباره رقابت جمیلی گفت:‌ »او برای مدال برنز نمی‌توانست کار بیشتری انجام دهد. اگر مسابقه را ببینید او سریعتر از دوندگانی مثل لوشان مریت دوید.»∎​