صاحب‌خبر - ناهماهنگی زلاتان و رونی مایکل کاکس: ضربه‌ سر زلاتان ابراهیموویچ روی ارسال آنتونیو والنسیا یک گل کلاسیک از مهاجمی بود که در یک دهه‌ اخیر بیشترین تداوم را در سطح اول فوتبال اروپا داشته است. با این حال نمایش زلاتان در کامیونیتی‌شیلد نشان داد او تنها یک تمام‌کننده و مهاجم باکس نیست و این مساله سوال بزرگی درباره‌ آینده‌ وین رونی و برنامه‌های ژوزه مورینیو مطرح می‌کند. زلاتان در پاری‌سن‌ژرمن نقش جالبی بازی می‌کرد. او در سیستم 3-3-4 تیمش در لیگ و مقابل تیم‌های کوچک معمولا مدام نزدیک به باکس و آماده‌ توپ گرفتن از هافبک‌هایش بود اما در بازی‌های سخت‌تر، بویژه در چمپیونز لیگ، زلاتان عقب‌تر بازی می‌کرد و بیشتر در کار بازی‌سازی تیم دخالت داشت و سعی می‌کرد فضا را برای وینگرهایش باز کند. در بازی یکشنبه‌شب، بویژه در نیمه‌ اول، حرکات رو به عقب زلاتان مقابل خط دفاعی‌ای متشکل از وز مورگان و رابرت هوت که دوست دارند تا جای ممکن نزدیک به دروازه‌ خودشان بازی کنند، کاملا مشخص بود. با اینکه شرکت مهاجم جدید یونایتد در بازیسازی چندان موفق نبود اما نشانی بارز از رویکرد و علاقه‌ او برای بازی کردن این نقش داشت. مساله اینجاست که این نقش را قرار بود وین رونی بازی کند. مورینیو اعلام کرده بود هرگز از رونی در مرکز خط میانی، جایی که فصل پیش برای لوییز فان‌خال و در یورو 2016 برای انگلیس بازی کرده بود، استفاده نخواهد کرد. برای همین رونی مقابل لستر در پست شماره‌ 10، پشت زلاتان به زمین رفت، جایی که هماهنگی و هارمونی خیلی کمی بین 2 مهاجم یونایتد دیده شد. زلاتان مدام منطقه‌ رونی را اشغال می‌کرد و رونی از این فرصت برای نفوذ به باکس ‌لستر استفاده نمی‌کرد. هنوز بازی اول است و انتقاد از ناهماهنگی 2 بازیکن چندان موضوعیتی ندارد اما سوالی که باید پرسید این است که آیا رونی همچنان دینامیسم و سرعت لازم را برای هجوم به فضاهای خالی‌ای که پشت زلاتان باز می‌شود دارد یا نه. این مشکلی بود که فان‌خال هم فصل پیش درگیرش بود. منطقی است که فکر کنیم در این سن از فوتبال، رونی و زلاتان، ترجیح می‌دهند کنار مهاجمی سریع و دینامیک بازی کنند. این بازیکن برای یونایتد مقابل لستر در بال چپ قرار گرفته بود. آنتونی مارسیال که با آمدن زلاتان، شماره‌ 9 خودش را به 11 تغییر داد، این فصل باید بیشتر بازی‌ها را به عنوان وینگر چپ بازی کند و می‌تواند نقشی کلیدی در برقراری رابطه‌ 2 مهاجم یونایتد داشته باشد، نقشی که ادینسون کاوانی در پاری‌سن‌ژرمن برای زلاتان بازی می‌کرد. در هر صورت مورینیو برای اینکه بهترین استفاده را از 2 مهاجم ستاره‌اش ببرد باید در تمرینات طرح خودش را برای زلاتان و رونی جا بیندازند. روز سوم المپیک، روز شگفتی‌ها حذف نواک جوکوویچ و توقف تیم‌ملی فوتبال برزیل برابر عراق از اتفاقات عجیب روز دوم المپیک بودند. روز دوم بازی‌های المپیک با شگفتی‌های فراوانی همراه بود که باعث شد ثبت رکوردهای جهانی کمتر به چشم‌ آید. نخستین اتفاق این روز، لغو مسابقات قایقرانی روئینگ به دلیل شرایط نامناسب جوی بود. برخی دیدارهای تنیس همچون بازی رافائل نادال برابر دلموبین نیز به دلیل وزش باد شدید به تعویق افتاد. همچنین چینی‌ها توانستند نخستین مدال طلای المپیک خود را در رشته تیراندازی به دست آورند؛ ژانگ منژو با ثبت رکورد 4/194 قهرمان شد. اما نخستین شگفتی روز دوم در رشته والیبال رقم خورد جایی که آمریکا 3 بر صفر برابر کانادا شکست خورد. آمریکای قدرتمند حتی نتوانست یک ست را در نخستین دیدارش در المپیک ریو از آن خود کند. در بسکتبال نیز اسپانیا ناباورانه مغلوب کرواسی شد. اسپانیایی‌ها در حالی که تا دقیقه 28 با نتیجه‌ 50 بر 36 از حریف پیش بودند، در نهایت 72 بر 70 بازی خود را واگذار کردند. حذف غیرمنتظره خواهران ویلیامز از دیگر اتفاق‌های عجیب این روز بود. تنیسورهای فرانسوی 2 بر صفر ویلیامزها را شکست دادند. اما این پایان شگفتی در این رشته نبود؛ نواک جوکوویچ صربستانی در 2 ست از خوان مارتین دل‌پوترو آرژانتینی شکست خورد. این باخت به حدی برای مرد شماره یک تنیس جهان سخت بود که با چشمان گریان زمین بازی را ترک کرد. اتفاقات عجیب روز دوم با تساوی فوتبال برزیل برابر عراق به پایان رسید. برزیلی‌ها با حضور نیمار، ستاره خود نیز نتوانستند در بازی دوم‌شان گلی به ثمر برسانند. تاریخی‌ترین لحظه روز دوم با نخستین مدال کوزوو در تاریخ المپیک به ثبت رسید. جودوکار 52- کیلوگرم مدال طلای المپیک را با چشمانی گریان بر گردن آویخت. کوزوو با 8 شرکت‌کننده در ریو حاضر است. همچنین مایکل فلپس به همراه تیم‌‌ملی آمریکا در شنای 4 در 100 متر مدال زرین المپیک را بر گردن آویخت. ستاره‌ آمریکایی در رشته شنا نوزدهمین طلای المپیک را به دست آورد.∎​