صاحب‌خبر - علی حق شناس ‌‌«خوردن به لبه پاشوره» لقلقه زبان علی آقای پروین بود برای چنین روزهایی. مثل بازی با استقلال خوزستان که علی منصور خورد لبه پاشوره. بازی دوم لیگ برتر را باخت تا یک امتیازی باقی بماند اما باید منصف بود. استقلال در گرمای جانکاه خوزستان آنقدر نقطه قوت داشت که بتواند بازنده نباشد. نمی‌گویم خوب بازی کرد اما استقلال در خانه قهرمان فصل قبل و در آن حرارت نفسگیر نشانه‌های واضحی از پیشرفت نسبت به بازی قبل همراه داشت. تعداد فرصت‌هایی که استقلال علی منصور در بازی برابر استقلال خوزستان ساخت آنقدر بود که بتوان با آن حداقل یک پوئن و حتی سه امتیاز را گرفت ولی وقتی مهاجمان توپ‌های تک به تک با گلر و موقعیت‌های خطرناک را بیرون زدند کار گره خورد. ‌ ‌استقلال در فاز تهاجمی نسبت به هفته قبل تیم‌تر نشان داد. اگرچه سنت رساندن توپ به خسرو حیدری به قصد سانترهای او هم‌چنان پابرجاست اما بختیار و کاوه با حمایت امید ابراهیمی در دقایق پرشماری توانستند حال و هوای حملات استقلال را عوض کنند. این رشد باید با شتاب بیشتری ادامه پیدا کند. علی منصور باید به مردانش حالی کند خسرو حیدری فقط یکی از نقشه‌های تهاجمی استقلال را همراه خود دارد و نه همه ترفندها را. ‌ ‌اما استقلال در بخش دفاع مشکلاتی جدی دارد. گل دومی که استقلال خورد، عمق فاجعه موجود در ساختار دفاعی آبی‌ها را آشکار کرد، آنجا که مدافعان استقلال اجازه دادند یک تونل بیست متری طولی در پشت محوطه جریمه باز شود. هیچ تیمی در دنیا چنین اجازه‌ای به حریف نمی‌دهد که استقلالی‌ها دادند. ‌علاوه بر همه این سایه روشن‌ها، منصوریان را به ضرباهنگ تغییر وضعیت استقلال از دفاع به حمله و بالعکس توجه می‌دهم. بازیکنان استقلال سرعت کافی برای تغییر آرایش از دفاع به حمله و به ویژه از حمله به دفاع ندارند. این نشانه عدم هماهنگی است. اینجاست که منصوریان به فرصت و به زمان نیاز دارد. تماشاگران استقلال به تجربه هفته‌های نخستی که برانکو به پرسپولیس آمده بود مراجعه کنند. مربیان عصای جادویی ندارند. آنچنان که دیروز ایوانکوویچ نداشت و امروز هم منصوریان ندارد. همه ابزار مربیان در چرخه «تمرین – مسابقه – تمرین» خلاصه می‌شود. دقایق جلسات روزانه تمرینی محدود است. بنابراین تماشاگر اگر تیمش را دوست دارد باید صبر کند تا مربی بتواند فرصت ساختن تیمش را داشته باشد. اگر در آن روزهایی که پرسپولیس با برانکو خوب نتیجه نمی‌گرفت اما ذره ذره پیشرفت می‌کرد هواداران پرسپولیس صبور نبودند، خیلی وقت قبل برانکو رفته بود و پرسپولیس هم هنوز اندر خم یک کوچه بود. ‌ ‌منصوریان به زمان نیاز دارد. باید استقلالی‌ها این امکان را به او بدهند تا در آرامش تیمش را بسازد و آنچه بلد است را رو کند. آنهایی که همین حالا از استقلال و منصوریان بازی خوب و نتیجه خوبتر توقع دارند یا از فوتبال چیزی نمی‌دانند یا نیت و قصدشان سوزاندن علی منصور و انداختن استقلال به دور باطل تعویض مربی و در نهایت باختن استقلال است. ‌امروز وقت صبر کردن است. ‌‌∎​