چهارشنبه، سی‌ام مرداد یکی از تلخ‌ترین روزهای زندگی بهادر مولایی، وزنه‌بردار فوق‌سنگین ایران بود. مولایی ساعاتی قبل از مراسم بدرقه المپیکی‌ها از جمع نفرات اعزامی تیم ملی وزنه‌برداری خط خورد. او امید داشت یکی از پنج وزنه‌بردار ایرانی حاضر در ریو باشد، اما در آخرین دقایق نتوانست نظر مساعد شورای فنی را کسب کند. حادثه تلخ‌تر اما ساعاتی بعد رخ داد.
مولایی بامداد پنجشنبه هنگام بازگشت از تهران به مازندران، در جاده هراز در 20‌کیلومتری آمل تصادف کرد و به‌شدت زخمی شد. او که به همراه پدر، پدربزرگ و برادرش پس از شرکت در مراسم بدرقه ورزشکاران اعزامی به المپیک ریو، با یک دستگاه خودری پراید به بابلسر برمی‌گشت، دچار سانحه شد و پدربزرگش را در این تصادف از دست داد. مولایی پس از بستری‌شدن در بیمارستان آمل، از ناحیه دست چپ و پای چپ جراحی شد و ساعاتی پس از این عمل به بیمارستان امام‌خمینی(ره) ساری انتقال یافت.
قرار است مراحل درمان این وزنه‌بردار به طور ویژه  در ساری پیگیری شود و حتی وزارت ورزش هم دراین‌باره تمهیدات ویژه‌ای در نظر گرفته است.
به هر ترتیب مولایی معتقد است او باید مسافر ریو می‌شد و به انتقاد از خط‌خوردنش پرداخت: «در کلاچای گیلان، برنامه رکوردگیری در اردوی تیم ملی وزنه‌برداری بزرگسالان گذاشتند و کسب بهترین رکورد در این اردو، مبنای قرارگرفتن در ترکیب نهایی تیم برای المپیک ریو بود. بر همین اساس و در چندین مرحله، در چند روز اردوی تیم ملی، رکوردگیری از ملی‌پوشان حاضر در اردو انجام شد و با وجود آنکه همه بچه‌ها شاهد حذف‌شدن و خط‌خوردن نام هاشمی، رقیب من در این رکوردگیری‌ها در این چند مرحله بودند، اما هر بار او را در اردو حفظ می‌کردند. واقعا برای من جای تعجب است که کمیته فنی فدراسیون با این همه تجربه، چطور در این 10 سال حضور من در تیم‌های ملی، هیچ شناختی از من نداشتند و در این وضعیت نابرابر، نام مرا خط زدند تا شانس مسلم المپیک را از من بگیرند».