جواد نکونام کاپیتان پیشین تیم ملی کشورمان دیروز با حضور در موسسه خیریه بهشت امام رضا (ع) در میان جمعی از فوتبالیست ها و… با انتشار بیانیه ای از فوتبال خداحافظی کرد.در بخشی از این بیانیه آمده است : بچه که بودم وقتى می گفتند کفش‌هایش را آویخت فکر می کردم باید کفش هایم را از جایى آویزان کنم ولى بعدها فهمیدم که با آویزان کردن کفش خیلى از آرزوهایت هم آویخته خواهد شد. قصه فوتبالم قرار است، امروز، ۲۵ تیرماه سال ۹۵ به پایان برسد.این یک پایان همیشگی نیست. من خیلى زود باید به دنیاى جدیدى در کار حرفه اى پا بگذارم و بازهم به فوتبال بازمی گردم اما خداحافظی هایی هستند که بدون بازگشت هستند و مثل یک درد برای همیشه روی قلب ما باقی می مانند. به گمانم شما هم امروز مثل من، هنوز خداحافظی هادی نوروزی و مهرداد اولادی را باور نکرده اید. شاید شما هم فکر می کنید هنوز خداحافظی ناصر حجازی، احدی، همایون بهزادی، مجید سبزی، غلامحسین مظلومى و همه آن چهره‌های به یاد ماندنی، یک دروغ است. دروغی که نمی توانیم آنها را باور کنیم. برای هیچ فوتبالیستی شیرین تر از این نیست که با پیراهن تیم محبوبش خداحافظی کند، ولى افسوس که نگذاشتند. حالا فیلم دوران فوتبالم با تمام سختی‌ها و خوشی‌هایش از مقابل چشمانم می‌گذرد. دو دوره بازی در جام جهانی و افتخار پوشیدن ۱۵۱بار پیراهن تیم ملی طی هفده سال، عنوان پرسابقه‌ترین بازیکن تاریخ آسیا در لالیگا، گل صعود اوساسونا در جام یوفا، گل به اس رم، لاتزیو، تیم ملی شیلی، تیم ملی سوئد، باز کردن دروازه رئال مادرید در سانتیاگو برنابئو، بستن بازوبند کاپیتانى در لالیگا مقابل بزرگان دنیا و… پروردگار را شکر می‌گویم از اینکه مستطیل سبز، همواره در برابر من و رویاهایم سخاوتمند بوده. باید از تمام هوادارانی که در این سال ها از من حمایت کردند و همیشه یاورم بودند، تشکر ویژه ای کنم چون جواد نکونام بدون آنها، هیچ بود؛ به ویژه استقلالی‌های عزیز که خود من در کودکی و نوجوانی عضوی از آنها بودم و روی همان سکوها، تیم محبوبم را تشویق می کردم. در این سالها با جمعى از بهترین مربیان کار کرده‌ام و از هر کدام، درس‌های بزرگی فرا گرفته‌ام. دست تک تک آنها را می بوسم.