کشورهاي اصلي توليد کننده نفت به شدت بر درآمد نفت خود متکي هستند‌. کاهش شديد قيمت نفت، اين کشورها را در برابر حملات تروريستي و مخالفت‌هاي سياسي آسيب‌پذير کرده است. پايگاه خبري اويل پرايس در گزارشي با اشاره به اين‌که در گذشته اين کشورها بر قيمت نفت اعمال نفوذ مي‌کردند و از سودهاي بالاي قيمت نفت بهره‌مند مي شدند، افزود: اما متاسفانه اين سازمان نقتي ديگر منسجم عمل نمي‌کند و اين اختلاف و بحث در ميان کشورهاي عضو مفيد نيست.

علاوه بر آن پيدايش توليدکنندگان نفت غيرمتعارف با چرخه توليد کوتاه، اوپک را در تاثيرگذاري برقيمت‌ها ناتوان کرد.در پي کاهش قيمت نفت، کشور هاي عضو اوپک به دنبال تامين مالي بودجه‌هاي خود هستند و درنتيجه نمي توانند به ديگر کشورها کمک اقتصادي داشته باشند. فاصله جغرافيايي بين کشورهاي عضو نيز هرگونه اقدام هماهنگ را براي آن ها دشوار ساخته است. از آنجايي که ايران و عربستان چند جلسه ي اخير اوپک مواضعي در مخالفت با يکديگر اتخاذ کرده‌اند و هريک طرح پيشنهادهاي طرف مقابل را رد مي کند اوپک تا کنون به نتيجه قاطعي نرسيده است. تلاش مشترک روسيه و اوپک براي تثبيت سقف توليد به شکست انجاميد چرا که عربستان با اجراي هرگونه پيشنهاد بدون حضور ايران مخالف بود.

به گزارش ايسنا،اين رسانه معتقد است:‌ از آن جايي که اوپک ديگر هدف اصلي خود را دنبال نمي کند هيچ کس از انحلال آن متعجب نخواهد شد. کشورهاي حوزه خليج‌فارس با تقويت شوراي همکاري خليج فارس وظايف خود را به نحو ديگري انجام خواهند داد.

اين کشورها از جمله بحرين، کويت، عمان، قطر و امارات متحده عربي از جمله توليدکنندگان اصلي نفت هستند که حدود 40 درصد از کل ذخاير نفت جهان را دارا هستند. آن‌ها با توجه به عقايد مشابه، وابستگي به فروش نفت و فاصله ي جغرافياي کم مي‌توانند به يکديگر کمک کنند. با رها کردن سياست تغيير و دست کاري در قيمت هاي نفت، اين کشورها شايد بتوانند عملکرد بهتري داشته باشند.

آنها بايد تاثير خود را به شرکت هاي عظيم نفتي از جمله سعودي ارماکو، قطر پتروليوم و کويت پتروليوم افزايش دهند چرا که اتحاد اين 3 شرکت مي تواند به طور چشم گيري سهم بازار را در آسيا افزايش دهد.

اکنون که کشورهاي قوي اوپک هم زمان با بحران نفتي بي سابقه در راه رسيدن به منافع خود ناکام هستند، بديهي است که سود زيادي نصيب کشورهاي ضعيف‌تر اوپک نمي‌شود.