جواد نکونام با صدور بيانيه‌اي به طور رسمي از فوتبال خداحافظي کرد.

در بيانيه کاپيتان سابق تيم ملي آمده است:

به نام خداوند بخشاينده مهربان

بله...جمعه دلگير است و مخصوصاً عصر جمعه و براي من از اين به بعد جمعه‌ها دلگيرتر خواهد بود.

بچه که بودم وقتي مي‌گفتند کفش‌هايش را ويخت فکر مي‌کردم بايد کفش‌هايم را از جايي آويزان کنم ولي بعدها فهميدم که با آويزان کردن کفش خيلي از آرزوهايت هم آويخته خواهد شد.

ساعت از حول و حوش 2 بامداد گذر کرده.... به دور از هياهوي شهر و تمام سال هاي حضور روي زمين چمن؛ به اين فکر مي کنم که قصه فوتبالم قرار است، امروز، 25 تيرماه سال 95 به پايان برسد.

اين يک پايان هميشگي نيست. من خيلي زود بايد به دنياي جديدي در کار حرفه اي پا بگذارم و بازهم به فوتبال بازمي گردم اما خداحافظي هايي هستند که بدون بازگشت هستند و مثل يک درد براي هميشه روي قلب ما باقي مي مانند. به گمانم شما هم امروز مثل من، هنوز خداحافظي هادي نوروزي و مهرداد اولادي را باور نکرده ايد. شايد شما هم فکر مي کنيد هنوز خداحافظي ناصرحجازي، احدي، همايون بهزادي، مجيد سبزي، غلامحسين مظلومي و همه آن چهره هاي به ياد ماندني، يک دروغ است. دروغي که نمي توانيم آنها را باور کنيم.

اگر بخواهم قصه فوتبالم را بازگو کنم، بايد ماه‌ها بنويسم. از نخستين روزي که در ليگ برتر با پاس شروع کردم، هزار و يک قصه و حرف دارم. اگر بخواهم بگويم چه شد و چه گذشت و از چه جاده‌هايي عبور کردم، حوصله تان سر مي رود به همين دليل ترجيح مي دهم از آخر فوتبالم شروع کنم. براي هيچ فوتباليستي شيرين تر از اين نيست که با پيراهن تيم محبوبش خداحافظي کند، ولي افسوس که نگذاشتند...

با تمام احترامي که براي باشگاه سايپا قائلم، دوست نداشتم فوتبالم را در ايران با پيراهني جز استقلال تمام کنم و سرانجام چيزي که هميشه حدسش را مي زدم، رخ داد؛ خداحافظي نکردن با پيراهن آبي. امروز اما از اين بابت به هيچ وجه ناراحت و دلخور نيستم چراکه شانس آن را داشتم با بدرقه کودکاني براي هميشه از دنياي بازيگري خداحافظي کنم که پاک ترين دلهاي دنيا را دارند. همان ها که با دعاهاي شان نقشي پررنگ در صعود تيم ملي به جام جهاني برزيل داشتند. اين بچه ها حالا عضوي از خانواده من هستند و براي هميشه عضو خانواده ام باقي مي مانند.

حالا فيلم دوران فوتبالم با تمام سختي‌ها و خوشي‌هايش از مقابل چشمانم مي‌گذرد. دو دوره بازي در جام جهاني و افتخار پوشيدن 151 بار پيراهن ملي طي هفده سال، عنوان پرسابقه‌ترين بازيکن تاريخ آسيا در لاليگا، گل صعود اوساسونا در جام يوفا، گل به آ.اس رم، لاتزيو، تيم ملي شيلي، تيم ملي سوئد، باز کردن دروازه رئال مادريد در سانتياگو برنابئو، بستن بازوبند کاپيتاني در لاليگا مقابل بزرگان دنيا و... پروردگار را شکر مي‌گويم از اينکه مستطيل سبز، همواره در برابر من و روياهايم سخاوتمند بوده. بايد از تمام هواداراني که در اين سالها از من حمايت کردند و هميشه ياورم بودند، تشکر ويژه اي کنم چون جواد نکونام بدون آنها، هيچ بود؛ به ويژه استقلالي هاي عزيز که خود من در کودکي و نوجواني عضوي از آنها بودم و روي همان سکوها، تيم محبوبم را تشويق مي کردم.

بايد از پرسپوليسي ها هم تشکر کنم که در تيم ملي سال ها در کنار ديگر هواداران از من حمايت کردند. از تک تک هواداران فوتبال ايران تشکر مي کنم. هيچ هواداري در طول فوتبالم به من بي احترامي نکرد و اين برايم يک دنيا ارزش دارد. ممنون تبريزي ها، اصفهاني ها، مشهدي ها، شيرازي ها، تهراني ها و ممنون تمام مردم خوب ايران هستم. اگر چيزي گفتم که ذهن هر يک از آنها را آزرد، ببخشند و حلالم کنند.

در اين سال ها با جمعي از بهترين مربيان کار کار کرده‌ام و از هر کدام، درس‌هاي بزرگي فرا گرفته‌ام. از پرويز ابوطالب عزيز نخستين مربي ام گرفته تا دکتر ذوالفقار نسب، محمود خان ياوري، فرهاد کاظمي، همايون شاهرخي، ابراهيم قاسمپور، منصور خان پورحيدري، مصطفي دنيزلي، برانکو، کارلوس کي‌روش، علي دايي و ... همينطور مربياني که در خارج از ايران به من چيزهاي زيادي آموختند. دست تک تک آنها را مي بوسم و اميدوارم شاگرد خوبي برايشان بوده باشم و باعث سربلندي شما عزيزان بوده باشم.

دست يکايک اعضاي خانواده‌ام را هم مي‌بوسم براي سال ها صبر و حمايت و خون دل، تا جواد نکونام به سلامت از ابتداي مسير فوتبال به پايان راه برسد.

پدر عزيزم که فوتباليست شدنم را مديونش هستم، مادر مهربانم که قبل هر بازي با دعاي او وارد زمين مي شدم، برادرانم که مثل کوه پشتم بودند و هستند و همسرم که در همه حال هميشه کنارم بود.سپاسگزارم از گزارشگران و روزنامه‌نگاران ورزشي که فوتبال بدون انتقادها و تمجيدهاي آنها قابل تصور نيست. کساني که در سرما و گرما هميشه کنار فوتبال بوده اند، بدون آنکه چشمداشتي داشته باشند.

براي من هيچ چيز در دنيا قابل قياس با نشاندن لبخند شادي روي چهره مردم کشورم نيست. به عنوان کسي که با فوتبال، دور جهان چرخيده و فرهنگ‌هاي مختلف را ديده، حالا که لحظه خداحافظي‌ام فرا رسيده است، بار ديگر صادقانه و صميمانه مي‌گويم: ملتي که من کوچکترين عضو آن هستم، شايسته بهترين‌هاست.

برادر کوچک شما- جواد نکونام