مرتضی  محصص  کارشناس فوتبال

در مسابقات یورو 2016 تیمی را ندیدم که از نظر تاکتیکی شرایط خوبی داشته باشد. درواقع این یورو نتوانست برای فوتبال دنیا دستاورد جدیدی داشته باشد و چیز تازه‌ای به سایر کشورها یاد بدهد. مهم‌ترین فاکتور تیم‌ها در این رقابت‌ها آمادگی جسمانی و همبستگی زیاد آنها بود. تیم‌هایی توانستند در این رقابت‌ها موفق شوند که کار گروهی بهتری داشتند. حضور ستاره‌ها برای هیچ تیمی مفید واقع نشد بلکه آنچه توانست به موفقیت تیمی مثل پرتغال کمک کند انسجام تیمی بود. همان‌طور که دیدید این تیم بدون رونالدو قهرمان شد و تیم‌هایی مانند بلژیک، کرواسی و انگلستان با وجود ستاره‌های گرانقیمت نتوانستند نتایج خوبی را کسب کنند و ناکام بزرگ جام بودند. به اعتقاد من فرانسه اهمیت زیادی برای فینال قایل نشد. شاگردان دشان از هیجان لازم برای بازی در فینال برخوردار نبودند و انگار که همان حضور در فینال برایشان کافی بود. برعکس پرتغالی‌ها انگیزه زیادی داشتند و بعد از مصدومیت رونالدو هم بیشتر از قبل متحد شدند تا قهرمان شوند و آن را به کاپیتانشان تقدیم کنند. نقش سرمربیان دو تیم هم در بازی بسیار پررنگ بود. دیدیه دشان با تعویض‌های اشتباهش تیمش را فلج کرد و فرصت پیروزی را از فرانسه گرفت اما این سرمربی پرتغال بود که با تفکر خوبی که داشت و اعتماد به نفس زیادی که در بازیکنان ایجاد کرد و همچنین تعویض‌های خوبش موفق شد پرتغال را قهرمان جام پانزدهم کند. دشان با علم بر این‌که بازی به وقت اضافه کشیده می‌شود، 3 مهره کلیدی خودش را از زمین بیرون کشید و عملا خط حمله فرانسه را از کار انداخت اما پرتغالی‌ها‌ با تعویض‌های درست گل پیروزی را آن هم توسط بازیکن تعویضی به ثمر رساندند. به نظر من دلیل این‌که ستاره‌های باشگاهی نتوانستند در این رقابت‌ها موفق باشند، خستگی رقابت‌های باشگاهی بود. برعکس آنها بازیکنان معمولی انگیزه زیادی برای درخشش در مسابقات ملی دارند و همین می‌شود که ستاره‌های چنین جام‌هایی قابل پیش‌بینی نیستند. فوتبال ایران اگر می‌خواهد از یورو درس بگیرد بهترین نکته آموزشی وحدت تیمی است. ما که در فوتبالمان ستاره نداریم باید تیم‌هایی مانند پرتغال و ایسلند را الگوی خودمان در این جام قرار دهیم. از نظر تاکتیکی این مسابقات دستاوردی برای فوتبال ما نداشته است اما از نظر وحدت تیمی و کار تیمی بهترین نتیجه برای فوتبال ما بود. ضمن این‌که تیم‌هایی در این جام موفق‌تر بودند که به خط دفاعی خودشان بها دادند و درواقع گل نخوردن را به گل زدن ترجیح دادند.