در ستایش اشکهای کریس
صاحبخبر - کاربران شبکههای اجتماعی بخصوص روزنامهنگاران بعد از قهرمانی پرتغال در ستایش رونالدو و اشکهایش مطالب جالبی نوشتند که برخی از آنها را با هم مرور میکنیم: پژمان راهبر: اشک بعد از اشک. پاداش یک عمر درخشش یکسره. شب همه برای یکی، به جای یکی برای همه. محمد هادی رجب: وقتی شبها درس خوانده باشی و روزها کار کرده باشی تا کسی بشوی و یکهو زمین گیر میشوی به این فکر میکنی که بعد از تو چه بر سر خانواده میآید؛ بر سر آرزوها و این تیم بیپدر اما خدا بزرگ است و برادرهای کوچکتر به هر جان کندنی که هست گلیم را از آب میکشند... خانه بزرگتر که میخرند به نام تو میکنند. به نام تو که همه کسشانی، همه کس این فوتبالی. بی زندان و بی دغل. افشین خماند: هر قهرمانی یک قصه میخواهد و هر قصهای یک فرازی، یک اوجی. جایی که ناباورانه به قله میرسد. برای رونالدو این جام یعنی عبور از کهکشان. زیباترین صحنه بازی از نگاه من آنجایی بود که دوید به بازیکن پرتغال روحیه بدهد که سریع برود داخل زمین، وقتی برمی گشت تازه یادش افتاد پایش چقدر درد میکند. حیف بود رونالدو بی جام ملی از فوتبال برود همانطور که مسی هم باید یک جام ملی داشته باشد؛ فوتبال به این دو مدیون است. مهدی محمدی: طرفدار رونالدو نیستم، طرفدار پرتغال هم. فینال که شروع شد منتظر پایان بازی و قهرمانی میزبان بودم. رونالدو که افتاد ایمان داشتم کار قرمزها تمام شده ولی تازه عشق آغاز شد. رونالدو بیرون رفت و یازده رونالدو متولد شدند. تا قبل از آن رونالدو برای تیم بازی میکرد و حالا تیم برای رونالدو. برای من هم مثل او که بهت زده اشک میریخت باورش سخت بود ولی اتفاق افتاد. چیزی شبیه معجزه. آری فوتبال همیشه دعوای رسانهای و کری و خشونت و تجارت نیست. فوتبال گاهی خود عشق است. حمید سلیمی: به رگهای گردنش نگاه کنید (اشاره به عکس)... عالیجناب رونالدوی بزرگ و پرتغال قهرمان شدند. رونالدو برخلاف مسی که ذاتا نابغه است فرزند تلاش بی وقفه است. باید به احترام او ایستاد، او که انگار به شاپرکهای پاریسی هم فهمانده اگر اشکهایش را ببوسند رویین تن میشوند. مهدی ملکی: این قاب به یاد ماندنی است. انگار که در سینمای سه بعدی نشستهای و فرو ریختن آواری مهیب را نظارهگر هستی. آواری که انگار دارد روی سر خودت میریزد. تفاوتی نمیکرد که هوادار پرتغال باشی یا فرانسه. خروج رونالدو فوق ستاره حاضر در فینال یورو 2016 آن هم در دقایق ابتدایی بازی به دلیل مصدومیت به همان اندازه که برای پرتغالیها شوکآور بود برای فرانسویها بهت آور.∎