شهروند| خیلی از طرفداران فوتبال دیدار آلمان و ایتالیا را به عشق در دروازه‌بان بزرگ فوتبال جهان تماشا کردند؛ جی‌جی بوفون و مانوئل نویر دو دروازه‌بان از دو نسل متفاوت هستند که دیشب بار دیگر روبه‌روی هم ایستادند.
این بوفون تمام‌نشدنی
برای تحلیل عملکرد بوفون فقط باید به عملکردش در ضربات پنالتی دقت کرد. زمانی که او فقط سانتی‌مترهایی برای دفع پنالتی‌های هکتور، کیمیچ و دراکسلر کم آورد. او که اغلب جهت‌ها را درست تشخیص می‌داد، در همه دقایق بازی هم همین‌قدر مطمئن به نظر می‌رسید. اوج کار بوفون در دیدار مقابل آلمان متوقف کردن ضربه ماریو گومز با نوک انگشتان بود. ضربه‌ای که به صورت غافلگیرانه و با پشت‌پا نواخته شد اما بوفون آن را با یک شیرجه بوفونی به کرنر فرستاد. جی‌جی در این مسابقه یک سیو عالی دیگر هم داشت اما این‌بار، این نمایش درخشان و این قریحه بی‌پایان دروازه‌بانی برای صعود ایتالیا کافی نبود. بوفون بعد از شکست شب گذشته ایتالیا برای ‌نخستین بار به تلخی گریست که این گریه بازتاب عجیب و غریبی در شبکه‌های اجتماعی یافته است. این دروازه‌بان تمام نشدنی که شاید در یک تورنمنت دیگر هم حضور پیدا کند، در سن و سالی نزدیک به 40 سالگی جذاب‌تر از همیشه است.
نویر، همچنان بهترین است
در ادامه نسل طلایی دروازه‌بان‌های فوتبال آلمان، مانویل نویر یک استثنا به حساب می‌آید. گلر خوش‌چهره و خوش‌استیل ژرمن‌ها با عملکرد فوق‌العاده‌اش در سال‌های اخیر توانسته نام خود را به‌عنوان دروازه‌بان شماره یک فوتبال جهان مطرح کند. نویر در بازی دیشب مقابل ایتالیا هم تاثیرگذاری ویژه‌ای داشت و با مهارت‌های خوب در جریان مسابقات و البته ضربات پنالتی نقش زیادی در صعود تیمش به نیمه‌نهایی بازی کرد. او حالا در رویای فتح یورو بعد از جام‌جهانی است تا رکورد فرانسه و اسپانیا را از این حیث بشکند. شماره یک تیم یوآخیم لو با وجود غرور ذاتی که به او حتی اجازه یک لبخند ساده را هم نمی‌دهد اما همچنان نزد هواداران آلمان محبوب است. محبوبیتی که ساده به دست نیامده و ساده هم از دست نمی‌رود.