صاحب‌خبر - گفته می‌شد این ایتالیا ضعیف‌ترین تیم نیم‌قرن‌ اخیر است. قرعه‌ هم بی‌نهایت نامهربان بوده، بعد از رویارویی با بلژیک در مرحله گروهی، به پست اسپانیا خوردند و امشب باید با آلمان بازی کنند و در صورت غلبه بر قهرمان جهان، در نیمه نهایی با فرانسه میزبان یا شاید هم ایسلند میزبان‌کش روبه‌رو می‌شوند. شاید برای بقیه تیم‌ها پروژه ناممکنی به نظر برسد اما ایتالیایی‌ها کاملا آماده‌اند. تیم آنتونیو کونته با ارائه یک نمایش فوق‌العاده تاکتیکی موفق به شکست بلژیک و اسپانیا شد. نمی‌شود گفت سبک بازی آتزوری مبتنی بر ضدحملات بود- اگرچه این مشخصه بارز تیم کونته بود- چون درصد مالکیت ایتالیا در نیمه اول بازی با اسپانیا با حریف برابر بود. این تیم در بهترین شرایط از نقطه قوت حریف علیه خودش استفاده می‌کند. لئوناردو بونوچی که با کونته در یوونتوس هم کار کرده، گفت:«این تیم ملی ستاره ندارد بنابراین باید در قالب یک تیم متحد می‌شدیم. ما باید یک شیوه مشخص برای بازی داشته باشیم و این چیزی است که کونته در آن مهارت دارد.» این یعنی سازمان، نظم و برنامه‌ریزی اهمیت زیادی دارند و برای همین است که کونته حتی نمی‌گذارد بعضی از اعضای کادر فنی تیم از نقشه‌های تاکتیکی‌اش باخبر شوند از ترس اینکه چیزی را لو بدهند. چنین کاری در سطح باشگاهی رواج دارد اما در رده ملی که کمبود زمان باعث می‌شود مربی‌ها معمولا به یک روش بازی‌های خود در تورنمنت‌ها را مدیریت کنند، نادر است. ایتالیا با آنکه در مرحله مقدماتی با امثال مالت و آذربایجان همگروه بود، در 10 بازی 16 گل بیشتر نزد. این تیم مقابل سوئد خیلی خوب نبود و بعد از اینکه صعودش قطعی شد، به ایرلند باخت. به نظر می‌رسد ایتالیا رقیب قوی می‌خواهد و آلمان دقیقا چنین حریفی است. حضور ماریو گومز به‌عنوان مهاجم نوک و ظهور جاشوا کیمیش در دفاع راست آن چیزی را به تیم بازگردانده که بعد از قهرمانی جام جهانی و خداحافظی میروسلاو کلوزه و فیلیپ لام جایش در تیم خالی بود. آلمان در ماه مارس در دیداری دوستانه ایتالیا را یک-4 شکست داد اما همه می‌دانند آلمان هیچ وقت یک مسابقه رسمی برابر ایتالیا را نبرده. این هشت بازی شامل یک فینال جام جهانی، دو نیمه‌نهایی جام جهانی و یک نیمه‌نهایی یورو (2012) می‌شود اما یواخیم لوو گفته:«ما عقده ایتالیا نداریم، شخصا خیلی به گذشته اهمیت نمی‌دهم، ما از آنها نمی‌ترسیم.»∎​