|  پریسا اسلام‌زاده|   روزنامه نگار   |
در فصل نقل‌وانتقالات استقلال و پرسپولیس بازیکنانی را نخواستند که تا همین چند وقت پیش ستاره‌های گرانقیمت فصل نقل‌وانتقالات بودند و هر تیمی می‌خواست آنها را به خدمت بگیرد، باید بالاترین مبلغ را پیشنهاد می‌داد. همین پارسال بود که استقلالی‌ها با جدیت تمام به دنبال جذب آندرانیک تیموریان بودند و پرویز مظلومی به هر ترفندی که بود، می‌خواست آندو را راضی کند استقلالی شود اما دست آخر کاپیتان تیم‌ملی الخریطیات قطر را به استقلال ترجیح داد. در نیم‌فصل هم که آندو از قطر دیپورت شد، پول سایپا را به استقلال ارجح دانست. با کنار گذاشته‌شدن تیموریان از سایپا او مطمئن بود که استقلالی‌ها به دنبالش می‌آیند و باز هم قرارداد میلیاردی می‌بندند اما منصوریان ترجیح داد به سراغ کاپیتان پا به سن گذاشته تیم‌ملی نرود. شاید برای خود آندو هم عجیب بود که دیگر تیم‌ها برایش سر و دست نمی‌شکستند و خبری از پیشنهادهای میلیاردی نبود. او فقط از پیکان پیشنهادی زیر یک‌میلیارد داشت و گزینه دیگری برایش نمانده بود. جلال حسینی هم با پرسپولیس رفتاری را کرد که آندو با استقلال انجام داد. او درست در روزهایی که پرسپولیس به حضورش نیاز داشت، به قطر رفت و در بازگشتش به ایران برانکو او را نمی‌خواست. حسینی بعد از یک‌سال حضور در نفت با رقم قرارداد پایین به پرسپولیس برگشته و به بازیکنان جوان این تیم هم توصیه می‌کند که برای پوشیدن پیراهن پرسپولیس عدد و رقم مشخص نکنند. سرنوشت دو ستاره سابق استقلال که از الاهلی قطر درحال دیپورت شدن هستند، هم عجیب است. پژمان منتظری و مجتبی جباری که تا همین یکی دو‌سال پیش تیم‌های ایرانی برایشان سر و دست می‌شکستند و استقلال هم با بالاترین رقم با آنها قرارداد می‌بست، منتظر پیشنهاد تیم سابقشان هستند تا با سر به استقلال برگردند اما لیست استقلال برای آنها جا ندارد و به گفته خود جباری آبی‌ها تمایلی برای بازگشت او نشان نداده‌اند. بازیکنانی مثل محمد نوری و محسن بنگر هم که در روزگاری نه چندان دور برای تمدید قرارداد با پرسپولیس شروط آنچنانی داشتند نتوانستند در لیگ جدید قرمزپوش باشند. شاید بد نیست که فوتبالیست‌های جوان امروزی که برای چند‌میلیون تومان رنگ پیراهنشان را عوض کنند و استاد بازارگرمی هستند نگاهی هم به چند‌ سال آینده داشته باشند و به فکر روزهای بازنشستگی هم باشند.