در روزهای اخیر تنش اطراف تیمملی هر روز بیشتر میشود. فکر کنم یکبار دیگر در همین صفحه چنین تیتری زده بودیم. روزهایی که به کیروش امکانات نمیدادند و همه تمامقد از او و تیمملی حمایت کردند. کارلوس کیروش از روزی که پا به ایران گذاشت در اطراف خود منتقد و مخالف کم ندید. از امیر قلعهنویی و محمد مایلیکهن گرفته تا زلاتکور کرانچار و مانوئل ژوزه. در مقابل همه این منتقدان و مخالفان رسانهها پشت کیروش را گرفتند. با این حال کیروش در کنار این مخالفان حامیانی هم در کنار خودش میدید که در مجموع تعادلی برایش ایجاد میکرد. سرمربی تیمملی که از حمایت ملیپوشان، عموم مردم و اکثر رسانهها برخوردار بود در کنار این حمایتها رابطه مطلوبی با علی دایی، علی کریمی و برانکو ایوانکوویچ داشت. علی کریمی با اینکه در فهرست نهایی جامجهانی ۲۰۱۴ قرار نگرفت بهعنوان کمکمربی کنار کیروش قرار گرفت و وقتی هم که بنا بر دلایل نامعلومی قبل از جام ملتهای آسیا از کادرفنی کنار رفت سعی کرد سکوت کند و به منتقد کیروش تبدیل نشود، اما ظاهرا کارد به استخوان او هم رسیده است. برانکو هم در یک سال گذشته در شرایطی که کیروش مخالف کم نداشت و رابطهاش با اکثر مربیان لیگ برتری تیره بود رابطهای مطلوب با کیروش برقرار کرد اما حالا در چند روز گذشته کیروش دو مخالف جدید پیشرو خود دید؛ برانکو ایوانکوویچ و علی کریمی. جنس این دو مخالف با مخالفان قبلی کیروش کمی متفاوت است و شاید مخالفت آنها درنهایت برای سرمربی پرتغالی گران تمام شود، به این دلیل که برانکو و کریمی هر دو بسیار محبوبند و مخالفت آنها با کیروش میتواند حمایت گروهی از هواداران سرمربی تیمملی را از او برگرداند. چیزی که باید به آن اشاره کرد این است که کیروش ظاهرا وارد بازی خطرناکی شده و باید دید فدراسیون فوتبال میتواند با وساطت و دعوت طرفین به عقبنشینی کاری کند که تقابل برانکو-کریمی با کیروش بیشتر از این ادامه پیدا نکند؟ اگر موفق باشد که ما هم زیاد امیدوار نیستیم، آنوقت تیمملی ضرر نمیکند. اما اگر موفق نباشد، آنوقت مطمئنا بیش کیروش و برانکو و حتی علی کریمی، این تیمملی است که ضرر میکند.
∎تیم ملی فراموش نشود
صاحبخبر -