برای پوشاندن پیراهن پرسپولیس به تن کاوه رضایی، باشگاه‌نشین‌ها هر بهایی می‌پردازند. چرایش شاید این باشد که در حفظ آقای گل و جذب جانشین برای او عاجز مانده‌اند. شاید هم برای اینکه دست‌کم یکی از خرید‌هایشان باب میل سرمربی باشد. به هر دلیل، آنها حاضرند تمام دار و ندارشان را بدهند و در عوض، کاوه رضایی را به پرسپولیس بیاورند.
برای همین است که همه شرط‌های عجیب و غریب او بر  قرارداد دو میلیاردی، پیش‌پرداخت 700 میلیونی، حق فسخ و حق ترانسفر- را به جان پذیرفته و چند روزی است که به انتظار حضورش در باشگاه نشسته‌اند. هر چه باشد، آنها آقای گل لیگ را از دست داده‌اند. مهدی طارمی را که در 25 بازی‌اش برای پرسپولیس در فصل پانزدهم- در 2320 دقیقه- 16 گل زده و البته اگر تکیه‌مان فقط به این آمار باشد، کاوه رضایی هرگز جانشین مناسبی برای مهاجم بوشهری نخواهد بود. رضایی در فصل پانزدهم 1728 دقیقه برای ذوب‌آهن بازی کرده- در 24 بازی- و تنها 6 زده است.
البته که به دلیل تفاوت‌های پرسپولیس و ذوب‌آهن و سبک بازی‌شان و همچنین شناختی که از توانایی‌های کاوه رضایی داریم، چنین قیاسی نمی‌تواند خیلی هم درست باشد اما کم نیستند نادرستی‌هایی که با تکیه به آنها می‌توانیم بگوییم کاوه آنقدرها هم نمی‌ارزد. نه که نیارزد اما بدون شک مهاجمی که در دو فصل اخیر فقط 10 گل زده نمی‌تواند مشکل‌گشای تیمی به بزرگی پرسپولیس باشد که به قول برانکو حتی تعداد گل‌های مهدی طارمی هم برایش کافی نبود. آقای گل شدن طارمی برای پرسپولیسی که بعد از محسن خلیلی- در لیگ هفتم- آقای گلی را دیگر تجربه نکرد، می‌تواند بهترین اتفاق باشد اما به قول پروفسور کروات، این آقای گلی دست‌کم 20 و چند گل می‌خواست.
گل‌هایی که طارمی فقط حسرت‌شان را به دل‌مان گذاشت و هنوز نمی‌دانیم کاوه رضایی 6 گله چند تا را می‌زند و چند تا را نه. بدن شک کاوه رضایی با این سطح از توانایی فنی بازیکن کارآمدی برای تیم برانکو خواهد بود اما قابلیت‌های او در مقایسه با شرط‌هایش وزنی ندارد و عجیب که باشگاه‌نشین‌ها حاضر شده‌اند شأن پرسپولیس را هم به او و خواسته‌های نامعقولش بفروشند. دیدن چهره خندان کاوه رضایی به وقت امضای قرارداد با پرسپولیس قطعا برای برانکو و هواداران بهترین تصویر خواهد بود. ما اما همچنان پرسش‌مان این است که آیا 6 گلِ کاوه رضایی- که هنوز نمی‌دانیم به اندازه طارمی برای پرسپولیس گل می‌زند یا نه- به امضای این قرارداد دو میلیاردی پر قید و شرط می‌ارزد؟