به گزارش جهان، صادق زیباکلام فعال سیاسی اصلاحطلب در گفتوگو با تسنیم، در ارزیابی خود از نتیجه انتخابات هیئت رئیسه مجلس دهم شورای اسلامی، گفت: رأی آقای لاریجانی همان قدر قابل انتظار بود که رأی عارف پیشبینی میشد.
وی با اشاره به لیست امید در انتخابات 7 اسفند 94، یادآور شد: لیست امید در حوزههای انتخابیه، رهبری جریان اصلاحات را بهعهده داشت و اصلاحطلبان از بدنه اجتماعی خود خواسته بودند به این لیست رأی دهند، اما این لیست از سه لایه تشکیل میشد.
زیباکلام در تشریح نامزدهای لیست امید در سراسر کشور، خاطرنشان کرد: گروه اول عقبه اصلاحطلبی داشتند، اما میزان اصلاحطلبی آنها کم بود. این دست از اصلاحطلبان شناسنامهدار کمترین نزدیکی به اصلاحطلبان را داشتند که شورای نگهبان آنها را تأیید کرده بود.
وی در ادامه گفت: گروه دوم میانهروهایی بودند که در لیست قرار گرفتند و بالاخره گروه سوم اصولگرایان شناسنامهدار بودند، اما بهعنوان افراطی هم شناخته نمیشدند. افرادی جوان با تحصیلات بالا بودند که در حوزه انتخابیهشان مقبولیت داشتند.
این تحلیلگر سیاسی اصلاحطلب با ابراز اینکه 30 نامزد لیست امید در تهران نیز همین وضعیت را داشتند، اضافه کرد: بهجز چند چهره شناخته شده اصلاحطلب مابقی یا اصولگرایان میانهرو بودند و یا کسانی که نه اصلاحطلب بودند و نه اصولگرا، اما قابلیت اصلاحطلب شدن داشتند.
وی افزود: در مجموع وزن اصلاحطلبان همان 103 رأیی بود که عارف آورد. همچنین نباید انتظار داشته باشیم اصولگرایان میانهرو به عارف رأی دهند و عقلاً و منطقاً آنها به نامزد خودشان یعنی علی لاریجانی رأی میدادند.
زیباکلام با بیان "اگر واقعبینانهتر به ترکیب مجلس دهم نگاه کنیم آرای هر دو نامزد ریاست درست است"، متذکر شد: غیر از این انتظاری نبود و نباید این فکر و تصور برای ما ایجاد میشد که نیروی ما در مجلس آنقدر زیاد است که هیئت رئیسه را به دست بگیریم.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا رقابت عارف با لاریجانی از اساس صحیح بود یا خیر، توضیح داد: در این مسئله دو دیدگاه وجود داشت؛ نظر من از ابتدا این بود که صحیح نیست وارد رقابت با لاریجانی شویم، زیرا ائتلاف نانوشته میان ما و اصولگرایان معتدل و میانهرو خدشهدار میشود و پیروز هم نمیشویم، اما این نظر اقلیت بود. اصلاحطلبانی که با من همنظر بودند نیز جسارت طرح این دیدگاه را نداشتند.
وی افزود: نظر برخی اصلاحطلبان این بود که ما دینی به مردم داریم و مردم را امیدوار کردیم که تغییر اتفاق خواهد افتاد و بسیاری بهدعوت ما اصلاحطلبان پای صندوقهای رأی آمدند. اگر ما برای ریاست مجلس تلاش نکنیم و لاریجانی بدون چالش رئیس مجلس شود مردم از ما خواهند پرسید که "رأی دادن به اصلاحطلبان چه فایدهای داشت؟".
استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران درباره حضور اصلاحطلبان در پستهای غیر از هیئت رئیسه، تصریح کرد: اصلاحطلبان با برنامهریزی میتوانند اکثریت شماری از کمیسیونها را به دست بیاورند و از سازوکارهای درونی مجلس استفاده کنند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: عارف ممکن است رئیس مرکز پژوهشهای مجلس و یا مسئول یکی از کمیسیونهای مهم شود، اما بزرگترین وظیفه وی هدایت فراکسیون امید است.
∎
وی با اشاره به لیست امید در انتخابات 7 اسفند 94، یادآور شد: لیست امید در حوزههای انتخابیه، رهبری جریان اصلاحات را بهعهده داشت و اصلاحطلبان از بدنه اجتماعی خود خواسته بودند به این لیست رأی دهند، اما این لیست از سه لایه تشکیل میشد.
زیباکلام در تشریح نامزدهای لیست امید در سراسر کشور، خاطرنشان کرد: گروه اول عقبه اصلاحطلبی داشتند، اما میزان اصلاحطلبی آنها کم بود. این دست از اصلاحطلبان شناسنامهدار کمترین نزدیکی به اصلاحطلبان را داشتند که شورای نگهبان آنها را تأیید کرده بود.
وی در ادامه گفت: گروه دوم میانهروهایی بودند که در لیست قرار گرفتند و بالاخره گروه سوم اصولگرایان شناسنامهدار بودند، اما بهعنوان افراطی هم شناخته نمیشدند. افرادی جوان با تحصیلات بالا بودند که در حوزه انتخابیهشان مقبولیت داشتند.
این تحلیلگر سیاسی اصلاحطلب با ابراز اینکه 30 نامزد لیست امید در تهران نیز همین وضعیت را داشتند، اضافه کرد: بهجز چند چهره شناخته شده اصلاحطلب مابقی یا اصولگرایان میانهرو بودند و یا کسانی که نه اصلاحطلب بودند و نه اصولگرا، اما قابلیت اصلاحطلب شدن داشتند.
وی افزود: در مجموع وزن اصلاحطلبان همان 103 رأیی بود که عارف آورد. همچنین نباید انتظار داشته باشیم اصولگرایان میانهرو به عارف رأی دهند و عقلاً و منطقاً آنها به نامزد خودشان یعنی علی لاریجانی رأی میدادند.
زیباکلام با بیان "اگر واقعبینانهتر به ترکیب مجلس دهم نگاه کنیم آرای هر دو نامزد ریاست درست است"، متذکر شد: غیر از این انتظاری نبود و نباید این فکر و تصور برای ما ایجاد میشد که نیروی ما در مجلس آنقدر زیاد است که هیئت رئیسه را به دست بگیریم.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا رقابت عارف با لاریجانی از اساس صحیح بود یا خیر، توضیح داد: در این مسئله دو دیدگاه وجود داشت؛ نظر من از ابتدا این بود که صحیح نیست وارد رقابت با لاریجانی شویم، زیرا ائتلاف نانوشته میان ما و اصولگرایان معتدل و میانهرو خدشهدار میشود و پیروز هم نمیشویم، اما این نظر اقلیت بود. اصلاحطلبانی که با من همنظر بودند نیز جسارت طرح این دیدگاه را نداشتند.
وی افزود: نظر برخی اصلاحطلبان این بود که ما دینی به مردم داریم و مردم را امیدوار کردیم که تغییر اتفاق خواهد افتاد و بسیاری بهدعوت ما اصلاحطلبان پای صندوقهای رأی آمدند. اگر ما برای ریاست مجلس تلاش نکنیم و لاریجانی بدون چالش رئیس مجلس شود مردم از ما خواهند پرسید که "رأی دادن به اصلاحطلبان چه فایدهای داشت؟".
استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران درباره حضور اصلاحطلبان در پستهای غیر از هیئت رئیسه، تصریح کرد: اصلاحطلبان با برنامهریزی میتوانند اکثریت شماری از کمیسیونها را به دست بیاورند و از سازوکارهای درونی مجلس استفاده کنند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: عارف ممکن است رئیس مرکز پژوهشهای مجلس و یا مسئول یکی از کمیسیونهای مهم شود، اما بزرگترین وظیفه وی هدایت فراکسیون امید است.
نظر شما