پرواز هماي در کنسرت خود در واکنش به تشويقهاي مکرر مردم به طنز درخواست کرد که مخاطبان کاري نکنند که او هشت سال ديگر هم ممنوع الفعاليت شود.
به گزارش مهر، کنسرت پرواز هماي که قرار بود يکشنبه 25 بهمن ساعت 21 در سيويکمين جشنواره موسيقي فجر اجرا شود با حدود نيم ساعت تاخير در سالن ميلاد نمايشگاه بينالمللي تهران روي صحنه رفت.در اين سالن و در طول اجرا هيچ المان يا نشاني از جشنواره موسيقي فجر به چشم نميخورد و هيچ بروشوري از اجراهاي اين سالن به مخاطب ارايه نشد. قبل از آغاز شدن قطعه اول عدهاي از مخاطبان که با تاخير رسيدند پشت درهاي بسته سالن ماندند و به آنها گفته شد درخواست خواننده اين بوده است که با آغاز اجرا کسي را به داخل سالن راه ندهند و بعد از اولين قطعه ميتوانند وارد سالن شوند.
پرواز هماي و گروهش بعد از ورود به سالن لحظاتي به احترام مردميکه آنها را تشويق ميکردند، ايستادند و بعد از استقرار در جايگاههاي خود هماي بيان کرد که اين اجرا را به حميد سوريان ورزشکار تقديم ميکند و اولين قطعه خود را اجرا کرد. در طول اجراي قطعات، يک خطاط در گوشه سمت چپ سالن روي صحنه و با فاصله کمياز گروه قرار گرفته بود و نام يا واژگاني از هر قطعه را خطاطي ميکرد.
هماي قطعه دوم خود را براي مادران دانست که اين سخن او با تشويق زنان حاضر در سالن همراه شد و او در اولين ترجيع بند از اين قطعه خواند: «بهشت زير پاي آن نجابت شماليت/ به پاي پاکي تو هيچ چشمهاي نميرسد»
هماي در ميان ترجيع بندهاي اين قطعه، «دلم گرفته مادرم» را ميخواند و آن را با نواي تار و سنتور همراه کرد.
قطعه سوم «تا کي غم آن خورم که دارم يا نه» نام داشت که شعري از خيام بود و اين چنين آغاز ميشد:
«تا کي غم آن خورم که دارم يا نه
وين عمر به خوشدلي گذارم يا نه
پر کن قدح باده که معلومم نيست
کاين دم که فرو برم برآرم يا نه»
ادامه اين قطعه که گاه با همخوانيهاي مردم همراه ميشد با اين بيت همراه شد که «ناکرده گناه در جهان کيست بگو/ آن کس که گنه نکرده چون زيست بگو» و با دونوازي دف و پرکاشن همراه شد به گونهاي که نوازندگان اين دو ساز دقايقي گويي با دف و پرکاشن با يکديگر سخن ميگفتند و به يکديگر پاسخ ميدادند.
تماميقطعات اين کنسرت از شور و حال خاصي برخوردار بود و با ضرباهنگ سازهاي سنتي و سبک متفاوت هماي در تحريرهاي آوازي موسيقي اجرا شد.در تصاويري که در پس زمينه اين گروه قرار داشت چهره خود اعضاي گروه ديده ميشد و چند بار هم يک سامانه پيامکي از مردم ميخواست تا ميزان رضايتمندي خود را از کنسرت هماي اعلام کنند.
بيشتر قطعات هماي همچون آلبومهاي وي از اشعار خاص مولوي، خيام و حافظ انتخاب شده بود و او آنها را با شور و هيجاني که از سبکه معمول موسيقي سنتي در کنسرتها تبعيت نميکند، ميخواند.
قطعه بعدي اين اجرا با اولين واژهاي که خوانده شد مورد استقبال جمعيت حاضر در سالن قرار گرفت و اين چنين آغاز شد:
«شيرين لبي/ شيرين تبار
مست و ميآلود و خمار/ با عشوههاي بيشمار»
اين قطعه با اين ترجيع بند «ميميزنم، ميميزنم، جام پياپي ميزنم» به اوج رسيد و دقايقي با ني نوازيهاي گروه «مستان و هماي» همراه شد که باز هم تشويقهاي مردم را در بر داشت. تشويقها و اظهار علاقه مردم و جملاتي که بيان کردند باعث شد تا هماي به طنز بگويد: کاري نکنيد که ما هشت سال ديگر هم ممنوع الفعاليت شويم.
در اين اجرا همچنين چند تن ازهواداران هماي اجراي «مرغ سحر» را خواستند و او يکي از قطعات محلي خود را با زبان گيلکي خواند. قطعه بعدي با تک نوازي سنتور آغاز شد و هماي در اين قطعه پاياني «ايران اي سراي من» را خواند که در ادامه با اين اشعار «جاويدان بهشت/ من عشقت کيمياي من» همراه شد. همراه با خواندن اين قطعه جمعيت سالن يکي يکي ايستادند و ايستاده اين قطعه را همراهي کردند.
در پس زمينه نيز تصاويري از مکانهاي تاريخي، رزمندگان در جبههها و مزار شهدا ديده ميشد.
در پايان اين کنسرت که با تشويقها و دست زدنهاي مردم همراه بود عدهاي هم گلايه داشتند که هماي قطعات مشهور خود را نخوانده است.
∎