«ایستاده در غبار» شاید اولین فیلم مستند داستانی باشد که توانسته در جشنواره فیلم فجر و در بخش سودای سیمرغ با سینمای قصه‌گو به رقابت بپردازد و نه تنها در نظر مخاطب بلکه در نظر داوران جشنواره و منتقدان موفقیت بالایی هم کسب کند.«ایستاده در غبار» ساخته «محمدحسین مهدویان» به عنوان یک کارگردان متولد ۱۳۶۰ سینمای ایران نه تنها توانست جایزه ویژه هیات داوران بخش «نگاه نو» را از آن خود کند بلکه سیمرغ بلورین بهترین فیلم سی و چهارمین جشنواره فیلم فجر نیز متعلق به خود ساخت. کارگردان «ایستاده در غبار» معتقد است یک اثر هنری می‌تواند مرزبندی جناح‌ها و تفکرات سیاسی را بر هم زند.

 وی  در گفت و گو با مهر در پاسخ به پرسشی مبنی براینکه آیا دریافت سیمرغ ،کار شما را برای ساخت آثار بعدی سخت تر خواهد کرد گفت: من مسیرم را ادامه خواهم داد و با همان انگیزه‌ها و کنش‌هایی که تاکنون فیلم ساخته ام فیلم های بعدی ام را تولید خواهم کرد. سعی می کنم در خودآگاهم به اینکه فیلمم دیده شود توجه نکنم لذا از این حیث این نگرانی را ندارم که فیلمی بسازم که مورد توجه قرار نگیرد.این کارگردان جوان درباره این موضوع که فیلمنامه‌ای که در حال حاضر به آن فکر می کند چقدر به فضای آثار قبلی‎اش نزدیک است هم بیان کرد: من چند فیلمنامه دارم که از قبل از جشنواره فیلم فجر به آنها فکر کرده و با عوامل و بچه های گروه خودم در مورد آنها مشورت کرده بودم. همانطور که می دانید ما یک گروه جوان هستیم که از روز اول همه نسبت به کاری که قرار است انجام دهیم آگاه هستیم و با هم درباره آن مشورت می کنیم. اکنون چند طرح دارم که فضاهای متفاوتی دارند و لزوما با فضای جنگ و دفاع مقدس مرتبط نیستند و ممکن است فیلمنامه ای متفاوت از «ایستاده در غبار» را شروع کنم.
وی با بیان اینکه ممکن است به سراغ تجربه سینمایی دیگری برود هم اضافه کرد: من سینمای اجتماعی را به معنایی که اکنون مد شده است چندان دوست ندارم. دغدغه من بیشتر تاریخ معاصر است. البته نمی‌گویم هیچ‌گاه به سراغ سینمای اجتماعی نمی‌روم ولی دوست دارم در تجربه جدید سراغ یک فیلم کمدی یا اکشن بروم.
مهدویان در پاسخ به این پرسش که  فیلم «ایستاده در غبار» آنقدر پرداختی جدی داشت که شاید برای مخاطب کمی تعجب برانگیز باشد که شما به سینمای کمدی هم علاقه مند باشید هم بیان کرد:
 البته منظور من از فیلم کمدی اثری از جنس خود من است. داستان طنزآمیزی اکنون در ذهن من است که مدتی است روی آن کار می‌کنم و اگر به طور مشترک با ابراهیم امینی به فیلمنامه خوبی برسیم، تولیدش می کنیم. این فیلم یک نیمه‌ی جدی دارد و به نوعی درون خود تغییر لحن می دهد و موقعیت های طنزآمیزی دارد که به یکی از اتفاقات معاصر مربوط می شود. اگر شرایط ساخت این فیلم فراهم شود آن را به تولید خواهم رساند. فیلمنامه ای هم درباره یک مساله جدی معاصر دارم که به نظر خودم فیلم خوبی خواهد شد و نسبت به «ایستاده در غبار» اثری قصه‌گوتر و کاری کاملا داستانی است.

 امیدوارم سینمای جنگ به جایگاه قبلی بازگردد
وی درباره حمایت سازمان اوج از فیلم «ایستاده در غبار» هم تصریح کرد: ساخت این فیلم را خود سازمان اوج به من پیشنهاد داد و برای من مدت زمان زیادی طول کشید تا با این موضوع کنار بیایم؛ چراکه فکر می‌کردم تکرار اثر قبلی من به عنوان «آخرین روزهای زمستان» است. سازمان اوج ساخت اثری درباره چند فرمانده را به من پیشنهاد داد و من از میان این فرماندهان، حاج احمد را انتخاب کردم. البته ابتدا بدون اینکه به این سازمان وعده ای بدهم از آنها خواستم که در این باره پژوهش داشته باشم من از آنها خواستم که بودجه تحقیق را برایم فراهم کنند آنهم با این پیش شرط که اگر به این نتیجه رسیدم که نمی توان فیلم خوبی درباره موضوع مورد نظر ساخت آن را کنار بگذارم.  
مهدویان همچنین در پاسخ به این پرسش که  ممکن است عده ای فکر کنند ساخت این فیلم چندان برای شما سخت نبوده است چراکه حمایت سازمان اوج را داشته‏اید هم گفت: نمی توان بدون تفنگ و تانک و مهمات فیلم جنگی ساخت. امکانات شرط اول ساخت فیلم های جنگی است و شما چاره ای ندارید جز اینکه به سراغ نهادهای مربوطه بروید اما آیا همه کسانیکه این شرط لازم را داشته‎اند، توانسته‎اند فیلمی بسازند که راه خود را در سینمای ایران باز کند؟ بنابراین علاوه بر این شرط لازم نوعی استقلال رأی و موارد دیگری هم لازم است.
وی ادامه داد: باید به این نکته هم توجه داشت که  من با سازمان اوج تعاملاتی داشتم، به هرحال آنها همانطور که گفتم پای کار ایستادند و ما با هم فیلمنامه را تغییراتی دادیم اما من برای خودم خط قرمزهایی دارم که اگر آنها تغییر می‎کرد شاید هیچ گاه فیلمنامه را نمی ساختم. آنها هویت فیلم من را از بین نبردند و دوست دارم این اتفاق و این بلندنظری در سایر سازمان های دولتی هم رخ بدهد تا فیلم های جنگی خوبی ساخته شود و سینمای جنگ به جایگاه قبلی خود که حاتمی کیا، ملاقلی پور و درویش درست کرده بودند بازگردد.

 مساله من در این فیلم و هر فیلم دیگری صداقت و واقع گرایی است
وی با تاکید بر اینکه در این فیلم از دسته بندی‌های سیاسی پرهیز داشته و همین موضوع رمز موفقیت اثرش است،خاطرنشان کرد: مساله من در این فیلم و هر فیلم دیگری صداقت و واقع گرایی است ولی ما متاسفانه در همه جنبه ها برای فکر کردن، زندان درست کرده ایم و نمی گذاریم واقعیت سر بر آورد. این نگاه و جبهه بندی‌ها میراث نسل گذشته است. ما نسل جدید بلد نیستیم به این شکل به زندگی نگاه کنیم. مهدویان اضافه کرد: انقلاب اسلامی ایران به نظر من و بسیاری از متفکران معاصر، انقلابی علیه خط‌کشی ها و صف بندی ها بود و حالا نمی دانم که این جامعه ایدئولوژیک زده چگونه می تواند همه مفاهیم و حوزه ها را از جمله اقتصاد، فرهنگ، سیاست و... به ایدئولوژی تبدیل کند.