به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری میزان، محمد حسنین هیکل در ۲۳ سپتامبر سال ۱۹۲۳ میلادی برابر با ۳۱ شهریور ۱۳۰۲ شمسی چشم به جهان گشود.
وی که در دهه چهلم میلادی وارد عرصه روزنامه نگاری بود، به مدت ۱۷ سال سردبیر روزنامه پر شمارگان الاهرام مصر بود. وی از سال 1957 سردبیر روزنامه الاهرام بود تا اینکه انور سادات در سال 1974 او را برکنار کرد.
هیکل برای سال های متمادی در ایران حضور داشت و گزارشهای وی از نهضت ملی شدن صنعت نفت در ایران، مصر را تکان داد و منجر به دستور جمال عبدالناصر برای ملی شدن کانال سویز شد.
این نویسنده مصری تا حدودی ایران شناس نیز هست او دربارهٔ مالکیت جزائر ایرانی گفت: اختلاف بین امارات متحده عربی و ایران بر سر مالکیت این جزایر ایرانی در واقع اختلاف نظر ساختگی و واهی اماراتیها به شمار میآید، و اختلافی که اماراتیها در این باره مدعی آن هستند در واقع اختلاف با انگیزههای کاملاً سیاسی است.
وی گفت: ملک فیصل شاه پیشین در آن زمان رهبری مذاکرات کشورهای عربی با ایران را در این باره برعهده گرفته بود، در آن زمان کشورهای عربی خواستار آن شدند تا بحرین که در آن زمان ۷۰ درصد جمعیتش را شیعیان تشکیل میدادند، به یک کشور عربی تبدیل شود و در مقابل این سه جزیره را که اکنون امارات متحده عربی مدعی مالکیت آن است به ایران واگذار شود.
این نویسنده سرشناس عربی افزود: حاکمان عرب در آن تاریخ به دنبال مقابله با توازن شیعی و عربی بودند و هرگز به فکر مالکیت جزایر سهگانه تنب کوچک و تنب بزرگ و ابوموسی نبودند.
آثار
هیکل آثار بسیاری نوشته که از جمله آنها "دیداری دوباره با تاریخ" به فارسی منتشر شده است.
این کتاب شرح دیدارهای هیکل با خوان کارلوس، آلبرت آینشتاین، جواهر لعل نهرو، یوری آندروپوف، محمدرضا مخلوع ژنرال مونتگمری و راکفلر است.
حسنین هیکل فراتر از یک نویسنده، روزنامهنگار، سیاستمدار و ناظر و کارشناس مسائل راهبردی و کارشناس سیاستهای عربی و بین المللی بوده و در مراحل حساس و سرنوشتساز تاریخ مصر پستهای سیاسی متعددی داشت و از زمان ریاست جمهوری جمال عبدالناصر در برخی موارد دوست و مشاور رؤسای جمهور مصر و در مواردی نیز دشمن سرسخت آنان بود.
فراتر از همه این موارد هیکل (1923) شاهد تاریخ مصر جدید بود و بهعنوان کسی که کار روزنامه نگاری خود را از آغاز دهه چهل شروع کرد، شاهد این تحولات بود.
نگاهی به نوشتههای بیشمار او در مورد تاریخ مصر و سراسر منطقه عربی و مسائل سرنوشتساز و کشمکشهای سیاسی و نیز ماهیت نظامهای حاکم آن و موضوع اصلی جهان عرب یا همان قضیه فلسطین بهاضافه کشمکش با دشمن اسرائیلی کافی است تا معلوم شود هیکل امیر شاهدان تاریخ معاصر مصر است.
وی با آگاهی فراوان و فرهنگ گسترده و تجربه زیادی که در طول سالها به دست آورده است و شامه تیز سیاسی و دیدگاه کارشناسانه و قلم منحصر به فرد خود با حوادث مهم تاریخ مصر همراه شد.
از ملی شدن کانال سوئز تا گفتوگوهای وحدت عرب ها و از جنگ ششروزه تا پیمان ننگین کمپ دیوید و تمام امتیازدهیها و فروپاشیهای مربوط به آن و از دوران جمال عبدالناصر تا صعود و نزول سادات که آن را با نام اختصاری «پاییز خشم» یاد کرد، تا زمان عبدالفتاح السیسی در انقلاب 25 ژانویه و 30 ژوئن همه را پشت سر گذاشت.
محمد حسنین هیکل بنیانگذار مرکز معروف مطالعات سیاسی و راهبردی الاهرام در سال 1968 بود و با زبان، شیوه و اطلاعات و تحلیلهای خود به مرجعی تبدیل شد که نمیتوان او را نادیده گرفت و بهنوبه خود یک مکتب روزنامه نگاری سیاسی و نویسندگی و تحلیل مسائل راهبردی سیاستها و کشمکشها است.
هیکل قلم زد و اندیشه کرد و نگاه او به صحنه کلی سیاسی برخاسته از آگاهی ناسیونالیستی او بود که با گذشت سالها متزلزل نشد، حتی زمانی که سایه سقوط و از هم پاشیدگی بر کشور مستولی شد و کشورهای عربی در خود فرو رفته و در تعصب خود غرق شدند و مصر نیز نقش برجسته و رهبری امت عرب را از دست داد.
با وجود این پسرفت، هیکل از دیدگاه ناسیونالیستی و ملیگرایی گسترده در مواضع خود و ارزیابی رخدادها و پیشبینی آینده دست برنداشت.
وی در اواخر سال گذشته میلادی با «لمیس الحدیدی» در شبکه سی.بی.سی. نابودی عربها را تسلیت گفت و از فراموش شدن فلسطین ابراز تأسف کرد.
وی در این گفتوگو اظهار داشت: صحبتهای موشه دایان وزیر جنگ پیشین رژیم صهیونیستی را به این خاطر به یاد آورید که گفته است: ارتش اسرائیل فقط یک نیروی بازدارنده در مقابله با عربها هستند و آنان را از ما دور میکنند و عرب ها در تناقضات و کشمکشهای خود غرق شدهاند"، این تئوری امنیتی اسرائیل است که برخی عربها به جان عربهای دیگر افتاده و اسرائیل را رها کنند.
انتهای پیام/
وی که در دهه چهلم میلادی وارد عرصه روزنامه نگاری بود، به مدت ۱۷ سال سردبیر روزنامه پر شمارگان الاهرام مصر بود. وی از سال 1957 سردبیر روزنامه الاهرام بود تا اینکه انور سادات در سال 1974 او را برکنار کرد.
هیکل برای سال های متمادی در ایران حضور داشت و گزارشهای وی از نهضت ملی شدن صنعت نفت در ایران، مصر را تکان داد و منجر به دستور جمال عبدالناصر برای ملی شدن کانال سویز شد.
این نویسنده مصری تا حدودی ایران شناس نیز هست او دربارهٔ مالکیت جزائر ایرانی گفت: اختلاف بین امارات متحده عربی و ایران بر سر مالکیت این جزایر ایرانی در واقع اختلاف نظر ساختگی و واهی اماراتیها به شمار میآید، و اختلافی که اماراتیها در این باره مدعی آن هستند در واقع اختلاف با انگیزههای کاملاً سیاسی است.
وی گفت: ملک فیصل شاه پیشین در آن زمان رهبری مذاکرات کشورهای عربی با ایران را در این باره برعهده گرفته بود، در آن زمان کشورهای عربی خواستار آن شدند تا بحرین که در آن زمان ۷۰ درصد جمعیتش را شیعیان تشکیل میدادند، به یک کشور عربی تبدیل شود و در مقابل این سه جزیره را که اکنون امارات متحده عربی مدعی مالکیت آن است به ایران واگذار شود.
این نویسنده سرشناس عربی افزود: حاکمان عرب در آن تاریخ به دنبال مقابله با توازن شیعی و عربی بودند و هرگز به فکر مالکیت جزایر سهگانه تنب کوچک و تنب بزرگ و ابوموسی نبودند.
آثار
هیکل آثار بسیاری نوشته که از جمله آنها "دیداری دوباره با تاریخ" به فارسی منتشر شده است.
این کتاب شرح دیدارهای هیکل با خوان کارلوس، آلبرت آینشتاین، جواهر لعل نهرو، یوری آندروپوف، محمدرضا مخلوع ژنرال مونتگمری و راکفلر است.
حسنین هیکل فراتر از یک نویسنده، روزنامهنگار، سیاستمدار و ناظر و کارشناس مسائل راهبردی و کارشناس سیاستهای عربی و بین المللی بوده و در مراحل حساس و سرنوشتساز تاریخ مصر پستهای سیاسی متعددی داشت و از زمان ریاست جمهوری جمال عبدالناصر در برخی موارد دوست و مشاور رؤسای جمهور مصر و در مواردی نیز دشمن سرسخت آنان بود.
فراتر از همه این موارد هیکل (1923) شاهد تاریخ مصر جدید بود و بهعنوان کسی که کار روزنامه نگاری خود را از آغاز دهه چهل شروع کرد، شاهد این تحولات بود.
نگاهی به نوشتههای بیشمار او در مورد تاریخ مصر و سراسر منطقه عربی و مسائل سرنوشتساز و کشمکشهای سیاسی و نیز ماهیت نظامهای حاکم آن و موضوع اصلی جهان عرب یا همان قضیه فلسطین بهاضافه کشمکش با دشمن اسرائیلی کافی است تا معلوم شود هیکل امیر شاهدان تاریخ معاصر مصر است.
وی با آگاهی فراوان و فرهنگ گسترده و تجربه زیادی که در طول سالها به دست آورده است و شامه تیز سیاسی و دیدگاه کارشناسانه و قلم منحصر به فرد خود با حوادث مهم تاریخ مصر همراه شد.
از ملی شدن کانال سوئز تا گفتوگوهای وحدت عرب ها و از جنگ ششروزه تا پیمان ننگین کمپ دیوید و تمام امتیازدهیها و فروپاشیهای مربوط به آن و از دوران جمال عبدالناصر تا صعود و نزول سادات که آن را با نام اختصاری «پاییز خشم» یاد کرد، تا زمان عبدالفتاح السیسی در انقلاب 25 ژانویه و 30 ژوئن همه را پشت سر گذاشت.
محمد حسنین هیکل بنیانگذار مرکز معروف مطالعات سیاسی و راهبردی الاهرام در سال 1968 بود و با زبان، شیوه و اطلاعات و تحلیلهای خود به مرجعی تبدیل شد که نمیتوان او را نادیده گرفت و بهنوبه خود یک مکتب روزنامه نگاری سیاسی و نویسندگی و تحلیل مسائل راهبردی سیاستها و کشمکشها است.
هیکل قلم زد و اندیشه کرد و نگاه او به صحنه کلی سیاسی برخاسته از آگاهی ناسیونالیستی او بود که با گذشت سالها متزلزل نشد، حتی زمانی که سایه سقوط و از هم پاشیدگی بر کشور مستولی شد و کشورهای عربی در خود فرو رفته و در تعصب خود غرق شدند و مصر نیز نقش برجسته و رهبری امت عرب را از دست داد.
با وجود این پسرفت، هیکل از دیدگاه ناسیونالیستی و ملیگرایی گسترده در مواضع خود و ارزیابی رخدادها و پیشبینی آینده دست برنداشت.
وی در اواخر سال گذشته میلادی با «لمیس الحدیدی» در شبکه سی.بی.سی. نابودی عربها را تسلیت گفت و از فراموش شدن فلسطین ابراز تأسف کرد.
وی در این گفتوگو اظهار داشت: صحبتهای موشه دایان وزیر جنگ پیشین رژیم صهیونیستی را به این خاطر به یاد آورید که گفته است: ارتش اسرائیل فقط یک نیروی بازدارنده در مقابله با عربها هستند و آنان را از ما دور میکنند و عرب ها در تناقضات و کشمکشهای خود غرق شدهاند"، این تئوری امنیتی اسرائیل است که برخی عربها به جان عربهای دیگر افتاده و اسرائیل را رها کنند.
انتهای پیام/