«رسوایی 2» ساخته دهنمکی حسابی حاشیه ساخت. از صحنهای که در فیلم به طعنه روزنامه «شرق» جلو دوربین گرفته میشد و بعد از آن روزنامه خودساخته کارگردان به نام «غرب» تا جملهای در فیلم که به نظر توهینآمیز میرسد. اواسط فیلم یکی از شخصیتها جملهای به کار میبرد با این مضمون که خبرنگارها موجوداتی هستند که مثل مگس که روی... مینشینند چون زندگیشان از این راه میگذرد. باید خدمت جناب آقای دهنمکی گفت که خودتان هم هرچند در سویی دیگر، اما در هر حال زمانی مینوشتید و خبرنگار و البته بیشتر خبرساز بودید.... بههرحال نشریاتی چون «شلمچه»، «جبهه»، «صبح دو کوهه» و... در کارنامه شما وجود دارد و چنین جملهای نهتنها توهین به تمام خبرنگاران و روزنامهنگاران بلکه به خودتان است. غیر از اینها خودتان باعث شدید که عدهای از اصحاب رسانه سالن را ترک کنند و دلیل این نوشتهتان چندان مشخص نیست: «سالنهای نمایشدهنده «رسوایی» در جشنواره مملو از جمعیت است، حتی اگر آسمان به ریسمان ببافند برای پوشاندن این تحقیرشدنهای ده سالهشان از «اخراجیها» تا «رسوایی» به دلیل ناکام ماندن پیشبینیهای کارشناسانه! و شرطبندیهای مزخرفشان برای شکست این فیلمها؛ تنها دلیلش هم این است که مردم را نشناختهاند... صبح اکران نزدیک است و روسیاهی باز به زغال میماند، حتی اگر همه عالم نخواهند و تو تنها باشی...» دهنمکی ساعاتی بعد از این نوشته، در پست دیگری در اینستاگرامش نوشت: «از اینکه عصبانی هستید خوشحالم و اگر عصبانی نمیشدید به خودم و کارم شک میکردم. از اینکه کنایههای فیلم، ضمیر مخاطبش را به این زودی پیدا کرد خوشحالم و یقین کردم فیلم در بیان دیدگاهش لکنت ندارد. فیلم زلزله به جانشان انداخته و درست مثل زمان ساخت «فقر و فحشا»، «رسوایی» هم به خال زده است.» این یادداشتها درحالی نوشته شد که مسعود دهنمکی برای نشست خبری فیلم خود حضور پیدا نکرد.
∎تو هم خبرنگار بودی مسعود!
صاحبخبر -