گروه فرهنگی-فرزانه دیانتی: «نفس» تمام معادلات برخی منتقدان و البته پیشگویان سینمای ایران را بر هم زد. شاید به جرأت بتوان گفت اثر جدید «نرگس آبیار» که فیلمی جذاب و با داستانی عمیق و ملموس است تا انتهای داستان مخاطب را با خود همراه می‌کند و می‌توان از هم اکنون این فیلم را کاندید دریافت سیمرغ بلورین جشنواره دانست.

به گزارش «حمایت»، پیشگویان عرصه سینما در گوی بلورین خود دیده بودند «نرگس آبیار» آینده درخشانی ندارد و فیلم شیار 143 فقط مدیون و مرهون بازیگر خود است و این زن  کارگردان سینمای ما با خوردن دری به تخته در جایگاه فعلی قرا گرفته است اما نمایش فیلم اخیر وی«نفس» در جشنواره سی و چهارم فیلم فجر همه معادلات را برهم زد و همگان را مبهوت خود کرد. « نفس» که زندگی چند کودک دهه پنجاه را به تصویر می‌کشد بیننده را با خود به دهه 50شمسی می‌برد تا مخاطب خود را در دل داستان فرض کند. یکی از نقاط قوت و در واقع جسارت کارگردان در این فیلم تلفیق انیمیشن با داستان اصلی است که مخاطب را به افکار کودک داستان و رویاهای او نزدیک می‌کند. از دیگر نقاط قوت این فیلم مربوط به هنر فیلمبرداری قوی آن است. «نفس»سعی می‌کند رسوم، اعتقادات و فرهنگ ایرانی و اسلامی را از زبان و دید یک دختربچه از دهه 50تا زمان جنگ تحمیلی روایت کند. راوی داستان ما یعنی «بهار» تلاش دارد غم ، شادی و رنج و سختی و خوشی های آن دوران را با تصاویری کودکانه  بدیع و اغلب به همراه انیمیشن برای مخاطب بازگو کند. همچنین کتاب هایی که این دختر کوچک طی فیلم می‌خواند از دیگر عناصری است که بیننده را به ارتباط گیری برای نسل جوان و یادآوری نوستالژی‌های دهه 50 و 60 همراه می‌سازد. البته از حق نگذریم نمی ‎توان از هنر بازی « پانته‎آ پناهی‌ها» مادربزرگ داستان هم گذشت. مادربزرگ با بیان اصطلاحات و ضرب المثل‌هایی ما را با فرهنگ ایران قدیم آشنا می‌کند. «مهران احمدی» در نقش غفور و پدر خانواده هم  با داستان هایی که شب‌ها برای فرزندان خود تعریف می‌کند بخش دیگری از فرهنگ ایرانی و اسلامی را به تصویر می‌کشد؛ داستان هایی که  عمدتا در مبارزه بین خیر و شر انسان را به خیر دعوت می‌کنند.

 «نفس» با غیرت زنانه ساخته شد
نیما حسنی‌نسب ، منتقد آخرین ساخته «نرگس آبیار» در نشست خبری عوامل این فیلم با اهالی رسانه درباره این فیلم اظهارکرد: بعد از ساخت «شیار ۱۴۳» که با اقبال غیرعادی و استقبال بالایی میان مخاطبان سینما، منتقدان و اصحاب رسانه همراه شد، این پیش‌بینی می‌شد که ساختن فیلم حرفه‌ای به دور از این حاشیه‌ها سخت باشد و این فیلمساز دچار وسواس و دلواپسی‌های خوب در مورد واکنش‌هایی که برای فیلم آینده‌اش به وجود می‌آید، شود. خوشبختانه این کارگردان چنین استرس‌هایی نداشت و به سرعت کار خود را آغاز کرد و توانست با کنار گذاشتن تمام المان‌ها و موفقیت‌هایی که در فیلم قبلی خود داشت، فیلمی متفاوت بسازد.
این منتقد بیان کرد: نرگس آبیار به سمت یک تجربه متفاوت در لحن و روایتی متفاوت رفت که نشان‌دهنده کار جاه‌طلبانه این کارگردان است. او توانست بخشی از تاریخ معاصر کشور را از نگاه و زبان یک کودک به صورت فانتزی به تصویر بکشد.وی همچنین بیان کرد: «نفس» فیلم مهم و قابل تأملی است و باید فرصت مناسبی برای نقد آن به وجود آید.
در زمانی که تهیه‌کنندگان سینما دو سوم از بودجه‌ای که برای ساخت یک فیلم به دست می‌آورند، آپارتمان می‌خرند و با یک سوم آن فیلم تولید می‌کنند، ساخت چنین فیلمی قابل احترام است. در قدیم اگر کار مهمی انجام می‌شد می‌گفتند که این کار مردانه است اما ساخت فیلمی با چنین وسعتی تنها با یک «غیرت زنانه» انجام می‌شود.

 خوشحالم فکر می‌کنند تصاویر «نفس» آرشیوی است
«نرگس آبیار» کارگردان این فیلم نیز در ابتدای صحبتهایش در پاسخ به سوالی که آیا تصمیم دارند از این فیلم سریالی بسازند هم گفت: سکانس‌های خیلی خوبی از این فیلم حذف شده است به دلیل اینکه حوصله مخاطب نمی‌کشد تا انتهای فیلم بنشیند. ممکن است فیلم را بلند و نسخه سریالی را هم آماده کنیم. وی پیرامون گرفتن بازی از بازیگران در این فیلم، افزود: در خصوص بازی گرفتن از بازیگران این فیلم، نگاه من این است که تا آنجایی که ممکن باشد، بازی‌ها به چشم نیاید. در حقیقت به دنبال این بودم تا در این فیلم طراحی صحنه، میزانسن و بازی بازیگران همه در اختیار فیلم باشند.این کارگردان ادامه داد: در ساخت فیلم «نفس» از جلوه‌های ویژه فراوانی استفاده کردیم، برای مثال باید بیان کنم که این فیلم در فصل تابستان ساخته شده، اما در زمان نمایش مخاطبان صحنه‌هایی از فصل زمستان را مشاهده می‌کنند.آبیار خاطرنشان کرد: بسیار خوشحال هستیم که دربرنامه سینمایی 7 که « مسعود فراستی» منتقد سینما در سخنانی گفت که در این فیلم از تصاویر آرشیوی استفاده شده، ولی باید بیان کنم تمام صحنه‌های فیلم ازجمله سخنرانی امام خمینی(ره) در بهشت زهرا و صحنه‌های دیگر تماماً بازسازی شده است.وی با اشاره به اینکه تمام تلاش خود را داشتیم تا یک فیلم رئال باورپذیر و در عین حال فانتزی داشته باشیم، توضیح داد: در «نفس» 4 بچه سرتق بازی می‌کردند که همه‌اش با هم دعوا می‌کردند و ما یک نفر را گذاشته بودیم که اینها را از هم جدا کند. این فیلم پشت صحنه بسیار خوبی داشت و با توجه به اینکه عوامل به یاد دنیای کودکی خود می‌افتادند، «نفس» را بسیار دوست داشتند.

 به دنبال زندگی کودکان در برهه انقلاب و جنگ بودیم
«محمدحسین قاسمی» تهیه‌کننده این فیلم هم اظهار کرد: ما در طول جنگ ۲ هزار و ۹۰۶ کودک داشتیم که همه شهید شدند و متاسفانه هیچکس تا به حال به آن نپرداخته است. هدف ما این بود که به رؤیاها و زندگی کودکانه در آن برهه زمانی بپردازیم و هیچ چیز بهتر از سینما نمی‌تواند چنین مفاهیمی را دنبال کند.