گروه جهان  
برنده نخستين راي‌گيري در چارچوب انتخابات مقدماتي رياست‌جمهوري امريكا كه در ايالت آيوا برگزار شد، تدكروز از جمهوري‌خواهان و هيلاري كلينتون از دموكرات‌ها بودند، نشان از امريكايي هيجان‌زده و به‌شدت قطبي شده داشت.
روزنامه نيويورك‌تايمز در تحليل نخستين انتخابات دور مقدماتي نوشت، نتايج دوشنبه شب نشان داد كه با وجود شكاف عميق فرهنگي و سياسي كه جامعه را به چپ و راست تقسيم كرده است، راي‌دهندگان در يك مورد با هم متحد هستند و آن بي‌صبري براي تغيير در آنچه آنها يك نظام فرسوده و متقلب مي‌دانند كه ديگر برايشان كار نمي‌كند. تد كروز سناتور ايالت تگزاس با به دست آوردن 28 درصد آراي انجمن‌هاي اين ايالت، پيروز راي‌گيري حزب جمهوري‌خواه شد و دونالد ترامپ، ميلياردر امريكايي با 24درصد نفر دوم و ماركو روبيو برخلاف پيش‌بيني‌ها با پيشرفت چشمگيري نسبت به نظرسنجي‌ها با كسب 23درصد آرا سوم شد.
اما در حزب دموكرات، رقابت‌ به‌صورت بسيار نزديكي بين هيلاري كلينتون وزير امور خارجه سابق امريكا و برني سندرز سناتور ورمونت پايان يافت كه در آخر هيلاري كلينتون بر آرا در رقابتي بسيار نزديك با كسب 49.9درصد آرا برني سندرز كه 49.5درصد آرا را كسب كرد، پيروز شد و اومالي با 0.6درصد آرا در رده سوم ليست سه نفره حزب دموكرات قرار گرفت.
برنده شدن تدكروز از جمهوري‌خواهان كه در شعارهايش از حذف نظامي سخن گفته كه با فساد در هم تنيده شده است، نشان از نارضايتي عميق مردم دارد و از طرفي رقابت شانه به شانه برني سندرز با هيلاري كلينتون اين پيام مهم را به دموكرات‌ها دارد كه راي‌دهندگان از اينكه عصبانيت‌شان نسبت به وال‌استريت و نيز «امريكاي تحت اختيار شركت‌ها» ناديده گرفته شده است، ناراضي هستند.
پيروزي كروز و نيز نزديك بودن راي برني سندرز به هيلاري كلينتون نشان مي‌دهد كه چگونه تلخي و نارضايتي مردم دوقطبي شده است. ديويد گرگن، مشاور چهار رييس‌جمهوري از هر دو حزب در اين باره مي‌گويد: اين نگران‌كننده‌ترين انتخاباتي بوده كه تابه‌حال اتفاق افتاده است. وي معتقد است، برنده جمهوري‌خواهان، خيلي راست و برني سندرز برنده شريك در اردوگاه دموكرات‌ها خيلي چپ است. اين نشان مي‌دهد كه اعتمادي به نظم اقتصادي فعلي وجود ندارد.  به نوشته نيويورك‌تايمز، توجه و تمركز مبارزات انتخاباتي در سال 2016 عمدتا بر تخفيف و تسكين نارضايتي و فرسايش ملموسي است كه بخش بزرگي از كارگران يقه سفيد امريكا به آن دچار شدند و فكر مي‌كنند كه كشور ديگر براي آنها كار نمي‌كند. حالا هر دو حزب دارند به شيوه‌هاي مختلف به اين حس ناامني و فرسودگي آن دسته از راي‌دهندگاني واكنش نشان مي‌دهند كه از ركود مالي، جهاني‌سازي و نيز تغييرات جمعيتي و تكنولوژيكي آسيب ديده‌اند. از همان آغاز يك سوال آزار‌دهنده بر فراز اين رقابت دور مي‌زد: در كشوري كه به‌طور فزآينده‌يي هر كسي به لحاظ آماري يك اقليت است، چه كسي دقيقا از طرف طبقه كارگر يقه سفيد طرفداري مي‌كند؟
 اين روزنامه مي‌نويسد كه خانم كلينتون به اشتباه سعي كرد تا خودش را قهرمان اين راي‌دهندگان نشان بدهد و به اين ترتيب لباس پوپوليستي پوشيد كه خيلي هم برايش مناسب نبود. با وجود امتياز مالي و نيز تشكيلات سازماني بهتر او نتوانسته راي‌دهندگاني كه احساس ناامني مي‌كنند را واقعا متقاعد كند كه وي در جناح آنها قرار دارد و با آنهاست.  در دوشنبه شب، خانم كلينتون در آيوا در مواجهه با قيافه‌هاي ناراضي سعي كرد، صدايش را بالاتر ببرد تا اعتقاد و صداقت خودش را به آنها نشان بدهد اما در حرف‌هايش كمتر توانست مستقيما چيزي بگويد تا راي‌دهندگاني كه در جست‌وجوي اعتماد به او بودند را راضي كند.
اما رقيب اولترا ليبرال خانم كلينتون يعني برني سندرز مشكل كمتري در اين راه دارد، از آنجا كه وي از همان اول پلوكرات‌هاي حريص و نيز اقتصاد ناعادلانه را محكوم كرده است و اين موضوع مركز و محور شعارهاي انتخاباتي‌اش را شكل مي‌دهد. وي درست پس از راي‌گيري گفت كه با توجه به بحران شديد اقتصادي كه كشور ما با آن مواجه است، براي سياستمداران و نيز اقتصاددانان تشكيلاتي بسيار دير است كه بخواهند كاري در اين زمينه بكنند. تد كروز كه پيش از اين دونالد ترامپ براي اينكه وي متولد كاناداست را فاقد صلاحيت براي شركت در انتخابات رياست‌جمهوري دانسته بود، هم مي‌خواهد خودش را نجات‌دهنده طبقه كارگر ناراضي جا بيندازد و از همين رو كارتل واشنگتن را محكوم كرده  و به دنبال اصلاحات راديكال است هر چند نمي‌تواند خيلي خود را از شركت‌ها دور كند. او سعي مي‌كند با زبان مذهبي خود را به طبقه كارگر نزديك كند اما واقعيت اين است كه اعتبارش به عنوان مبارز ضد كورپوريشن در شك و ترديد قرار دارد؛ همسرش مديري در گلدمن ساكز است، همچنين او بر وام‌هايي از برخي بانك‌ها براي تامين هزينه تبليغات انتخاباتش بوده كه باعث شده است به سنا راه يابد. اما او در سخنراني پس از اعلام نتايج، پيروزي‌اش را پيروزي كساني تلقي كرد كه ناديده گرفته شده‌اند و رنج و زحمت بحران 7سال اخير بر شانه آنها بوده است. اما باوجود شباهت ديدگاه‌هاي برنده جمهوري‌خواهان و برنده دوم يا چنانكه نيويورك تايمز مي‌نويسد برنده اخلاقي دموكرات‌ها اينها از دو جهان كاملا متفاوت مي‌آيند.  يكي طرفدار سقط جنين است و ديگري مخالف آن، يكي به دنبال توسعه بيمه و تامين اجتماعي است و ديگري توافق پزشكي و سلامت منطقي را مي‌خواهد، يكي به دنبال افزايش ماليات بر ثروت است و ديگري  به دنبال ماليات ثابت است. بنابراين طبيعي است كه چنين شكافي در ميان راي‌دهنده‌ها هم پيش بيايد.
درست است كه آيوا نماينده همه جامعه امريكا نيست و ممكن است چنين شكافي در ساير ايالت‌هاي امريكا اتفاق نيفتد اما برخي تحليلگران معتقدند كه نمي‌توان عصبانيت و تقاضاي راي‌دهندگان را براي اصلاحات عميق و جدي در كشور ناديده گرفت.